M21 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) van ongeveer 4,6 miljoen jaar oud. Deze cluster bevat een 60-tal sterren en het object bevindt zich in de buurt van de bekende Trifidnevel (M20). De afstand tot M21 wordt geschat op 4 250 lichtjaar.
M23, ook gekend als NGC 6494, is een mooie open sterrenhoop in het zomersterrenbeeld Sagittarius (Schutter). Op een afstand van 2 150 lichtjaar komt de schijnbare diameter van 27' overeen met een werkelijke doormeter van ongeveer 15 lichtjaar. Binnen dit gebied bevinden zich 150 sterren waarvan de helderste ster magnitude 9,2 heeft.
M24 is geen echt deep-sky object maar eerder een stellaire verdichting in de Melkweg. Dit object is terug te vinden in het sterrenbeeld Sagittarius. M24 is in werkelijkheid een deel van één van de spiraalarmen van ons eigen sterrenstelsel. Normaal wordt het meeste licht van de Melkweg verduisterd door interstellair stof maar om een of andere reden is er op die plaats een vermindering van stof, waardoor het licht niet gehinderd wordt. In M2' is er ook een open sterrenhoop, NGC 6603, te zien die door velen wordt beschouwd als het echte 'M24' object. M24 bevindt zich op een afstand tussen 10 000 en de 16 000 lichtjaar en bevat naast de open sterrenhoop ook enkele donkere stofwolken of nevels.
M25 is een relatief jonge open sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius met naar schatting een 600-tal leden. De schijnbare diameter van 32' komt, op een afstand van 2 300 lichtjaar, overeen met een werkelijke doormeter van ongeveer 17 lichtjaar.
M26 is een redelijk compacte maar rijke open sterrenhoop in het sterrenbeeld Scutum (Schild). Het is één van de minst spectaculaire clusters uit de Messiercatalogus omdat het object grotendeels wordt verduisterd door interstellair stof. Op Aarde meet de cluster slechts 15' wat op een afstand van ongeveer 5 000 lichtjaar overeenkomt met 22 lichtjaar. Astronomen vermoeden dat deze groep van sterren zich ongeveer 89 miljoen jaar geleden heeft gevormd. De helderste ster van M26 heeft een magnitude van 11,9.
M29, ook gekend als NGC 6913, is een open sterrenhoop gelegen in het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan). Indien deze sterrenhoop niet in ons sterrenstelsel zou liggen, zou hij een stuk spectaculairder zijn geweest. Het interstellaire stof dimt immers het licht met zo'n 3 magnitudes. M29 staat op een afstand van 24 000 lichtjaar tot de Aarde en meet 11 lichtjaar in diameter. De helderste van de 80 sterren zijn van het spectraaltype B.
M34 is een heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Perseus. Deze cluster ligt op een afstand van 1 400 lichtjaar van de Aarde en heeft een werkelijke diameter van 14 lichtjaar wat overeenkomst met een schijnbare diameter van 34'. De leeftijd van M34 werd bepaald op 180 miljoen jaar.
M35, ook gekend als NGC 2168, is grote en heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Gemini (Tweelingen). De sterrenhoop bevindt zich op een afstand van ongeveer 2 500 lichtjaar van de Aarde en heeft een werkelijke diameter van35 lichtjaar. De helderste leden van M35 hebben een absolute magnitude van -2. Dit zijn dan voornamelijk jonge blauwe sterren. De helderste van de meer dan dan 500 sterren is een gele reus van magnitude 8,6. De leeftijd van M35 wordt geschat op enkele miljoenen jaren.
M36 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Auriga (Voerman). De afstand tot het object werd bepaald op 4 100 lichtjaar en de leeftijd van M36 wordt geschat op 25 miljoen jaar. De schijnbare diameter van 12' komt in werkelijkheid overeen met 14 lichtjaar. Deze open sterrenhoop bestaat in totaal uit een 60-tal sterren waarvan de helderste sterren een helderheid van magnitude 9 hebben.
M37, ook gekend als NGC 2099, is een grote open sterrenhoop in het sterrenbeeld Auriga (Voerman) dat een 500-tal leden telt. De leeftijd van deze sterrenhoop, die zich op een afstand van 4 500 lichtjaar bevindt, bedraagt ongeveer 300 miljoen jaar. De schijnbare diameter van 25' komt in werkelijkheid overeen met 23 lichtjaar.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.