Op 1 december start de weerkundige winter. De maand december wordt in de volksmond dan ook wel de ‘donkere maand’ of ‘wintermaand’ genoemd. December 2012 zal bij amateur-astronomen ongetwijfeld een belangrijke maand worden aangezien op 3 december 2012 de planeet Jupiter in oppositie is met de Zon waardoor deze de nachtelijke sterrenhemel domineert.
Amateur-astronomen en liefhebbers van planeten moeten 3 december 2012 met rood omcirkelen in hun agenda! Op die dag is de grootste planeet uit het zonnestelsel, Jupiter, in oppositie met de Zon. Hierdoor heeft de reuzenplaneet een helderheid van magnitude -2,4 en een schijnbare helderheid van 48,5". Door de geringe afstand van de gasplanet tot de Aarde is Jupiter die nacht in het sterrenbeeld Stier te zien als een groot en helder object.
Sterrenkundigen hebben een nieuwe zogenaamde 'superaarde' ontdekt die volgens de ontdekkers zich in de leefbare zone bevindt rond zijn moederster. Superaardes zijn planeten die iets groter zijn dan de Aarde. De bijzondere exoplaneet draait rondom de ster HD 40307 en maakt deel uit van een planetenstelsel van zes planeten. Wat de superaarde nog meer doet opvallen is dat deze zich 'slechts' op een afstand van 42 lichtjaar van de Aarde bevindt. In de sterrenkunde is dit 'vlakbij'.
Twee amateurs, Kian Jek uit San Fransisco en Robert Gagliano uit Arizona, hebben met behulp van de website 'planethunters.org' een exoplaneet ontdekt die deel uitmaakt van een viervoudig stersysteem. De planeet, PH-1, heeft een massa vermoedelijk tussen de twintig en vijftig aardmassa’s en is 5 000 lichtjaar van de Aarde verwijderd.
Terwijl de kleine kring een straal heeft van 22 booggraden, is de grote kring met een straal van 46 booggraden meer dan twee maal zo groot als de kleine kring. De kleine kring is echter veel helderder en wordt veel vaker gezien dan de grote kring, die slechts enkele dagen van het hele jaar opdaagt. Bovendien is de kans om in onze streken een volledige grote kring rond de zon te zien, zeer klein, met als hoofdreden de zonshoogte en de bewolking die over een groot deel van de hemel dezelfde soort ijskristallen moet vertonen.
Voor komeetliefhebbers wordt 2013 een zeer boeiend jaar, want het zou kunnen dat volgend jaar, in 2013, twee kometen met het blote oog zichtbaar worden! Het gaat om de kometen C/2011 L4 PANSTARRS en C/2012 S1 ISON, die allebei met het blote oog zichtbaar zouden moeten zijn in onze streken.
De wet van Titius en Bode is een formule waarmee je de afstand van planeten tot de zon gemakkelijk kan bepalen. Deze wet werd gepubliceerd in 1766 door Titius, en aan de hand van deze wet ging men op zoek naar nieuwe planeten. Eén van deze planeten zou zich moeten bevinden tussen Mars en Jupiter, de andere achter Uranus.
De beweging van de Zon aan de hemel verandert in de loop van het jaar. In de zomer bereikt de Zon een hoogste punt aan de hemel (het zomersolstitium), terwijl de Zon in de winter een laagste punt (wintersolstitium) bereikt. In de zomer zal de Zon meer richting noordoosten opkomen, en richting noordwesten ondergaan terwijl dit in de winter net omgekeerd is: de zon komt richting zuidoosten op en gaat onder richting zuidwesten.
Dunne, hoge bewolking zoals cirrus en cirrostratus bevat vaak ijskristallen. Sommige van deze kristallen zijn horizontaal georiënteerd, andere zijn verticaal georiënteerd. Het zijn de horizontaal georiënteerde ijskristallen die zogenaamde 'bijzonnen' veroorzaken. In deze ijskristallen dringt zonlicht binnen en wanneer dit zonlicht binnendringt, wordt de zonnestraal van richting verandert.
Nu de zomermaanden achter ons liggen, beginnen de dagen opnieuw korter te worden waardoor we steeds vroeger de prachtige sterrenhemel kunnen bewonderen. Mercurius kunnen we in september niet waarnemen doordat de kleine planeet te dicht bij de Zon staat. De tweede planeet uit het zonnestelsel, Venus, komt vier uur voor de Zon op en schittert vervolgens in het oosten. Ook Jupiter is één van de planeten die in september 2012 héél mooi waar te nemen zijn.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.