De indrukwekkende sterrenhemel en zijn bijhorende Melkweg is iets bijzonders fascinerends. Helaas kunnen we in België en Nederland dit prachtige natuurwonder nog zelden aanschouwen als gevolg van de storende lichtvervuiling. Dankzij het internet en getalenteerde fotografen en makers van zogeheten 'timelapse' video's kunnen we vandaag de dag wel nog zien hoe de sterrenhemel er uitziet op de meest afgelegen plaatsen ter wereld. Via onderstaande Vimeo-filmpjes willen we u dan ook mee laten genieten van iets wat wij nog zelden zien!
Oktober, ook wel de wijnmaand genoemd, is de tiende maand in de gregoriaanse kalender en is traditioneel de maand waarin onze klok een uur wordt teruggezet (26 oktober). In dit artikel bespreken we wat er zoal te zien aan de sterrenhemel in oktober 2014. Eén van de sterrenkundige hoogtepunten in oktober 2014 is de oppositie van de planeet Uranus.
Op maandag 1 september 2014 begint de weerkundige herfst en de astronomische herfst, ook wel 'equinox' genoemd, start vervolgens op 23 september. In september worden de nachten opvallend langer waardoor dit voor veel amateur-astronomen de start is van een nieuw seizoen van waarnemen. In dit artikel bespreken we wat er zoal te zien aan de sterrenhemel in september 2014.
Deze opname met de Wide Field Imager van ESO’s La Silla Observatory in Chili, laat twee spectaculaire stervormingsgebieden zien in de zuidelijke Melkweg. De eerste, aan de linkerkant, wordt gedomineerd door de open sterrenhoop NGC 3603, 20 000 lichtjaar ver weg, in de Sagittarius-Carina-arm van de Melkweg. Het tweede object, aan de rechterzijde, is een verzameling gloeiende gaswolken die bekend staat als NGC 3576, en de helft dichterbij de aarde staat.
Astronomen die gebruik maken van de Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) hebben ontdekt dat de planeet-vormende gasschijven rond de jonge sterren van de dubbelster HK Tauri niet dezelfde oriëntatie hebben. De nieuwe ALMA-waarnemingen geven het duidelijkste beeld van protoplanetaire schijven in een dubbelstersysteem dat tot nu toe is verkregen.
De achtste maand van het jaar in de gregoriaanse kalender werd genoemd naar de princeps Gaius Iulius Caesar Octavianus (Augustus) en behoort onder amateur-astronomen nog steeds tot de zogeheten 'grijze nachten' (doordat de Zon niet volledig ondergaat, wordt het niet volledig donker). Toch zijn er in augustus 2014 enkele leuke nachtelijke hemelverschijnselen te zien. In dit artikel wordt een overzicht gegeven van wat er aan de sterrenhemel te zien is in augustus 2014.
Op deze frappante nieuwe opname van de ESO-sterrenwacht op La Silla in Chili steekt een verzameling jonge sterren af tegen een achtergrond van wolken van gloeiend gas en banden van stof. De sterrenhoop zelf, bekend als NGC 3293, was ongeveer tien miljoen jaar geleden ook weinig meer dan een wolk van gas en stof, maar is nu veranderd in een heldere familie van sterren. Sterrenhopen als deze zijn kosmische laboratoria die astronomen in staat stellen om meer te weten te komen over de levensloop van sterren.
De vrij onbekende wolk van gas en stof Gum 15 is de geboorteplaats van hete jonge sterren. Deze prachtige, maar verwoestende sterren tasten het aanzien van hun moedernevel aan… Tot de dood erop volgt.
In de tweede helft van de 20e eeuw rezen onoverkomelijke problemen om sterposities nog nauwkeuriger te meten. Grote boosdoener was de atmosfeer van de Aarde met zijn turbulentie. Daarnaast kenden men ook mechanische problemen zoals de invloed van de zwaartekracht gooiden roet in het eten. Met de HIPPARCOS satelliet werd het dus tijd voor astrometrie vanuit de ruimte!
Magnetars zijn de bizarre supercompacte overblijfselen van supernova-explosies. Ze zijn voor zover bekend de sterkste magneten in het heelal – miljoenen keren sterker dan de sterkste magneten op aarde. Een team van Europese astronomen heeft nu, met behulp van ESO’s Very Large Telescope (VLT), voor het eerst een magnetar met een begeleidende ster ontdekt.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.