Te Schoonaarde-Dendermonde hing in 1979 niet alleen sneeuw in de lucht. Johan V. B. (op dat moment 10 jaar) zag iets anders. Iets heel vreemd: een grote vliegende schotel met aan de bovenzijde twee kleine koepels en onderaan een trapje. Daarnaast was hij ook getuige van nog iets veel vreemder: twee gestreepte mannen van ijzer, die (net in de lijst van Johans slaapkamerraam) het trapje opklommen om in te stappen en met hun tuig van glanzend wit metaal in de grijze ochtendnevel te verdwijnen, richting Wetteren. Het was maandag 1 januari 1979, tussen 8 en 9 uur.
Om de 27 dagen komt over Assebroek bij Brugge een geheimzinnig vliegend tuig voorbij, zegt amateur- astronoom Werner B. die daarbij de steun krijgt van zijn echtgenote en van een aantal andere sterrenkijkers, onder wie niet het minst Dirk D. Om een internationaal aanvaardbare term te gebruiken: het zijn ufo’s (Unidentified Flying Objects), in het beschaafd Nederlands een niet geïdentificeerd vliegend voorwerp, die vliegende tuigen die van tijd tot tijd in het nieuws op duiken om dan weer een hele tijd bij wijze van spreken onder water te blijven. Gewoonlijk duiken ze in onze kranten op als er iets eigenaardig is voorgevallen in Brazilië of aan de Zuidpool, daar kan je het moeilijker controleren nietwaar en het is een grote zeldzaamheid om ook eens ufo’s bij de achterdeur te hebben, te Brugge nog wel. Je moet al aardig overtuigd zijn voor je luidop gaat vertellen dat je ze ziet vliegen, de ufo’s. Je riskeert “voor niet helemaal vol” verklaard te worden.
Het uitlijnen van de telescoop met de pool is de telescoop zodanig opstellen dat het mogelijk is om een ster (of andere objecten) te volgen aan de hemel (enkel bij equatoriale monteringen). Dit wordt gedaan door het uitlijnen van één van de telescoopassen met de rotatieas van de Aarde. Het lijkt allemaal ingewikkeld maar in de praktijk is dit een eenvoudige klus.
Net zoals de Zon naar beneden beweegt ten opzichte van de sterren lijken de planeten oostwaarts ten opzichte van de sterren te bewegen. Af en toe maken de zogenaamde 'buitenplaneten' (Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus) een opvallende beweging. Deze beweging wordt in de sterrenkunde 'retrograde beweging' genoemd.
Waterraketten worden aangedreven door het principe van actie en reactie, de derde wet van Newton. Deze zegt dat de acties van twee objecten op elkaar gelijk zijn en tegengesteld. De verandering in momentum van de uitlaatstoffen moet gebalanceerd worden door de verandering in momentum van de raket, zodat water dat uitgestoten wordt in de ene richting gebalanceerd moet worden door de versnellende raket in de andere richting. Leer aan de hand van dit artikel alles over de theorie achter een waterraket.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.