M80, ook gekend als NGC 6093, is een kleine bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Scorpius (Schorpioen). De bolhoop meet slechts 5' in diameter, hoewel hij in werkelijkheid ongeveer even groot is als M4. M80 staat dan ook op een veel grotere afstand, namelijk 36 000 lichtjaar. Momenteel zijn er een vijftal variabele sterren ontdekt in deze sterrenhoop, wat opvallend weinig is. In de 19de eeuw werd er een nova in deze bolhoop ontdekt die magnitude 7 bereikte. M80 bevat alles samen enkele honderdduizenden sterren. In deze bolhoop zijn vrij veel zogeheten 'blue stragglers' waargenomen. Dit zijn sterren die veel jonger lijken dan de leeftijd van de sterrenhoop als geheel. Wellicht zijn deze sterren ontstaan door botsingen van twee sterren of wellicht doordat oudere sterren een deel van hun buitenste lagen hebben verloren door dichte naderingen van andere sterren in deze cluster.
M92 is een ondergewaardeerde bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Hercules. Dit komt doordat de meeste waarnemers enkel op zoek gaan naar de grotere en meer bekende bolhoop M13. De helderste sterren in M92 hebben een schijnbare magnitude van 12 en zijn voornamelijk oude rode reuzen. Er werden eveneens een 15-tal veranderlijke sterren ontdekt in deze bolhoop waarvan de meeste van het type RR Lyrae zijn. M92 telt een 300 000-tal sterren en staat op een afstand van 33 000 lichtjaar van de Aarde. De werkelijke diameter van deze bolhoop bedraagt 90 lichtjaar.
M93, ook gekend als NGC 2447, is een kleine maar heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven). De helderste sterren zijn blauwe reuzen van het spectraaltype B9. De tachtig clusterleden zijn verspreid over een afstand van ongeveer 23 lichtjaar wat op een afstand van 3 600 lichtjaar overeenkomt met een schijnbare diameter van 22'.
M94 is een prachtig en helder spiraalstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden). Opvallend aan dit deep-sky object is een ring van heldere jonge sterren die duidelijk zichtbaar is op belichtingsfoto's. Dit is mogelijk het resultaat van een botsing. Over de afstand tot M94 bestaat nog enige discussie. Verschillende metingen spreken van een afstand tussen de 15 en 30 miljoen lichtjaar. M94 is het helderste lid van de Canes Venatici-groep. Dit is een groep van sterrenstelsels die deel uitmaakt van de grotere en meer bekende Virgocluster. In de binnenste ring van M94 vindt nog steeds stervorming plaats terwijl de buitenste ring bestaat uit oudere sterren.
M103, ook gekend als NGC 7654, is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Cassiopeia van ongeveer 170 sterren dat op 8 000 lichtjaar van ons verwijderd is. De jonge cluster bevat voornamelijk hete blauwe sterren. M103 is samen met M52 het noordelijkst gelegen Messierobject en het hele jaar door zichtbaar.
M107 is een heel mooie bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Ophiuchus (Slangendrager) omgeven door vier sterren waarvan de helderste een magnitude heeft van 11. Oorspronkelijk kwam dit object niet voor in de bekende catalogus van Charles Messier maar in 1947 werd het samen met M105 en M106 toegevoegd. Opvallend aan M107 is dat enkele delen van deze cluster verduisterd worden door stof wat zeer ongewoon is bij bolvormige sterrenhopen. De cluster zelf staat op een afstand van ongeveer 21 000 lichtjaar van ons vandaan en is 80 lichtjaar groot. Astronomen hebben een 25-tal variabele sterren ontdekt in de sterrenhoop, waarvan de meeste van het type RR Lyrae zijn.
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het minder bekende sterrenbeeld Altaar (Ara).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het minder bekende sterrenbeeld Camelopardalis (Giraffe).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het sterrenbeeld Grote Hond (Canis Major).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele lichtjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het bekende sterrenbeeld Cassiopeia.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.