De Indiase Mars Orbiter Mission (MOM) is nu definitief op weg naar de planeet Mars. Nadat deze eerste Indiase Marsverkenner, die ook gekend is onder de naam 'Mangalyaan', op 5 november 2013 in de ruimte werd gebracht, maakte het ruimtetuig op zaterdag 30 november een laatste omwenteling om de Aarde om vervolgens te beginnen aan zijn 10 maanden durende reis naar Mars.
Het X-15 raketvliegtuig was één van de belangrijkste experimentele vliegtuigen uit de lucht- en ruimtevaart. Dankzij dit bijzondere vliegtuig werden tal van snelheids- en hoogterecords gebroken. Het X-15 programma leverde zoveel bruikbare gegevens op dat deze decennia lang gebruikt werden bij de ontwikkeling van nieuwe ruimtevaartuigen.
Het Amerikaanse commerciële ruimtetuig SpaceShipTwo heeft op maandag 29 april 2013 met succes een zeer belangrijke testvlucht uitgevoerd. Voor de eerste keer werd tijdens een testvlucht van het nieuwe ruimtetuig de raketmotor tot ontbranding gebracht waardoor SpaceShipTwo zich met een snelheid van 1 500 kilometer per uur tot op een hoogte van 17 kilometer bracht.
Een Zenit 3SL draagraket is er op dinsdag 1 februari 2013 niet in geslaagd om een communicatiesatelliet in de ruimte te brengen. De 59 meter lange raket vertrok om 07u57 Belgische tijd vanop het drijvend lanceerplatform Odyssey in de Stille Oceaan en had normaal de Intelsat 27 kunstmaan dertig minuten later moeten uitzetten in een geostationaire overdrachtbaan. Omwille van een nog onbekend probleem stortte de Zenit 3SL met zijn vracht te pletter in de Stille Oceaan.
Om Russische kosmonauten op weg te brengen naar de Maan had de Sovjet-Unie in de strijd met de Verenigde Staten om de wedloop naar de Maan een krachtige Maanraket nodig. De N1 raket moest uiteindelijk het antwoord worden op de krachtige en impressionante Amerikaanse Saturn V draagraket en zou de Russische Sojoez 7K-LOK ruimtecapsule en de bijhorende Lunniy Korabl Maanlander uit een baan om de Aarde op weg zetten naar de Maan.
Nadat China in 2007 en 2009 twee onbemande ruimtetuigen met succes in een baan om de Maan had gebracht, zette de Aziatische grootmacht zijn zinnen op een volgende onbemande ruimtemissie op de ‘rode planeet’ Mars. Yinghuo-1, wat in het Chinees zoveel betekent als ‘vuurvlieg’, was de naam van China’s eerste interplanetaire ruimtesonde. Dit kleine ruimtetuig werd ontwikkeld om wetenschappers meer te leren over de atmosfeer, het oppervlak, de ionosfeer en het magnetisch veld van Mars.
De tweede Amerikaanse Surveyor maanverkenner werd op 20 september 1966 gelanceerd. Deze lander moest normaal een zachte landing maken op het oppervlak van de maan en had als doel het maanterrein in beeld te brengen voor toekomstige bemande ruimtemissies. In tegenstelling tot zijn voorganger (Surveyor 1) slaagde het 290 kilogram zware tuig hier niet in en stortte het op 23 september 1966 te pletter op de maan nabij de Copernicus krater.
AS-203 (Apollo Saturn-203) was de vijfde onbemande testmissie uit het Amerikaanse Apollo ruimtevaartprogramma. Deze testvlucht wordt vandaag de dag soms ook als 'Apollo 2' omschreven. Het belangrijkste doel van deze testvlucht was om het gedrag te bestuderen van de brandstof in de S-IVB raketttrap eenmaal deze zich in een gewichtloze omgeving zou bevinden. Deze S-IVB rakettrap zou tijdens bemande Apollo vluchten de astronauten van de Aarde naar de Maan moeten brengen.
SA-4 (Saturn Apollo-4) was de vierde en laatste lancering van een Saturn I raket waarbij enkel de S-I rakettrap getest werd. Deze testvlucht maakte, net als de vorige SA testvluchten, deel uit van het Amerikaanse Apollo ruimteprogramma. Opnieuw zou het gaan om een suborbitale vlucht waarbij ingenieurs vooral de structurele karakteristieken van de rakettrap zouden bestuderen. In tegenstelling tot de vorige SA tesvluchten zou men tijdens deze lancering één van de raketmotoren 100 seconden na de lancering uitzetten waardoor de brandstof voor deze raketmotor zou omgeleid worden naar de andere nog operationele raketmotoren.
De Gemini 7 ruimtevlucht was de vierde bemande ruimtevlucht uit het Gemini ruimteprogramma en was meteen ook de twaalfde Amerikaanse ruimtevlucht waarbij een mens zich in een baan om de Aarde bevond. Frank Borman was gezagvoerder tijdens deze missie. Hij werd bijgestaan door piloot Jim Lovell. Op 4 december 1965 werd met succes de 3,6 ton wegende Gemini ruimtecapsule gelanceerd vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.