De bouw van het internationaal ruimtestation ISS is ongetwijfeld één van de grootste ruimtevaartprojecten uit de geschiedenis van de mens maar vele stellen zich de vraag wat dit uiteindelijk allemaal kost. Die vraag beantwoorden is niet zo gemakkelijk omdat de bouw van dit project loopt over verschillende jaren en betaald wordt door verschillende landen en ruimtevaartorganisaties.
De meeste gevallen meteorieten worden ontdekt op basis van ooggetuigen die een grote vuurbol zagen aan de hemel of een impact zagen van het object met de grond. Slechts enkele meteorieten werden geobserveerd met camera's en werden uiteindelijk gevonden door berekeningen van het inslagpunt. De eerste meteoriet die ontdekt werd, is de Pribram-meteoriet. Deze viel in Tsjechië in 1959. In dit geval waren er twee camera's die deze vuurbol op de gevoelige plaat hebben gezet. Deze beelden werden gebruikt om de locatie van het inslagpunt te bepalen en om voor het eerst ook een accurate baan van de meteoriet samen te kunnen stellen.
De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie besliste in het begin van het Apollo programma om 15 volledig functionerende Saturn V maanraketten te laten maken waarmee men 2 onbemande testvluchten en dertien bemande maanvluchten zou maken. Wegens te hoog oplopende kosten binnen het Apollo programma en de oorlog met Vietnam besliste Amerika de Apollo 18, 19 en 20 missies te annuleren.
Het Langley Research Center van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA is het oudste NASA onderzoekscentrum en is gelegen in de staat Virginia. In dit centrum wordt vooral onderzoek verricht op vlak van ruimtevaart en luchtvaart. Zo werd hier in het verleden de eerste Apollo maanlander getest. Het Langley Research Center werd in 1917 opgericht door de National Advisory Committee for Aeronautics (NACA). Twee derde van al de activiteiten die hier plaatsvinden, zijn gelinkt aan de ruimtevaart. De overige aan ruimteonderzoek en de luchtvaart. Voor het ruimtevaarttijdperk werden hier vooral vliegtuigen getest op het verbeteren van de aërodynamica en het gewicht. Tussen 1958 en 1963 was deze faciliteit ook het hoofdcentrum van het 'Man in space' programma van Amerika waarmee men de eerste Amerikaan in de ruimte probeerde te brengen door middel van het Mercury programma.
In 1960 deed astronoom Frank Drake aan de Cornell University het eerste moderne SETI-experiment onder de naam 'Project Ozma' (SETI: Search for Extraterrestrial Intelligence), genoemd naar de koningin van Oz in het sprookjesboek van Frank Baum. Drake gebruikte een 25 meter diameter radiotelescoop in Green Bank (West-Virginia) om de sterren Tau Ceti en Epsilon Eridani te onderzoeken nabij de frequentie van 1,42 gigahertz.
Wanneer we meer willen doen met de sterrenhemel dan enkel de Melkweg fotograferen met een digitaal fototoestel kunnen we ons ook toeleggen op astrofotografie met behulp van een webcam. Deze vorm van astrofotografie is minder bekend en populair maar biedt daarom niet minder mogelijkheden. Zo kan je met een webcam die gekoppeld wordt aan een telescoop mooie opnamen maken van het maanoppervlak en de planeten. Vaak is dit voor velen de eerste stap in de richting van semi- en professionele astrofotografie. Leer via dit artikel alles over astrofotografie met behulp van een webcam.
Het Amerikaanse Manned Orbital Laboratory programma (kortweg MOL genoemd) was een onderdeel van het US Air Force Manned Spaceflight programma dat officieel als doel had de rol van militaire astronauten in de ruimte te gaan bestuderen. Het werd bekend gemaakt aan het grote publiek door Secretary of Defense McNamara dezelfde dag dat het X-20 Dyna-Sour programma werd geannuleerd (X-20 Dyna-Sour was een ruimteveer ontworpen door de US Air Force) op 10 december 1963.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.