Zuid-Korea heeft op woensdag 30 januari 2013 succesvol een satelliet in de ruimte gebracht. Dit was de eerste keer dat Zuid-Korea op eigen kracht een vracht in de ruimte bracht nadat het land in 2009 en 2010 al twee pogingen had ondernomen. Hierdoor wordt Zuid-Korea het elfde land ter wereld dat vrachten op eigen kracht in de ruimte kan brengen.
De eerste lancering van 2013 vond plaats vanuit het koude noorden van Rusland. Op 15 januari 2013 werden vanop de Plesetsk lanceerbasis drie Russische militaire communicatiesatellieten in de ruimte gebracht door middel van een Rockot draagraket. De omgebouwde Russische langeafstandsraket bracht zijn raketmotoren om 17u25 Belgische tijd tot ontbranding en zette de drie kunstmanen iets minder dan twee uur later uit in een baan op de Aarde op een hoogte van 1 450 kilometer.
Zuid-Korea heeft voor de tweede maal een lanceerpoging van de Korea Space Launch Vehicle (KSLV) draagraket stopgezet omwille van een technisch probleem. De draagraket, die ook gekend is onder de naam 'Naro-1', had normaal op donderdag 29 november 2012 vanop het Naro Space Center in Zuid-Korea moeten gelanceerd worden met aan boord de STSAT-2C kunstmaan.
Tijdens een tweedaagse ESA Ministerraad in het Italiaanse Napels zijn opnieuw enkele belangrijke beslissingen genomen die Europa verder op weg moeten brengen in de ruimte. Zo werd tijdens deze vergadering Polen officieel verwelkomd als twintigste ESA-lid en werd beslist dat Europa gaat samenwerken met NASA aan het Orion-project.
Het Europese ruimtevaartagentschap ESA heeft laten weten dat het gaat samenwerken met Rusland in het kader van het ExoMars project. Zo zal Rusland ondermeer twee draagraketten leveren aan Europa die in 2016 en 2018 een ruimtesonde en een Marsrover op weg naar de 'rode planeet' moeten brengen. Daarnaast zal Rusland voor de ruimtesonde en de rover ook een wetenschappelijk instrument ontwikkelen evenals het landingssysteem voor de rover.
Rusland heeft op woensdag 14 november 2012 met succes een militaire communicatiesatelliet in de ruimte gebracht. De Meridian 6 kunstmaan vertrok om 13u42 Belgische tijd aan boord van een Sojoez 2 draagraket vanop de Plesetsk lanceerbasis in het noorden van Rusland en werd 2 uur en 20 minuten later uitgezet de juiste baan om de Aarde.
In 2015 en 2016 gaan een Amerikaanse astronaut en een Russische kosmonaut een jaar aan boord van het internationaal ruimtestation ISS verblijven. Dit wordt het langste verblijf ooit aan boord van het ISS. Deze bijzondere ruimtemissie heeft als doel om de effecten op het menselijk lichaam van een langetermijnverblijf in de ruimte te onderzoeken.
Enkele jaren geleden heeft Rusland al te kennen gegeven dat het land plannen heeft voor de bouw van een gloednieuwe lanceerbasis. Deze nieuwe 'kosmodroom' zal zich in het federale district Verre Oosten bevinden in de Oblast Amoer dat grenst aan China. De nieuwe lanceerbasis, die de naam 'Vostochny' draagt, bevindt zich buiten de stad Uglegorsk op ongeveer 5 500 kilometer van Moskou.
Om Russische kosmonauten op weg te brengen naar de Maan had de Sovjet-Unie in de strijd met de Verenigde Staten om de wedloop naar de Maan een krachtige Maanraket nodig. De N1 raket moest uiteindelijk het antwoord worden op de krachtige en impressionante Amerikaanse Saturn V draagraket en zou de Russische Sojoez 7K-LOK ruimtecapsule en de bijhorende Lunniy Korabl Maanlander uit een baan om de Aarde op weg zetten naar de Maan.
Iedereen heeft ongetwijfeld wel al foto's of beelden gezien van Amerikaanse astronauten die wandelen op de Maan. Het Amerikaanse Apollo Maanprogramma is dan ook nog steeds de grootste verwezenlijking van de mensheid op vlak van bemande ruimtevaart. Wat bij het grote publiek echter niet vaak geweten is, is dat de Sovjet-Unie eind de jaren '60 en begin de jaren '70 eveneens beschikten over een eigen krachtige Maanraket, een Sojoez 7K-LOK ruimtecapsule die de kosmonauten naar de Maan moest brengen en een bijhorende Maanlander.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.