De tweede Mercury-Atlas missie (MA-2) uit het Amerikaanse Mercury ruimteprogramma was net als de eerste missie onbemand en had vooral als taak te testen hoe de Atlas raket en Mercury ruimtecapsule zich gedroegen tijdens een suborbitale vlucht. De Atlas raket had na de rampzalige eerste Mercury-Atlas missie tal van vernieuwingen ondergaan en werd op 21 februari 1961 probleemloos gelanceerd vanop lanceercomplex 14 te Cape Canaveral waarna het de onbemande Mercury ruimtecapsule tot op een hoogte bracht van 183 kilometer.
De Mercury-Atlas 1 (MA-1) ruimtevlucht was de eerste missie waarbij een Mercury ruimtecapsule gelanceerd werd door een Atlas raket. Zoals gepland werden beiden op 29 juli 1960 gelanceerd vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida. De Mercury ruimtecapsule was onbemand en beschikte ook niet over een 'launch escape system' waardoor de capsule zich zou verwijderen van de raket indien er een probleem zou opduiken tijdens de lancering. Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap had een suborbitale vlucht gepland tijdens deze missie om zowel de Atlas raket als de Mercury ruimtecapsule te testen maar kort na de lancering liep het helemaal fout.
De Amerikaanse Gemini 8 ruimtemissie was de zesde van tien bemande ruimtevluchten uit het Gemini ruimteprogramma. Tijdens deze vlucht zou Amerika voor het eerst in zijn ruimtevaartgeschiedenis een koppeling uitvoeren in een baan om de Aarde tussen twee ruimtetuigen. Gezagvoerder van de Gemini 8 ruimtecapsule was Neil Armstrong. Armstrong werd bijgestaan door piloot David Scott die tijdens deze missie de tweede ruimtewandeling zou moeten uitvoeren uit het Gemini ruimteprogramma.
Gemini 2 was de tweede missie uit het Amerikaanse Gemini ruimteprogramma maar was net als de Gemini 1 missie een onbemande testvlucht waarbij men ditmaal het hitteschild van de Gemini ruimtecapsule en de Titan II draagraket uitvoerig wou testen. Op 19 januari 1965 werd de tweede Gemini ruimtecapsule met succes gelanceerd. Ondanks het feit dat de vlucht slechts 18 minuten en 16 seconden duurde, slaagden de raket en de ruimtecapsule in hun missie en kon het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA zich nu voorbereiden op de eerste bemande Gemini ruimtevlucht.
De eerste missie uit het nieuwe Amerikaanse bemande Gemini ruimtevaartprogramma was de lancering van de onbemande Gemini 1 ruimtecapsule op 8 april 1964 vanop het LC19 lanceerplatform op Cape Canaveral. Tijdens deze missie zouden de nieuwe Gemini ruimtecapsule en Titan II raket uitvoerig getest worden en zouden vluchtleiders voor het eerst gebruik maken van een nieuw communicatie- en volgsysteem.
Ruimtevaart en ruimte-onderzoek zijn vandaag de dag niet meer weg te denken uit onze maatschappij maar is en blijft een zeer dure onderneming. In de afgelopen decennia werden door verschillende landen miljarden dollars uitgegeven aan zowel onbemande als bemande ruimtevaart. Het overgrote deel van dit geld is afkomstig van de belastingbetaler maar sinds enkele jaren worden sommige ruimtevaartprojecten ook door private ondernemingen gesteund en gefinancierd. In dit artikel wordt een overzicht gegeven van de kostprijs van de belangrijkste ruimtevaartprojecten.
Het Deep Space Network (DSN) van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA is een internationaal netwerk van radioantennes die onbemande interplanetaire ruimtesondes begeleidt en voorziet van communicatie tijdens hun verre ruimtereizen. Dit netwerk wordt eveneens ingezet voor radioastronomie toepassingen en is een onderdeel van NASA's Jet Propulsion Laboratory (JPL). Het DSN bestaat uit drie grote grondstations waarvan zich één bevindt in Cailifornië en de twee overige zich in Spanje en Australië bevinden. Deze faciliteiten zijn van onschatbare waarde doordat de centra de onmisbare link zijn in de communicatie met ruimtetuigen die ons zonnestelsel verkennen.
Het Amerikaanse Manned Orbital Laboratory programma (kortweg MOL genoemd) was een onderdeel van het US Air Force Manned Spaceflight programma dat officieel als doel had de rol van militaire astronauten in de ruimte te gaan bestuderen. Het werd bekend gemaakt aan het grote publiek door Secretary of Defense McNamara dezelfde dag dat het X-20 Dyna-Sour programma werd geannuleerd (X-20 Dyna-Sour was een ruimteveer ontworpen door de US Air Force) op 10 december 1963.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.