Chandrayaan-1 was de naam van de eerste Indiase Maanverkenner. Deze onbemande ruimtesonde werd in 2008 in de ruimte gebracht en werd gebouwd in opdracht van de Indian Space Research Organisation (ISRO) met als belangrijkste doel het maanoppervlak zeer gedetailleerd in kaart te brengen. Aangezien dit de eerste Indiase maanverkenner was, was dit voor de ISRO en zijn ingenieurs dan ook een hele uitdaging.
Wellicht behoort de Amerikaanse/Europese Cassini-Huygens ruimtemissie tot één van de grootste successen uit de onbemande ruimtevaart. Op 15 oktober 1997 werd vanop de Cape Canaveral lanceerbasis de Cassini hoofdsonde samen met de kleinere Huygens lander gelanceerd door middel van een Amerikaanse Titan IV raket.
Op 4 mei 1989 werd de Amerikaanse Magellan Venusverkenner in de ruimte gebracht. Deze 1 ton zware ruimtesonde was het eerste tuig voor planetair onderzoek dat gelanceerd werd door middel van een Space Shuttle. Dit was tevens ook de eerste Amerikaanse ruimtesonde richting Venus sinds 1978.
De Amerikaanse Ranger 8 missie maakte deel uit van het onbemande Ranger programma en had als doel een ruimtetuig te laten neerstorten op het oppervlak van de Maan. Op 17 februari 1965 werd Ranger 8 in de ruimte gebracht vanop de Cape Canaveral lanceerbasis waarna deze Maanverkenner drie dagen later aankwam bij onze trouwe buur.
Luna 3 was het derde onbemande ruimtetuig uit het Sovjet-Luna ruimteprogramma en was de eerste kunstmaan ter wereld dat beelden terugstuurde naar de Aarde van de achterkant van de maan. De Sovjet-Unie zette dankzij deze Luna 3 ruimtesonde een grote stap voorwaarts in de exploratie van de maan en zorgde voor grote wetenschappelijke opschudding toen het de eerste beelden vrijgaf van de achterkant van de maan.
Luna 16 is ongetwijfeld één van Rusland's grootste onbemande ruimtevaart successen. Tijdens deze missie werd met succes een lander op het maanoppervlak gebracht waarna een kleinere sonde een bodemstaal van het maanoppervlak terug naar de Aarde bracht. Dit was, na de Apollo 12 en Apollo 13 missies, het derde tuig dat bodemstalen van de maan terug naar de Aarde bracht. Hierdoor werd Rusland het tweede land in de wereld dat beschikte over een staal van een ander hemellichaam.
Na het succes van de eerste Russische Lunokhod maanwagen in 1970 werd op 8 januari 1973 een tweede Lunokhod maanrover gelanceerd. Net zoals bij de eerste Lunokhod missie werd ook deze tweede Sovjet-maanwagen naar het oppervlak van de maan gebracht in een speciaal ontworpen lander dat de naam Luna 21 kreeg.
In het kader van het Mariner ruimteprogramma lanceerde de Verenigde Staten in 1969 twee identieke Mariner ruimtesondes richting Mars. Mariner 6 en 7 werden op 24 februari en 27 maart 1969 in de ruimte gebracht en hadden als belangrijkste doel een scheervlucht uit te voeren over de evenaar en het Zuidpoolgebied van de rode planeet. Beide ruimtetuigen passeerden Mars in augustus 1969 op een afstand van minder van 4 000 kilometer. Hierdoor kregen de vluchtleiders en wetenschappers nieuwe, ongeziene foto's te zien van het Marsoppervlak dat steeds meer verschillen toonde met het oppervlak van onze maan.
'Hiten' betekent in het Japans zoveel als 'vliegende engel' en is de naam van de eerste Japanse Maanverkenner. De Hiten kunstmaan, ook gekend onder de naam 'Muses-A', werd op 24 januari 1990 gelanceerd en kreeg in de ruimte de naam 'Hiten'. Ondanks het verlies van een kleinere sonde, die mee gelanceerd werd, slaagde Japan er toch in als eerste Aziatisch land een kunstmaan tot in een baan om de Maan te brengen. Hierdoor verlegde Japan zijn technologisch kunnen.
Lunokhod 1 was de eerste van twee onbemande wagentjes die door de Sovjet-Unie ontwikkeld werden en tot op het oppervlak van de maan gebracht werden. Het ruimtetuig dat de Lunokhod 1 maanwagen tot op de maan bracht, kreeg de naam Luna 17 en werd op 10 november 1970 gelanceerd vanop de Baikonur lanceerbasis in Kazachstan.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.