Toon items op tag: ontdekte

zaterdag, 23 juli 2005 17:09

Messier 15

M15, ook gekend als NGC 7078, is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Pegasus met een werkelijke diameter van ongeveer 87 lichtjaar. Over de afstand bestaat nog enige discussie, waarschijnlijk ongeveer 15 kiloparsec (± 45 000 lichtjaar). Tot nu toe werden er meer dan 100 variabele sterren in de sterrenhoop ontdekt, meestal van het type RR Lyrae (enkel C centauri en M3 hebben er meer). In 1928 ontdekte FG Pease met de telescoop van de Mount Wilson sterrenwacht in de Verenigde Staten een planetaire nevel, Pease 1. Daarmee is M15 is één van een handvol bolvormige sterrenhopen die een planetaire nevel bevat.

Gepubliceerd in Messier objecten
vrijdag, 22 juli 2005 22:21

Messier 31 (Andromedanevel)

Messier 31, ook gekend als NGC 224, is een prachtig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Andromeda dat ook bekend is onder de namen 'Andromedasterrenstelsel' of 'Andromedanevel'. Het object is (zelfs in onze streken) makkelijk met het blote oog waar te nemen. Het sterrenstelsel is, samen met de bekende Orionnevel (M42), wellicht het meest bestudeerde en bekendste object aan onze nachtelijke hemel. Messier 31, ons eigen sterrenstelsel en M33 zijn de drie grootste sterrenstelsels van een kleine cluster die men de Lokale Groep' noemt.

Gepubliceerd in Messier objecten
vrijdag, 22 juli 2005 22:18

Messier 33

M33 behoort samen met M31 en onze Melkweg tot de zogeheten 'Lokale Groep' . Dit is een cluster van een dertigtal sterrenstelsels waarvan ons Melkwegstelsel één van de grootste is. Op fotografische opnamen valt de spiraalstructuur van M33 heel fel op. M33 is een spiraalstelsel van het type Sc. Ook de heldere kern en de tientallen (rode) nevels, talloze (open en bolvormige) sterrenhopen en stofbanden zijn duidelijk zichtbaar. De spiraalarmen bestaan vooral uit zeer jonge sterren, meestal blauwe superreuzen. De absolute magnitudes variëren dan ook van -9 tot -1. De talrijke rode nevels (die voornamelijk bestaan uit geïoniseerd waterstof) hebben vaak een eigen NGC-nummer. Zo is er een opvallende nevel, die reeds zichtbaar is in middelmatige telescopen, met een doorsnede van 1 000 lichtjaar dat het nummer NGC 604 heeft gekregen. Tot nu toe zijn er nog maar een viertal nevels waargenomen in M33, wat opvallend weinig is in vergelijking met andere sterrenstelsels.

Gepubliceerd in Messier objecten
vrijdag, 22 juli 2005 21:05

Messier 47

M47, ook gekend als NGC 2422, is een heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven) die bestaat uit een 50-tal sterren, verspreid over twaalf lichtjaar. De cluster staat op een afstand van ongeveer 1 600 lichtjaar van de Aarde en heeft een schijnbare diameter even groot als die van de Maan. De leeftijd van M47 wordt geschat op 78 miljoen jaar. De helderste ster in M47 is van magnitude 5,7.

Gepubliceerd in Messier objecten
vrijdag, 22 juli 2005 21:03

Messier 48

M48, gelegen in het sterrenbeeld Hydra, was lange tijd één van de missende objecten in de bekende Messiercatalogus. Waarnemers konden geen object vinden op de coördinaten die Charles Messier had opgeschreven in zijn cataloog. Nu wordt aangenomen dat Messier een fout maakte in de berekening van de hemelcoördinaten en het object dat Messier bekeek de open sterrenhoop NGC 2548 was. Deze open sterrenhoop in het sterrenbeeld Hydra (Waterslang) is een losse verzameling van ongeveer 80 sterren waarvan er 50 helderder zijn dan magnitude 13. De sterrenhoop meet ongeveer 23 lichtjaar in diameter en werd naar schatting 300 miljoen jaar geleden gevormd. .

