Saljoet 7 was het laatste ruimtestation uit het Sovjet Saljoet-ruimteprogramma en werd in april 1982 met succes in de ruimte gebracht. Net als Saljoet 6 was ook Saljoet 7 een ruimtestation van de tweede generatie. Hierdoor kon dit ruimtestation door meer dan één ruimtetuig worden bezocht en was dit gedurende lange tijd permanent bemand. Alles samen brachten twaalf crews een bezoek aan Saljoet 7 en werden vanuit dit ruimtestation dertien ruimtewandelingen uitgevoerd.
Het Russische Saljoet 3 ruimtestation werd op 25 juni 1974 in de ruimte gebracht. Om Westerse waarnemers op het verkeerde spoor te brengen over het bestaan van een geheim militair ruimtestationprogramma kreeg dit ruimtestation de naam Saljoet alhoewel het eigenlijk deel uitmaakte van het Russische militaire Almaz ruimteprogramma.
Saljoet 4, ook gekend onder de benaming 'DOS-4', maakte deel uit van het Russische Saljoet ruimteprogramma en was het vierde ruimtestation dat werd ontworpen en gebouwd door de Sovjet-Unie. Dit civiele ruimtestation werd op 26 december 1974 probleemloos in een baan om de Aarde gebracht vanop de Bajkonoer lanceerbasis waarna dit ruimtestation tweemaal langdurig werd bemand. Saljoet 4 was oorspronkelijk een copy van zijn voorganger, Saljoet 3, maar in tegenstelling tot zijn voorganger bleek het verdere verloop van dit ruimtestation wel een groot succes te zijn.
Het eerste ruimtestation dat in een baan om de Aarde werd gebracht, was het Russische Saljoet 1. Dit ruimtestation werd op 19 april 1971 in de ruimte gebracht door een krachtige Proton raket vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan. Het Saljoet 1 ruimtestation werd ontworpen en gebouwd om de nooit eerder gebruikte technologie te testen en te demonstreren en om daarnaast ook experimenten in uit te voeren. Ook wou men met dit ruimtestation onderzoeken hoelang ruimtevaarders in een baan om de Aarde konden verblijven.
Nadat de Kvant-1 module in 1987 gelanceerd en vastgehecht werd aan het Russische Mir ruimtestation, werd op 26 november 1989 de derde module voor dit ruimtestation in de ruimte gebracht vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazakstan. Hierdoor kreeg het complex er 61,9 kubieke meter aan leef- en werkruimte bij.
De H-II Transfer Vehicle (HTV) werd door Japan ontworpen om het Japanse ruimtelaboratorium aan het internationaal ruimtestation ISS te bevoorraden. Deze onbemande cilindervormige module heeft een lengte van 10 meter, een diameter van 4,4 meter en werd in september 2009 voor het eerst gelanceerd door een krachtige H-2B raket vanop de Japanse Tanegashima lanceerbasis.
Op 31 mei 1990 werd de vierde module gelanceerd vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan bestemd voor het Russische Mir ruimtestation. Het ontwerp van deze nieuwe module werd net zoals zijn voorgangers gebaseerd op de plannen van de 77K module. Dit 11,9 meter lange cilindervormig gevaarte had bij zijn lancering een gewicht van 19,6 ton. Aan boord van de Kristall module bevonden zich tal van wetenschappelijke experimenten bestemd voor materiaalonderzoek, biotechnologie en astrofysica. Hierdoor werd dit het belangrijkste wetenschappelijke laboratorium van het Mir ruimtestation.
Spektr betekent is het Russisch 'spectrum' en was de naam van de vijfde module die deel uitmaakte van het Mir ruimtestation. Deze module werd ontworpen met als hoofddoel onze Aarde en zijn atmosfeer te bestuderen vanuit een lage baan om de Aarde. Het gevaarte werd op 20 mei 1995 gelanceerd vanop de Bajkonoer in Kazachstan lanceerbasis door middel van een krachtige Russische Proton draagraket. Op 1 juni 1995 koppelde deze module zich succesvol aan het de Mir basismodule waardoor het ruimtestation er opnieuw enkele tientallen kubieke meter werk- en leefruimte bij kreeg.
Het Russische Mir ruimtestation bestond uit één centrale basismodule waaraan later zes andere modules werden aan vastgehecht. Deze basismodule werd op 19 februari 1986 (plaatselijke tijd) gelanceerd door een krachtige Russische Proton raket vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazachstan. Dit gevaarte bestond voornamelijk uit een compartiment waarin de ruimtevaarders konden slapen, eten en leven.
'Kvant' betekent in het Engels zoveel als 'Quantum' en was de naam van de tweede module die deel uitmaakte van het Russische Mir ruimtestation. Deze module werd op 30 maart 1987 in de ruimte gebracht vanop de Bajkonoer lanceerbasis in Kazakstan waarna het 20,6 ton zware gevaarte zich door middel van een Functional Service Module koppelde aan de Mir basismodule.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.