NGC 7000 is een prachtige emissienevel in het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan). Deze nevel kreeg ook de bijnaam 'The North America Nebula'. Zijn bijnaam heeft het object te danken aan zijn sterke gelijkenis met het Noord-Amerikaanse continent. Het hele object is gigantisch groot. Zo beslaat NGC 7000 een gebied aan de nachtelijke hemel dat viermaal zo groot is als een Volle Maan. De nevel werd op 24 oktober 1786 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
NGC 7789 is open sterrenhoop in het sterrenbeeld Cassiopeia van magnitude 6.7. Deze open sterrenhoop is makkelijk in een binoculair te zien als een wazig vlekje. Door de telescoop is het een zwerm van vele, even heldere, sterren. Alle leden van NGC 7789 schijnen met een helderheid van ongeveer magnitude 11 en deze open sterrenhoop is, vanop Aarde gezien, zo'n 16' groot. Voor sommigen is het onbegrijpelijk hoe de Franse kometenjager Charles Messier dit object over het hoofd heeft kunnen zien toen hij zijn bekende cataloog met 'komeetachtige' objecten samenstelde. Het object ligt ongeveer 7 600 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd in 1783 ontdekt door de Duits-Britse astronoom Caroline Herschel, zus van de bekende astronoom William Herschel. Hierdoor kreeg deze open cluster ook de bijnaam 'Caroline's Rose'.
Als u een telescoop heeft aangekocht, zijn de verwachtingen ongetwijfeld heel hoog. Toch kan het zijn dat deze verwachtingen niet altijd voldoen aan het resultaat door de kwaliteit van de telescoop. In dit artikel wordt ondermeer besproken hoeveel een telescoop nu juist vergroot en welke afwijkingen deze kan hebben.
Voor het waarnemen van de Zon bestaan er verschillende manieren. Zo hebben we de projectiemethode en de zonnefilter. Maar welke is het meest geschikt voor u, of uw telescoop? Spacepage zocht het voor u uit en onderzocht de verschillen.
Elke telescoop heeft een montering, maar welke is nu het best geschikt voor u en wat zijn de grote verschillen? Spacepage zocht het even voor u uit en noteerde de voor- en nadelen van een equatoriale en een azimuthale opstelling.
NGC 7023 is een prachtig deep-sky object dat eigenlijk bestaat uit twee objecten. Zo bestaat dit object uit een open sterrenhoop (NGC 7023) die zich in een reflectienevel bevindt (LBN 487). De nevel zelf kreeg ook de bijnaam 'Irisnevel' en wordt prachtig opgelicht door de centrale ster HD200775. NGC 7023 kunnen we terugvinden in het sterrenbeeld Cepheus en bevindt zich op een afstand van 1 300 lichtjaar van de Aarde. De Irisnevel heeft een omvang van ongeveer zes lichtjaar en meet aan de sterrenhemel 18 x 18 boogminuten. Doordat de nevel zich 3,5 graden ten zuidwesten van de heldere ster Alphirk (Beta Cephei) bevindt, kunnen we dit object dan ook makkelijk terugvinden. De open sterrenhoop in deze nevel, ook wel 'Collinder 427' genoemd, bevindt zich in het westelijk en donkerder gedeelte van de Irisnevel. Bij goede omstandigheden (donkere locatie en geen storend maanlicht) kan men de Irisnevel al waarnemen met een 15 centimeter telescoop. Grotere telescopen tonen dan weer de open sterrenhoop. Dit deep-sky object werd in 1794 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
Sterrenbeeld: Cepheus
Magnitude: 6,8
Coördinaten:

Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het minder bekende sterrenbeeld Altaar (Ara).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het bekende sterrenbeeld Voerman (Auriga).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het bekende sterrenbeeld Kreeft (Cancer).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het minder bekende sterrenbeeld Kleine Hond (Canis Minor).

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.