Het Amerikaanse Landsat programma begon officieel op 23 juli 1972 toen de Verenigde Staten met succes de Landsat 1 satelliet in een baan om de Aarde brachten. Deze satelliet heette, net als het programma, oorspronkelijk 'Earth Resources Technology Satellite' (ERTS) en werd in de ruimte gebracht vanop de Vandenberg lanceerbasis in Californië door een Delta 900 draagraket.
China heeft op vrijdag 13 januari met succes een geostationaire weersatelliet in de ruimte gebracht. Vanop het Xichang Satellite Launch Center vertrok om 01u56 Belgische tijd de 23ste CZ-3A draagraket met in zijn vrachtruim de FengYun-2F kunstmaan. Net als zijn voorgangers werd ook de FengYun-2F weersatelliet ontwikkeld door de Shangai Academy of Space Flight Technology (SAST) en de China Academy of Space Technology (CAST).
China is het eerste land dat in 2012 een satelliet in de ruimte brengt. Vanop het Taiyuan Satellite Launch Center werd op maandag 9 januari 2012 een CZ-4B draagraket gelanceerd met aan boord de Chinese ZiYuan-3 kunstmaan en de Luxemburgse VesselSat 2 microsatelliet. De Chinese ZiYuan-3 satelliet is een zogenaamde 'high-resolution remote-sensing' kunstmaan die zal gebruikt worden voor civiele toepassingen op vlak van aardobservatie.
Vandaag de dag is een groot deel van de wereld afhankelijk van het Amerikaanse militaire Global Positioning System (GPS) voor positiebepaling en navigatie. Wie beschikt over een dergelijk systeem met wereldwijde dekking heeft een enorme macht in handen aangezien vandaag de dag tal van sectoren zoals de scheepvaart, luchtvaart of transportsector vrijwel niet meer zonder satellietnavigatie kunnen.
Echo 1A was de naam van de eerste Amerikaanse passieve communicatiesatelliet. Deze bijzondere kunstmaan maakte deel uit van NASA's Project Echo en werd op 12 augustus 1960, amper drie jaar na de lancering van de Spoetnik, succesvol gelanceerd. Een eerdere poging om de eerste Echo-kunstmaan te lanceren mislukte doordat de Delta-draagraket explodeerde tijdens de lancering (vandaar de naam Echo 1A).
De Britse Ariel 1 satelliet werd op 26 april 1961 in de ruimte gebracht door een Amerikaanse Thor-Delta raket vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida. Hierdoor werd het Verenigd Koninkrijk na De Verenigde Staten en de toenmalige Sovjet-Unie het derde land ter wereld dat een kunstmaan in een baan om de Aarde had.
Studenten toegang geven tot de ruimte was eind de jaren ’90 een nieuwe uitdaging in de ruimtevaart. Tal van universiteiten en onderzoeksinstellingen over de hele wereld gaven al verschillende jaren specifiek gerichte opleidingen aan studenten die zich focusten op nieuwe technologieën en onderzoeken die zouden kunnen toegepast worden in de ruimtevaart.
Ohsumi was de naam van Japans eerste kunstmaan. Deze bijna 25 kilogram zware satelliet werd op 11 februari 1970 in de ruimte gebracht door een Japanse L-4S-5 raket vanop het Kagoshima Space Center. Tussen 1966 en 1969 had Japan al vier pogingen ondernomen om deze satelliet in de ruimte te brengen maar deze missies liepen telkens slecht af.
De Amerikaanse TIROS-1 kunstmaan was ‘s werelds eerste succesvolle weersatelliet. Deze eerste Television Infrared Observation Satellite (TIROS) ging op 1 april 1960 de ruimte in en zond als eerste vanuit een baan om de Aarde televisiebeelden terug naar de Aarde van het weer. De kunstmaan werd ontworpen en gebouwd door de Radio Corporation of America (RCA) onder toezicht van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA en de U.S. Army Signal Research and Development Laboratory in New Jersey.
Explorer 1 was de eerste kunstmaan die met succes in de ruimte gebracht werd door de Verenigde Staten. Deze 14 kilogram zware satelliet werd op 31 januari 1958 met behulp van een Juno I raket in de ruimte gebracht vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida en bleef in een baan om onze planeet tot 31 maart 1970 waarna het tuig opbrandde in de atmosfeer van de Aarde.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.