Gepubliceerd in Messier objecten
donderdag, 21 juli 2005 18:21

Messier 63 (Zonnebloemstelsel)

Messier 63, ook gekend als NGC 5055, is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden) en draagt ook de naam 'Zonnebloemstelsel' (Sunflowergalaxy' in het Engels). Dit sterrenstelsel maakt deel uit van een cluster waartoe ook het sterrenstelsel Messier 51 (Draaikolknevel) behoord. Het stelsel bevindt zich op een afstand van ongeveer 37 miljoen lichtjaar van de aarde en heeft een visuele helderheid van magnitude 8.6. Op 25 mei 1971 werd er een supernovae van het type Ia ontdekt in Messier 63 die magnitude 11.8 bereikte. De cluster waartoe Messier 63 behoort, bevindt zich op een afstand van 37 miljoen lichtjaar van de Aarde. 

Gepubliceerd in Messier objecten
zaterdag, 16 juli 2005 20:29

Messier 85

M85 is het meest noordelijke lid uit de bekende Virgocluster van sterrenstelsels. Dit object is een lenticulair sterrenstelsel van het type S0 en lijkt hard op M84. Opvallend is dat M85 enkel uit een oude populatie van gele sterren lijkt te bestaan. De diameter van het object is ongeveer 125 000 lichtjaar. Het sterrenstelsel bevindt zich in het sterrenbeeld Coma Berenices (Hoofdhaar) en bevindt zich op een afstand van 60 miljoen lichtjaar van de Aarde. In 1960 werd in M85 een supernova waargenomen die een helderheid van magnitude 11,7 bereikte.

Gepubliceerd in Messier objecten
donderdag, 14 juli 2005 00:00

Messier 100

M100 is een prachtig spiraalvormig sterrenstelsel dat deel uitmaakt van de enorme Virgocluster van sterrenstelsels. We bekijken het object van bovenaan waardoor de spiraalstructuur zeer mooi waar te nemen is. Astronomen hebben de afstand tot M100 bepaald op 60 miljoen lichtjaar. Deze afstand kon worden bepaald door middel van de Hubble Space Telescope gebruikmakend van Cepheïden (een bepaald type variabele sterren). M100 diende trouwens ook als test voor de Hubble ruimtetelescoop waardoor men enkele fouten heeft kunnen ontdekken in de optiek van de Hubble Space Telescope. Gedurende de 20e eeuw zijn niet minder dan vier supernova's binnen dit stelsel waargenomen (1901B, 1914A, 1959E en 1979C). Van deze laatste is de magnitude in april 1979 opgeklommen tot 11,6. Voor zulk verafgelegen sterrenstelsel is dit zeer zeldzaam. De diameter van M100 is groter dan die van onze Melkweg en bedraagt ongeveer 120 000 lichtjaar.

Gepubliceerd in Messier objecten
donderdag, 15 juli 2004 03:15

NGC 3242

NGC 3242 is een prachtige planetaire nevel in het sterrenbeeld Hydra (Waterslang). De visuele helderheid van dit object bedraagt 7.7 terwijl de fotografische helderheid rond de 8.6 schommelt. De centrale ster (HD 90255), die deze nevel heeft veroorzaakt, heeft magnitude 12.1. NGC 3242, ook wel de 'The Ghost of Jupiter' genoemd, is 20.8 boogminuten groot en staat 1 400 lichtjaar van ons vandaan. Deze planetaire nevel bestaat uit dtie delen. Het eerste deel is de centrale ring met een grootte van 16" x 26". Burnham omschreef dit deel van de nevel een "oog" wat de tweede bijnaam van NGC3242 verklaart: 'Eye Nebula'. Rond de centrale ring hangt een zwakkere nevel die een maximale grootte heeft van 40" x 35". Rond deze nevel hangt weer een grotere en zwakkere halo die 20.8 boogminuten groot is. Nu waarom de bijnaam The Ghost of Jupiter? De grootte van NGC 3242 is bij benadering even groot als de planeet Jupiter aan onze sterrenhemel. William Herschel ontdekte deze planetaire nevel op 7 februari 1785 toen hij zich in Zuid-Afrika bevond.

Gepubliceerd in NGC objecten
zondag, 11 mei 2008 02:00

Monoceros - Eenhoorn

Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele lichtjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het sterrenbeeld Eenhoorn (Monoceros).

Gepubliceerd in Sterrenbeelden
Pagina 2 van 3

Dit gebeurde vandaag in 2006

Het gebeurde toen

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

Messier 61

Messier 61
M61 is een van de grotere sterrenstelsels dat deel uitmaakt van de bekende 'Virgocluster'. Dit spiraalvormig sterrenstelsel heeft een schijnbare diameter van 6' wat op een afstand van 60 miljoen…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

1%

Sociale netwerken