Messier 1, ook gekend als de 'Krabnevel', is een restant van een ster die explodeerde als een supernova in het jaar 1054. De supernova was 23 dagen lang overdag zichtbaar en viermaal helderder dan de planeet Venus. Men kon de supernova met het blote oog waarnemen aan de nachtelijke hemel gedurende ongeveer twee jaar voordat hij minder helder werd. Wat we vandaag zien van dit object is het gasachtige materiaal uitgestoten door de ontplofte ster. Dit materiaal verplaatst zich van het centrum weg met een snelheid van 1 800 km/sec over een grootte van ongeveer 10 lichtjaar. In de kern van de supernova bevindt zich een neutronenster of pulsar, die dertig maal per seconde om zijn as draait. Deze neutronenster heeft een schijnbare helderheid van magnitude 15,5. De Krabnevel bevindt zich op een afstand van 6 500 lichtjaar van de aarde in het sterrenbeeld Stier (Taurus). .
M23, ook gekend als NGC 6494, is een mooie open sterrenhoop in het zomersterrenbeeld Sagittarius (Schutter). Op een afstand van 2 150 lichtjaar komt de schijnbare diameter van 27' overeen met een werkelijke doormeter van ongeveer 15 lichtjaar. Binnen dit gebied bevinden zich 150 sterren waarvan de helderste ster magnitude 9,2 heeft.
Messier 42 is een prachtige, heldere nevel in het wintersterrenbeeld Orion dat elk jaar opnieuw wordt waargenomen door vele amateur-astronomen en astrofotografen. Deze nevel, ook bekend als de 'Orionnevel', is eigenlijk een verheldering van een gigantisch nevelcomplex dat een groot deel van het sterrenbeeld inneemt. Het hoofdbestanddeel van deze nevel is waterstof en in mindere mate ook helium, koolstof, zuurstof, stikstof, zwavel, neon, chloor, argon en fluor. Het geïoniseerd gas van deze nevel heeft een totale massa van ongeveer 24 zonmassa's. Messier 42 verwijderd zich van ons, aan een snelheid van 17,5 km/s en het centrale deel van deze nevel heeft een doorsnede van 5 tot 6 lichtjaar. Zo is deze enorme gaswolk maar liefst 20 000 maal groter dan ons zonnestelsel. Centraal in de nevel bevindt zich er een sterrenhoop waarvan de helderste sterren in de vorm van een trapezium staan. Deze sterrenhoop kreeg dan ook de naam 'Trapeziumcluster' en de vijf helderste sterren hiervan hebben een massa van 15 tot 30 maal de massa van de Zon. De ouderdom van deze sterren wordt geschat op 300 000 jaar. De Orionenevel is voor astronomen en wetenschappers een zeer interessant object aangezien er nog steeds stervorming in voorkomt. Daarnaast werden in Messier 42 ook verschillende gasplaneten ontdekt die ongeveer even groot zijn als de planeet Jupiter en vooral uit waterstof en helium bestaan. In het totale nevelcomplex in het sterrenbeeld Orion, dat het 'Orion Molecular Cloud Complex' heet, bevinden zich ook de bekende Paardenkopnevel (Bernard 33), de Mairans nevel (Messier 43) en Messier 78. Van alle Messierobjecten is de Orionnevel ongetwijfeld één van de mooiste en meest bekende deep-sky objecten.
M64, ook wel bekend als het 'Zwarte Oogstelsel', is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Coma Berenices (Hoofdhaar). Het object dankt zijn naam aan een donkere vlek (een stofbaan) iets ten oosten van het centrum. Dit gebied verduisterd de achterliggende sterren en is zelf een actief stervormingsgebied (vergelijkbaar met de Orionnevel in onze Melkweg). M64 ligt op ongeveer 19 miljoen lichtjaar van de Aarde, hoewel de schattingen hierover nogal uiteenlopen van 12 miljoen tot 25 miljoen lichtjaar. De ware diameter van Messier 64 bedraagt ongeveer 51 000 lichtjaar en M64 is een stelsel waarin nog steeds stervorming plaatsvindt.
Miljarden dollars worden jaarlijks in het onderzoek naar buitenaards leven gepompt. Maar zijn ze wel van enig nut? Professor Steven Benner, die tevens mee de ontwerpen voor de volgende generatie Marssondes maakt voor NASA, zegt dat leven makkelijk zonder water kan bestaan. In het de uitgave van december 2004 van "Current Opinion in Chemical Biology" beschrijven hij en zijn collega's de manier waarop organismen kunnen overleven in exotische omgevingen zoals die kunnen voorkomen op Titan.
De planetaire nevel NGC 6818 in het sterrenbeeld Sagittarius (Boogschutter) heeft magnitude 9.3 en is ook bekend onder de naam 'The Little Gem'. Het uiterlijk van dit deep-sky object is vrij eenvoudig. Zo zien we NGC 6818 als een kleine ovale schijf zonder veel details dat een blauw-groene kleur heeft. In het centrum is er een lichte verdonkering merkbaar. NGC 6818 bevindt zich op een afstand van 6 500 lichtjaar van de Aarde en de centrale ster, die deze nevel heeft veroorzaakt, heeft magnitude 17. Het hemelobject is 6 000 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 8 augustus 1787 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
NGC 7293 is een prachtige planetaire nevel in het sterrenbeeld Aquarius (Waterman) van magnitude 7.3. Deze planetaire nevel is ook bekend onder de namen 'Helixnevel' en 'Eye of God' en staat op een afstand van 700 lichtjaar van de Aarde. Hierdoor is NGC 7293 de meest nabij gelegen planetaire nevel. De centrale ster in NGC 7293 is van magnitude 12. Astronomen verwachten dat onze eigen ster, de Zon, een gelijkaardige fase zal doormaken als de ster die NGC 7293 heeft veroorzaakt. Dit deep-sky object wordt door velen in gebieden met veel lichtpollutie waargenomen als een schijf met een donkerder midden zonder veel details. NGC 7293 werd in 1824 ontdekt door de Duitse astronoom Karl Ludwig Harding.
Over de gehele wereld zijn verminkte kadavers gevonden, op zich misschien niet zo erg, maar in welke staat deze dieren gevonden zijn is toch zeer merkwaardig. De meeste dieren missen meestal een oog, de geslachtsdelen en andere organen. Wat opmerkelijk is aan de dieren is dat er geen enkel bloedspoor te vinden is.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.