Astronomen hebben voor het eerst waterdamp ontdekt in de atmosfeer van een superaarde. Eerder werd al waterdamp ontdekt in atmosferen van 'onleefbare' en extreem hete exoplaneten maar dankzij gegevens afkomstig van de Hubble Space Telescope is waterdamp nu ook gedetecteerd in de atmosfeer van een exoplaneet met een gematigde temperatuur. Voor wetenschappers is dit nu een ongelofelijk interessante planeet aangezien dit de eerste exoplaneet is die beschikt over waterdamp en een aangename temperatuur heeft.
Een nieuw instrument dat gekoppeld is aan het 12-meter Atacama Pathfinder Experiment (APEX), 5 000 meter boven zeeniveau in de Chileense Andes, opent een nog onverkend venster op het heelal. De ‘Swedish-ESO PI receiver for APEX’ (SEPIA) zal de zwakke signalen detecteren van water en andere moleculen in de Melkweg, in andere nabije sterrenstelsels en in het vroege heelal.
Wetenschappers van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA staan voor een nieuw raadsel. Zo is er op recente beelden van de dwergplaneet Ceres, die gemaakt werden door de Dawn ruimtesonde, een nieuwe lichtgevende vlek te zien nadat eerder ook al een soortgelijke vlek werd opgemerkt. Tot op heden kunnen deze twee 'vlekken' door onderzoekers nog niet verklaard worden.
Astronomen zijn er, met behulp van drie ruimtetelescopen, in geslaagd om waterdamp te detecteren in de atmosfeer van een exoplaneet die 'slechts' viermaal zo groot is als de Aarde. Hierdoor is deze exoplaneet de kleinste planeet buiten ons zonnestelsel waarbij men dit heeft ontdekt.
Ondanks het feit dat de missie van de Europese Herschel ruimtetelescoop in juni 2013 werd stopgezet, zorgt deze satelliet nog steeds voor boeiende ontdekkingen. Zo hebben wetenschappers aan de hand van gegevens afkomstig van deze ruimtetelescoop een wolk van waterdamp ontdekt rondom de dwergplaneet Ceres.
Het Herschel Space Observatory was een Europese ruimtetelescoop voor het onderzoek van planeten, sterren en sterrenstelsels, waarbij ook het voorkomen van water werd bestudeerd. Het was de eerste ruimtetelescoop met detectoren voor tegelijk het hele verre infrarood alsook de submillimetergolflengten. Het wetenschappelijke onderzoek vond plaats tussen 2009 tot 2013.
Na het nieuws dat wetenschappers klei-achtige mineralen hebben ontdekt op de Jupitermaan Europa hebben Amerikaanse planeetwetenschappers nu sterke aanwijzingen gevonden dat deze maan soms grote pluimen van waterdamp uitstoot. Indien dit klopt, zou dit betekenen dat het water van de ondergrondse oceaan op Europa op sommige plaatsen relatief dicht tot bij het oppervlak komt. Voor planeetwetenschappers en astronomen is dit opnieuw een belangrijke ontdekking!
Dankzij de legendarische Hubble Space Telescope hebben wetenschappers sporen van waterdamp aangetroffen in de atmosfeer van vijf exoplaneten. De planeten zelf zijn zogeheten 'hete Jupiters', gasvormige reuzenplaneten, die zich op kleine afstand van hun moederster bevinden en waar extreem hete temperaturen voorkomen. Voor astronomen is dit opnieuw een bewijs dat water in het heelal meer voorkomt dan we denken.
Een Japans team van wetenschappers heeft met behulp van de 8,2 meter Subaru-telescoop op Hawaii kunnen achterhalen dat de dampkring van exoplaneet Gliese 1214b wellicht veel waterdamp bevat. Gliese 1214b is een zogeheten 'superaarde' en staat op een afstand van ongeveer 40 lichtjaar in het sterrenbeeld Slangendrager.
SA-3 (Saturn Apollo-2) was de derde testvlucht van een Saturn I raket uit het Amerikaanse Apollo programma. Net als bij de vorige twee testvluchten zou ook dit maal een S-1 rakettrap gelanceerd worden maar dit was de eerste maal dat de S-1 rakettrap 100% gevuld werd met brandstof. Net als bij de SA-2 missie maakte ook deze testvlucht deel uit van het Project Highwater waarbij men op grote hoogte een grote hoeveelheid water in de atmosfeer van de Aarde zou brengen om op deze manier wolkenvorming en het gedrag van waterdamp te bestuderen.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.