M91, ook gekend als NGC 4548, is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Coma Berenices (Hoofdhaar) dat deel uit maakt van de bekende Virgocluster van sterrenstelsels. Dit sterrenstelsel is van het type SBb en het object beweegt zich aan een (relatieve) snelheid van 400 km/s van ons vandaan. Aangezien de Virgocluster zich verwijderd met een snelheid van 1 100 km/s betekent dat M91 naar ons toe beweegt aan 700 km/s. M91 heeft een helderheid van magnitude 10,2 en staat op een afstand van 60 miljoen lichtjaar van de Aarde.
M94 is een prachtig en helder spiraalstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden). Opvallend aan dit deep-sky object is een ring van heldere jonge sterren die duidelijk zichtbaar is op belichtingsfoto's. Dit is mogelijk het resultaat van een botsing. Over de afstand tot M94 bestaat nog enige discussie. Verschillende metingen spreken van een afstand tussen de 15 en 30 miljoen lichtjaar. M94 is het helderste lid van de Canes Venatici-groep. Dit is een groep van sterrenstelsels die deel uitmaakt van de grotere en meer bekende Virgocluster. In de binnenste ring van M94 vindt nog steeds stervorming plaats terwijl de buitenste ring bestaat uit oudere sterren.
M95, ook gekend als NGC 3351, behoort samen met M96 en M105 tot de Leo-1 groep van sterrenstelsels. De onderlinge afstand tussen de twee eerste bedraagt slechts 42' waardoor ze in hetzelfde beeldveld makkelijk zichtbaar zijn in een binoculair. De afstand tot M95, bepaald door cepheïdewaarnemingen met de Hubble Space Telescope, bedraagt 35,5 miljoen lichtjaar. Hiermee heeft men de afstand tot de Leo-1 groep bepaald op 38 miljoen lichtjaar. M95 is een balkspiraalstelsel van het type SBb en heeft opvallende spiraalarmen. Doordat de drie objecten, M95, M96 en M105 dicht bij elkaar liggen, zijn zij een zeer geliefd trio bij amateur-astronomen en astrofotografen.
M96 is de helderste van een kleine groep sterrenstelsels die samen de Leo-1 groep vormen in het sterrenbeeld Leo (Leeuw). Ook M95 en M105 behoren tot dezelfde cluster. Het spiraalvormig sterrenstelsel M96 staat op een afstand van ongeveer 41 miljoen lichtjaar (afstand bepaald door Cepheïdemetingen met de Hubble Space Telescope) van de Aarde. De afstand tot M95, de naaste buur van M96, bedraagt 35,5 miljoen lichtjaar. Hiermee heeft men de afstand tot de Leo-1 groep bepaald op 38 miljoen lichtjaar. Het sterrenstelsel heeft een absolute magnitude van -21,2 en heeft een diameter van ongeveer 100 000 lichtjaar.
M98 is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Coma Berenices (Hoofdhaar) dat tot de bekende Virgocluster van sterrenstelsels behoort. Opmerkelijk aan dit sterrenstelsel is dat het zich naar ons toe beweegt (met een snelheid van ongeveer 1 200 km/s) en niet van ons af zoals de meeste andere leden die deel uitmaken van de Virgocluster. In het spectrum van M98 is dan ook een duidelijke blauwverschuiving zichtbaar. Messier 98 bezit ook een groot aantal stervormingsgebieden en stofbanden.
M99 is een spiraalvormig sterrenstelsel dat deel uitmaakt van de bekende Virgocluster van sterrenstelsels. Doordat we het sterrenstelsel vanuit bovenaanzicht bekijken, zijn de spiraalarmen mooi te zien op fotografische opnames of in grote telescopen. Opvallend is dat M99 erg asymmetrisch is. Dit komt wellicht door een botsing met een ander sterrenstelsel. Een mogelijke kandidaat hiervoor is het nabijgelegen object M98 dat tevens een hoge radiële snelheid, doch in tegenovergestelde richting, vertoont. Een ander noemenswaardig weetje is dat het sterrenstelsel zich met 2 300 km per seconde van ons verwijderd. Het is daarmee het 'snelste Messierobject'.
M101, ook wel het 'Windmolenstelsel' genaamd, is een groot spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Ursa Major (Grote Beer). Het sterrenstelsel is vergelijkbaar met de iets grotere M33 en de iets kleinere M74 (in achtereenvolgens Triangulum en Pisces). M101 heeft een diameter van ongeveer 170 000 lichtjaar en bevat meer dan 180 miljoen sterren waarvan het licht meer dan 15 miljoen jaar nodig heeft om ons te bereiken. Op fotografische opnames is de opvallende spiraalstructuur mooi te zien net als verschillende nevelcomplexen waarvan verschillende eigen NGC-nummers hebben gekregen.
M102 is een missend object in de bekende catalogus van Charles Messier. Er zijn twee mogelijke scenario's. Een eerste is dat Charles Messier een dubbele observatie heeft gedaan van M101 en dus nooit het sterrenstelsel heeft gezien dat wij nu kennen als M102. Een tweede scenario, en wellicht de meest waarschijnlijke, is dat M102 eigenlijk NGC 5866 is, een sterrenstelsel in het sterrenbeeld Draco (Draak). Ook andere, minder waarschijnlijke kandidaatstelsels, zijn door diverse astronomen naar voren geschoven.
M104, ook bekend als de 'Sombreronevel', is een zeer geliefd en bekend deep-sky object vanwege de prachtige foto van de Hubble Space Telescope. Dit spiraalvormig sterrenstelsel is een zogeheten 'edge-on' stelsel wat wil zeggen dat we het dus bekijken langs de zijkant. Het sterrenstelsel, dat zich op een afstand van ongeveer 50 miljoen lichtjaar bevindt, heeft een ongewoon duidelijke stofband die zelfs in een telescoop zichtbaar is en dat het object in twee delen verdeeld. M104, gelegen in het sterrenbeeld Virgo (Maagd), maakt deel uit van het indrukwekkende Virgocluster van sterrenstelsels. De ware diameter van de Sombreronevel wordt geschat tussen 50 000 en 140 000 lichtjaar en de massa bedraagt ongeveer 800 miljard zonsmassa's. Het sterrenstelsel beschikt ook over een grote populatie bolhopen waarvan minstens enkele honderden zichtbaar zijn vanop Aarde met grote telescopen.
M105 is een sterrenstelsel dat vlak bij de sterrenstelsels M95 en M96 ligt in het sterrenbeeld Leo (Leeuw). Samen vormen ze de Leo I of de M96 groep. De afstand tot deze sterrenstelsels bedraagt ongeveer 38 miljoen lichtjaar. M105 is een elliptisch sterrenstelsel van het type E1. De Hubble Space Telescope heeft een massief object in de kern van het sterrenstelsel ontdekt dat een massa heeft van 50 miljoen zonnen.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.