Alle planeten die rond de zon cirkelen draaien in dezelfde richting, dit tegen de klok in wanneer we dit bekijken over de noordpool van de zon. De duur van een omwenteling van een planeet in haar baan rond de zon heten we een jaar. De duur van een jaar is afhankelijk van de afstand van de zon, hoe verder deze van de zon bevindt, hoe langer de afstand is en ook hoe trager de snelheid is en is dus minder beïnvloed door de zwaartekracht van de zon.
Over het ontstaan van planeten is er nog steeds heel veel dicussie. De meest gekende theorie stelt dat ze gevormd zijn in de restanten van een nevel die niet condenseerde onder de zwaartekracht om een protoster te worden.
Het aantal planeten in ons zonnestelsel is in de loop van de geschiedenis meermaals veranderd. Van 6 planeten tot maximum 23 planeten en uiteindelijk in 2006 terug 8 planeten. In dit artikel nemen we een vlucht doorheen de geschiedenis en kan je door middel van een tijdlijn zien welke planeten ons zonnestelsel volgens sterrenkundigen allemaal gekend heeft.
Het woord planeet is afkomstig van het oud-Griekse woord 'planetes', dat zoveel betekent als 'zwerver'. In de Oudheid zag men dat de planeten anders bewogen dan de sterren. Ze leken geen vaste baan aan te houden en het leek alsof ze 'zwierven' door de nachtelijke sterrenhemel. Daarnaast doken deze hemellichamen op verschillende tijdstippen van het jaar op en op verschillende plaatsen aan de hemel.
De Internationale Astronomische Unie (IAU) stelde in 2006 een vernieuwde definitie samen van wat een planeet nu precies is. Door deze vernieuwde definitie verloor Pluto zijn status als planeet en is dit nu officieel een 'dwergplaneet'. De naam 'planeet' is afkomstig van het Griekse πλανήτης (planētēs) dat zoveel betekent als 'ronddolen' of 'rondzwerven'. Doordat de planeten, gezien vanaf de Aarde, langs de hemelbol bewegen, lijkt het alsof ze 'rondzwerven' tussen de vele sterren.
De term 'dwergplaneet' is een vrij nieuwe term binnen de astronomie en zijn hemelobjecten die de naam “planeet” niet waardig zijn maar wel kenmerken hebben van planeten. In augustus 2006 werd door de Internationale Astronomische Unie deze term geïntroduceerd en moet ondermeer astronomen helpen bij het benoemen van nieuwe ontdekte objecten.
Astronomen kennen vandaag het dag het bestaan van meer dan 300 000 asteroïden of planetoïden. De kans is groot dat er op dit ogenblik eentje ontdekt wordt, maar wat hebben we nodig om deze merkwaardige objecten te ontdekken? Hoe deed men dit vroeger en hoe doet men het nu? In dit artikel proberen we u mee te nemen in de boeiende wereld van de ontdekkingen...
Het Aricebo bericht is een radiobericht dat de ruimte ingestuurd werd op de ceremonie om het hermodelleren van de Aricebo radiotelescoop in 1974 te vieren. Dit signaal was gericht op de bolvormige sterrenhoop M13 op zo'n 25 000 lichtjaar afstand en omvatte 1679 binaire tekens. Het nummer 1679 werd gekozen aangezien dit het product is van twee priemgetallen en daardoor enkel kan opgedeeld worden in 23 rijen en 73 kolommen.
Om een electromagnetische transmissie te ontvangen van een intelligente buitenaardse beschaving dienen we ook te zoeken doorheen het meest bruikbare gedeelte van het radiospectrum aangezien we niet weten welke frequenties deze beschavingen kunnen gebruiken. Om een krachtig signaal over een brede band van golflengtes te doen verzenden is niet zo praktisch en lijkt het meest mogelijke dat zo'n signaal verzonden wordt langsheen een smalband. Dit betekend dat een hele hoop frequenties moeten onderzocht worden op elke coordinaat aan de hemel.
In het inleidende artikel over de planeet Mars konden we zien dat vulkanen de meest bekende geologische kenmerken zijn van de 'rode' planeet en dat deze tot de grootste uit ons zonnestelsel zijn. De meeste vulkanen bevinden zich allemaal in het Tharsis gebied nabij de evenaar maar ook elders op de planeet worden vulkanen, die meestal kleiner zijn, aangetroffen.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.