Op deze spectaculaire nieuwe opname van kosmische wolken in het sterrenbeeld Orion is een soort vurig lint te zien. De oranje gloed stelt zwak licht voor, onzichtbaar voor het menselijk oog, dat door koude interstellaire stofdeeltjes is uitgezonden. Dit licht is vastgelegd met het door ESO beheerde Atacama Pathfinder Experiment (APEX) in Chili. Wolken van interstellair gas en stof zijn de grondstoffen voor de vorming van sterren.
Eind februari 2013 werd via diverse media meegedeeld dat C 2013 A1, de eerst ontdekte komeet van het jaar 2013, een grote kans had om in te slaan op de planeet Mars. Deze komeet werd ontdekt door de Schots-Australische astronoom/kometen-jager Robert McNaught met de 0.50 m Uppsala Schmidt telescoop op het Siding Spring Observatorium (SSO) in New South Wales - Australië.
Deze mooie samenscholing van heldere blauwe sterren is de sterrenhoop NGC 2547, een groep pas gevormde sterren in het zuidelijke sterrenbeeld Zeilen. Deze opname is gemaakt met de Wide Field Imager van de 2,2-meter MPG/ESO-telescoop van de ESO-sterrenwacht op La Silla in Chili.
Op ongeveer 35 miljoen lichtjaar van de aarde, in het sterrenbeeld Eridanus, staat het spiraalstelsel NGC 1637. In 1999 werd de serene aanblik van dit stelsel verstoord door de verschijning van een zeer heldere supernova. Astronomen die de nasleep van deze explosie met de Very Large Telescope van de ESO-sterrenwacht op Paranal onderzochten, hebben ons een verbluffend beeld van dit betrekkelijk nabije sterrenstelsel verschaft.
Deze maand staat de planeet Saturnus in oppositie met de zon. Bijgevolg is de planeet vanaf het begin tot het einde van de nacht aan de hemel zichtbaar en is ze gezien vanaf de Aarde het helderst. Naast Saturnus is ook Jupiter deze maand van de partij, hoewel de planeet steeds vroeger ondergaat. De aprilmaand wordt ook gekenmerkt door een traditionele meteorenzwerm: de Lyriden. Het belangrijkste hemelverschijnsel van deze maand is echter een gedeeltelijke maansdverduistering die op 25 april zal plaatsvinden.
Deze maand zijn Mercurius, Venus en Mars niet te zien aan de hemel met het blote oog. Dit wordt echter een zeer interessante maand op vlak van hemelverschijnselen aangezien komeet PANSTARRS rond midden maart met het blote oog zou moeten waarneembaar zijn aan de westelijke horizon.
Naast komeet PANSTARRS die volgende maand met het blote oog zou moeten zichtbaar zijn en komeet ISON, die met wat geluk helderder zal worden dan de volle Maan, zou nog een relatief heldere komeet in het noordelijk halfrond kunnen zichtbaar worden. Het gaat om komeet C/2012 F6 Lemmon, die intussen helderder is geworden dan gedacht en samen met komeet PANSTARRS waarnemers van het zuidelijk halfrond een prachtige hemelshow bezorgt.
Stel, u bevindt zich op het zuidelijk halfrond op een redelijke afstand van de evenaar en u wilt zich op de sterren oriënteren. Het eerste wat u dan moet doen, is de zuidelijke hemelpool bepalen, maar dat is niet zo evident aangezien er op het zuidelijk halfrond geen noordelijke hemelpool met Poolster zichtbaar is. In dit artikel zal u leren hoe u de zuidelijke hemelpool moet bepalen.
Deze maand blijft Jupiter tijdens de avond prominent aanwezig aan de hemel. Verder zijn bij het vallen van de nacht, tijdens de schemering het eerste deel van de maand, de planeten Mars en Mercurius laag bij de horizon zichtbaar. Venus is deze maand niet zichtbaar omdat ze te dicht bij de zon staat maar de ontbering van deze heldere planeet wordt ruimschoots gecompenseerd door een speciaal volle-maanverschijning.
Een nieuwe opname van het Atacama Pathfinder Experiment (APEX) in Chili geeft een schitterend beeld van kosmische stofwolken in het sterrenbeeld Orion. Terwijl deze dichte interstellaire wolken op zichtbare golflengten donker en allesverhullend lijken, kan de LABOCA-camera van de APEX-telescoop de warmtegloed van het stof detecteren en de schuilplaatsen van sterren-in-wording zichtbaar maken. Maar één van deze donkere wolken is niet wat het lijkt.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.