Toon items op tag: theorie

zaterdag, 16 december 2006 01:00

De classificatie van Hubble

Edwin Hubble (1889 – 1953) was één van de grootste astronomen uit de geschiedenis. Hij werd niet enkel bekend door zijn Hubble-constante maar hij was ook de man die in 1923 kon bewijzen dat vreemde 'spiraalnevels' eigenlijk sterrenstelsels zijn. Hubble fotografeerde als eerste enkele sterrenstelsels vanop de Mount Wilson sterrenwacht in Californië. Op deze manier kon hij voor het eerst de structuur waarnemen van deze objecten.

Gepubliceerd in Sterrenstelsels
maandag, 11 december 2006 01:00

Wat is de Big Bang theorie?

In de fysische kosmologie is de zogeheten 'Big Bang' (in het Nederlands gekend als de 'oerknal') een wetenschappelijke theorie die beschrijft hoe het universum ontstond uit een enorme dichte en hete vorm, ongeveer 13.7 miljard jaar geleden. Deze theorie is gebaseerd op de waarnemingen die onder andere de uitzetting van de ruimte aantonen, en werd ook aangetoond door de Hubble roodverschuiving van verafgelegen sterrenstelsels. Geëxtrapoleerd uit het verleden tonen deze observaties aan dat het universum zich uitzette vanuit een vorm waarin alle materie en energie van het universum omvatte en extreem heet en dicht was. Fysici zijn het er echter niet over eens wat hiervoor gebeurde, alhoewel de algemene relativiteitstheorie een gravitationele bijzonderheid voorspelt.

zaterdag, 09 december 2006 01:00

Multiversum

Het idee 'multiversum' is een veronderstelling dat er mogelijk meerdere universa zijn, inclusief ons eigen universum. De structuur van het multiversum, de natuur van elk universum erin en de relatie tussen de verscheidene universa, hangt af van de theorie die je gebruikt. Multiversa zijn ideeën in de fysica, filosofie en fictie. In deze context kunnen termen als parallel universum, parallelle werelden of alternatieve universa gebruikt worden.

Gepubliceerd in Algemene informatie
zaterdag, 21 oktober 2006 23:00

Wat is de planetoïdengordel?

De planetoïdengordel, ook wel de 'asteroïdengordel' genoemd, is een gebied in ons zonnestelsel dat zich tussen de planeten Mars en Jupiter bevindt op een afstand van 2,06 en 3,27 Astronomische Eenheden (AE) van de Aarde. In deze regio bevinden zich de meeste planetoïden die in een baan rond de Zon draaien. De planetoïdengordel kreeg in het verleden ook vaak de benaming 'hoofdgordel' aangezien dit de grootste gordel met planetoïden is in ons zonnestelsel. Terwijl de hoofdgordel van de planetoïdengordel ongeveer 93,4% van alle genummerde planetoïden bevat, bevinden de overige planetoïden zich zich in andere gebieden die men in de sterrenkunde ook wel 'groepen' noemt.

Gepubliceerd in Planetoïden
zondag, 06 augustus 2006 03:00

Cepheïden

De lichtkracht van een ster verandert voortdurend. Dit kan gebeuren op lange periode, meestal afhankelijk van de ontwikkelingsfase waarin de ster zich bevindt, maar ook op korte periode, regelmatig of onregelmatig door pulsaties. Cepheïden zijn een speciale klasse van pulserende sterren die met regelmaat pulseren over een tijdspanne van een paar dagen. Ze zijn vernoemd naar de eerst ontdekte van deze  klasse, Delta Cepheï, de op 3 na helderste ster in het sterrenbeeld Cepheus.

Gepubliceerd in Sterren
zaterdag, 22 april 2006 00:00

Het geluid van poollicht

Sinds het begin dat er poollicht werd gezien op Aarde zijn er mensen die ook een geluid horen wanneer ze het prachtige fenomeen aanschouwen. Tot op heden weet echter niemand waar deze geluiden vandaan komen. Kan poollicht geluid maken dat aan de grond hoorbaar is? Er is nog steeds geen aanvaardbare theorie dat het geknetter en sissende geluid dat soms wordt gehoord tijdens poollicht verklaard.

Gepubliceerd in Poollicht
zondag, 13 september 2020 04:30

De Oortwolk

Op een afstand van 50 000 en 100 000 Astronomische Eenheden (AE) van de Zon bevindt zich een mogelijke sfeer van grote, komeetachtige objecten bestaande uit ijs- en rotsbrokken. Deze sfeer, die bekend staat als de Oortwolk, werd gesuggereerd door de Nederlandse astronoom Jan Hendrik Oort en is vandaag de dag nog steeds de enige waarschijnlijke theorie die het ontstaan van langperiodieke kometen kan verklaren. De Oortwolk heeft de vorm van een bol met een straal van 1 à 2 lichtjaar en verklaart onder andere waarom kometen overal aan de hemel kunnen verschijnen. Tot op heden zijn er, naast kometen, geen objecten met zekerheid gekend uit de Oortwolk. 

Gepubliceerd in Kuipergordel en Oortwolk
vrijdag, 10 maart 2006 19:28

Het meten van de hoogte

Wanneer men waterraketten lanceert, zien we dat deze simpele raketten toch een mooi hoogte halen. Het is dan ook leuk om te kunnen achterhalen hoe hoog een waterraket kan vliegen. Het punt waar de maximum hoogte bereikt wordt, heet het hoogtepunt. Dit kan bepaald worden door het gebruiken van verschillende hoogtemeters. Leer aan de hand van dit artikel alles over het bepalen van de maximum behaalde hoogte van een waterraket.

Gepubliceerd in Theorie

De luchtweerstand die een raket doorstaat, is de kracht van de lucht die de beweging van de raket tegenhoud. Elke fietser zal wel de lastige wind in zijn of haar gezicht voelen wanneer ze hun snelheid opvoeren en lijkt sterk op dit effect. Om een waterraket goed te doen werken, dient de luchtweerstand zo klein mogelijk te zijn. Leer aan de hand van dit artikel alles over de luchtweerstand en gestroomlijnde vorm van een raket.

Gepubliceerd in Theorie
vrijdag, 10 maart 2006 17:53

Voortstuwing van een raket

Waterraketten worden aangedreven door het principe van actie en reactie, de derde wet van Newton. Deze zegt dat de acties van twee objecten op elkaar gelijk zijn en tegengesteld. De verandering in momentum van de uitlaatstoffen moet gebalanceerd worden door de verandering in momentum van de raket, zodat water dat uitgestoten wordt in de ene richting gebalanceerd moet worden door de versnellende raket in de andere richting. Leer aan de hand van dit artikel alles over de theorie achter een waterraket.

Gepubliceerd in Theorie
Pagina 2 van 3

Dit gebeurde vandaag in 2006

Het gebeurde toen

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

NGC 7023

NGC 7023
NGC 7023 is een prachtig deep-sky object dat eigenlijk bestaat uit twee objecten. Zo bestaat dit object uit een open sterrenhoop (NGC 7023) die zich in een reflectienevel bevindt (LBN…

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

1%

Sociale netwerken