De Amerikaanse Mars Pathfinder ruimtemissie ging op 4 december 1996 van start doordat vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida een 870 kilogram zwaar ruimtetuig in de ruimte gebracht werd dat aan boord het eerste Amerikaanse Marswagentje had. Deze lancering vond een maand na de Mars Global Surveyor lancering plaats. Na een reis van 7 maanden kwam de Mars Pathfinder met succes aan bij de planeet Mars waar het op 4 juli 1997 een zachte landing op maakte. Dit was de tweede missie uit het Discovery programma van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA.
Nozomi (ook wel Planet-B genoemd) betekent in het Japans zoveel als "hoop". Dit Japanse ruimtetuig werd op 3 juli 1998 gelanceerd met als doel meer te leren over de bovenste lagen van de atmosfeer van de planeet Mars en welk effect de zonnewind heeft op deze luchtlagen. Deze 258 kilogram zware ruimtesonde werd ontwikkeld door het Japanse Institute of Space and Astronautical Science (ISAS) maar helaas werd dit ruimtetuig geplaagd door tal van problemen en werd deze missie stopgezet toen de Marssonde zich niet in de juiste positie kon brengen wan- neer deze op 9 december 2003 aankwam bij Mars.
De Amerikaanse ruimtesonde Mars Observer was het eerste ruimtetuig in meer dan 20 jaar dat door het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA naar de planeet Mars werd gestuurd. Deze sonde had als belangrijkste taken het klimaat, de atmosfeer, de samenstelling en het magnetisch veld van deze planeet te onderzoeken. Op 25 september 1992 werd de Mars Observer probleemloos in de ruimte gebracht maar drie dagen voor deze Marsverkenner zich in een baan om de rode planeet zou begeven, verloor de vluchtleiding op 21 augustus 1993 alle contact met de sonde en werd de communicatie nooit meer hersteld. Voor het Amerikaanse ruimtevaartagentschap was dit verlies een grote klap en tot op heden is oorzaak van dit verlies nog steeds onbekend.
Naast de Mars Climate Orbiter maakte de Mars Polar Lander eveneens deel uit van het Amerikaanse Mars Surveyor '98 ruimteprogramma van de NASA. Deze missie had als belangrijkste doel een tuig te laten landen in het Zuidelijke poolgebied van de planeet Mars waar de lander tal van atmosferische en meteorlogische onderzoeken zou uitvoeren om op deze manier meer te leren over het klimaat op Mars. Net als de Mars Climate Orbiter ging ook de Mars Polar Lander verloren toen deze aankwam bij de rode planeet door een nog onbekende reden. Het verlies van beide ruimtetuigen zorgde ervoor dat het Marsprogramma van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA in een diepe crisis terechtkwam.
Het Amerikaanse ruimtetuig Mars Climate Orbiter was een van de twee onbemande Marsverkenners uit het Mars Surveyor '98 programma van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA. Het had als belangrijkste doel het klimaat, weer en water op Mars te bestuderen om op deze manier een beter beeld te krijgen over de atmosfeer en klimaatsveranderingen van deze planeet. Normaal had deze ruimtesonde zich in een baan om Mars moeten begeven op een hoogte van 150 kilometer van het Marsoppervlak maar wegens een navigatiefout ging dit ruimtetuig verloren in de atmosfeer van Mars kort nadat deze er was aangekomen.
GLONASS staat voor 'Global Navigation Satellite System' (GLObal'naya NAvigatsionnaya Sputnikovaya Sistema) en is de Russische tegenhanger van het Amerikaanse Global Positioning System (GPS) navigatiesysteem. Dit netwerk van Russische navigatiesatellieten werd door de Sovjet-Unie vanaf 1976 ontwikkeld en was een eerste maal operationeel in 1991.
Corona was de naam van een reeks Amerikaanse spionagesatellieten die gebouwd en gelanceerd werden in opdracht van de Amerikaanse geheime dienst CIA in samenwerking met de United States Air Force (USAF) met als doel om zoveel mogelijk fotografisch beeldmateriaal te verkrijgen vanuit een baan om de Aarde van landen als de Sovjet-Unie en China tussen 1959 en 1972.
Het Amerikaanse militaire Milstar ruimteprogramma staat voor Military Strategic and Tactical Relay Satellite en is vandaag de dag één van de meest gesofisticeerde militaire communicatienetwerken. Dit netwerk van militaire communicatiesatellieten levert diensten voor zowel de Amerikaanse luchtmacht, zeemacht als ook de landmacht.
Het Amerikaanse Defense Meteorological Satellite Program (DMSP) werd in de jaren 60 in het leven geroepen om de Amerikaanse strijdkrachten bij te staan met meteorologische en oceanografische data en maakt vandaag de dag deel uit van het Amerikaanse National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA).
Het Amerikaanse Defense Support Program is een militair programma dat onder leiding staat van de U.S. Air Force en bestaat uit een reeks van satellieten die van uit een baan om de aarde lanceringen van raketten, ruimtetuigen of nucleaire explosies kunnen detecteren over het hele aardoppervlak door middel van tal van infraroodsensoren.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.