De Zon, cruciaal voor alle leven op Aarde, is ongetwijfeld het belangrijkste hemellichaam in ons zonnestelsel. De Zon werd millennia lang aanbeden als een godheid, totdat 17de eeuwse astronomen zoals Christiaan Huygens (1629-1695) en Johannes Hevelius (1611-1687) serieus filosoferen over de idee dat de Zon een ster is.
De Zon bevat 99,9% van alle massa in ons zonnestelsel en is ongetwijfeld het belangrijkste hemellichaam in ons zonnestelsel. Bovendien gaf haar creatie uit een samenkrimpende interstellaire gaswolk aanleiding tot het ontstaan van de planeten en blijft de Zon cruciaal voor alle leven op Aarde. Sinds oudsher hebben diverse culturen de Zon als een godheid aanbeden maar het is slechts sinds het einde van de 19de eeuw dat de mensheid daadwerkelijk beseft dat onze Zon een ster is!
Degenen die lid zijn van een fotoclub kennen dit fenomeen; het maken van nachtfoto’s gewapend met statief, camera en draadontspanner voor tijdsopnamen. Al snel maak je mooie sfeerbeelden! Een landschap met bomen, een rivier, in de verte een snelweg waar de auto’s witte en rode strepen trekken met hun lichten. Misschien vind je wel ergens een maansikkel of enkele sterren op de foto… Amateurastronomen streven een gelijkaardig doel na… Zij willen gedetailleerde opnamen maken van hemellichamen. Al snel ontdekken ze dat beweging een probleem is! Wanneer je de sterren wil fotograferen met bvb een telelens, heb je al snel strepen i.p.v. puntjes op de foto. Het is immers de Aarde die draait en de sterren en planeten bewegen door ons beeldveld.
Algol is een van de meest populaire en bekende variabele sterren aan de hemel. Een van de redenen hiervoor is dat het een ster is die kan worden waargenomen met het blote oog. Een andere reden is omdat het een relatief korte periode van minder dan drie dagen heeft. Dit betekent dat een nieuwe waarnemer kan naar buiten gaan elke avond en een complete cyclus van Algol kan waarnemen tijdens zijn eerste waarnemingsweek als de ster tenminste zichtbaar is s’nachts op zijn locatie. Algol is een bedekkingsvariabele ster 93 lichtjaar van ons bepaald door de Hipparcos satelliet. De belangrijkste ster is een B8 hoofdreeks ster , welke 3 keer zo groot is als onze zon. De secundaire ster is een K2-type subgiant. Samen draaien ze om elkaar heen. Zoals gezien vanaf de Aarde, wanneer een ster de andere bedekt lijkt het of haar algemene helderheid verandert. Er is een zeer zwakke derde ster in het systeem. Het is een F1 hoofdreeks ster met een omloopstijd van 1.86 jaar.
Bestaan er aarde-achtige planeten buiten ons zonnestelsel? Dat is zonder twijfel één van de meest fundamentele vragen die de mens zich al honderden jaren stelt. De kans bestaat dat we daar binnenkort een antwoord op krijgen. In februari 2009 lanceert NASA immers de Kepler ruimtetelescoop, die zal zoeken naar zogenaamde exoplaneten vergelijkbaar met onze aarde. Daarmee bedoelen we: rotsachtige planeten ongeveer even groot als de onze die zich in de Bewoonbare Zone van hun ster bevinden (niet te veraf en niet te dichtbij, zodat vloeibaar water aan- wezig kan zijn). Momenteel zijn er reeds (met andere methoden) een kleine driehonderd exoplaneten ontdekt. Bijna alle zijn zogenaamde gasreuzen, vergelijkbaar met Jupiter en Saturnus. De kans dat dergelijke planeten leven herbergen is uiteraard zeer klein.
De rode dwerg Gliese 581 is een ster van magnitude 10.56 en behoort tot spectraalklasse M3V. Deze ster vinden we terug in het sterrenbeeld weegschaal (Libra) en is niet zichtbaar met het blote oog. De afstand van deze zogeheten 'M-dwerg' tot de Aarde bedraagt ongeveer 21 lichtjaar. De benaming 'Gliese' verwijst naar Wilhelm Gliese (1915 –1993), een Duits astronoom die in 1969 de naar hem genoemde catalogus samenstelde van nabije sterren (sterren binnen 82 lichtjaar of 25 parsec van de zon). Tot op heden werden in de buurt van deze ster al drie planeten gevonden: Gliese 581e, Gliese 581b en Gliese 581c.
Aangezien exoplaneten zich te ver van de Aarde bevinden, deze zelf geen licht uitstralen en zich meestal heel dicht bij hun ster bevinden, kunnen deze dus niet ontdekt worden via traditionele technieken zoals optische telescopen maar zal men een ontdekking van een exoplaneet meestal afleiden uit indirecte waarnemingen met de daarop gebaseerde berekeningen. Slechts in heel uitzonderlijke gevallen, wanneer een exoplaneet extreem groot en nog zeer jong is, kan men dit object waarnemen door middel van een zeer sterke telescoop. In de meeste gevallen kan de aanwezigheid van planeten rondom andere sterren aangetoond worden via andere en meer complexe manieren.
Sinds eind de jaren '90 weten we zeker dat ons zonnestelsel niet het enige planetenstelsel is in het universum waar planeten rondom een ster draaien. Astronomen noemen planeten rond andere sterren exoplaneten. Hun bestaan wordt vooral afgeleid door indirecte waarnemingen en daarop gebaseerde berekeningen. De laatste jaren investeren tal van ruimtevaartorganisaties en wetenschappelijke instellingen massa’s geld in technologie die kan helpen naar de zoektocht van exoplaneten waardoor in november 2012 het aantal ontdekte exoplaneten op 840 stond en de laatste jaren de ene noemenswaardige ontdekking na de andere gedaan wordt.
Naam: Michel Vandeputte
Geboortejaar: 1977
Woonplaats: Ronse
Nationaliteit: Belg
Naam: Jan Claus
Geboortejaar: 11/03/1964
Woonplaats: Ieper, Westhoek, West-Vlaanderen, Benelux
Nationaliteit: West-Vlaming (maar in de eerste plaats toch wereldburger J)
Persoonlijke Telescoop: verrekijker + 12cm-lenzenkijker
Website: http://www.astromobiel.com/

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.