Iedereen kent de waterraketten maar het idee groeide tijdens een Spacepage Starparty om het even anders te proberen. Aangezien we twee pakken bloem meehadden, vonden we het een goed idee om het water even te vervangen voor bloem en zo het nieuwe concept te bekomen van de 'Bloemraketten'...
Waterraketten worden aangedreven door het principe van actie en reactie, de derde wet van Newton. Deze zegt dat de acties van twee objecten op elkaar gelijk zijn en tegengesteld. De verandering in momentum van de uitlaatstoffen moet gebalanceerd worden door de verandering in momentum van de raket, zodat water dat uitgestoten wordt in de ene richting gebalanceerd moet worden door de versnellende raket in de andere richting. Leer aan de hand van dit artikel alles over de theorie achter een waterraket.
Het probleem van de meeste lanceerplatvormen is hun onhandigheid. Je moet het hele ding schuin houden om de waterraket op de gewenste positie te krijgen. Eén verkeerde beweging en je mag opnieuw beginnen omdat het meeste water uit de raket gelopen is. Andere problemen kunnen zijn: het vollopen van de compressor met water. Zeer desastreus voor de motor van de compressor (water is niet samendrukbaar).
Er zijn uiteraard veel denkbare en onderling evengoede oplossingen mogelijk. Maar Karel Dewaele heeft er één van de vele gevonden die we hier gaan bespreken
Het is mogelijk om op een eenvoudige manier kleine raketjes te bouwen. De raketjes zijn ongevaarlijk, milieuvriendelijk en halen om en bij de 15 meter zonder uitbreidingen en optimalisaties. Als je de raket uitbreid kan deze veel hoger gaan en hoogtes bereiken van 30 tot 70 meter!
Als je een raket wil bouwen, lees dan eerst de onderstaande handleiding zeer aandachtig en let op de details. Onder de eenvoudige handleiding van de raket gaan we iets dieper in op uitbreidingen van onze waterraket.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Ben je een amateur astronoom met een sterke pen? De Spacepage redactie is steeds op zoek naar enthousiaste mensen die artikelen of nieuws schrijven voor op de website en/of het Guidestar magazine. Geen verplichtingen, je schrijft wanneer jij daarvoor tijd vind. Lijkt het je iets? laat het ons dan snel weten op Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.