Dubbelsterren zijn stelsels van twee of meerdere sterren, die om elkaar heen bewegen en zijn verre van uitzonderlijk. Onder deze dubbelsterren bestaan echter verschillende soorten. Zo bestaan er naast de visuele en fysische dubbelsterren nog enkele ander minder bekende soorten zoals de röntgendubbelsterren en astrometrische dubbelsterren. In dit artikel kan je alles leren over de vele soorten dubbelsterren.
Starburst sterrenstelsels zijn stelsels die een blauwachtige kleur vertonen en opvallend helderder zijn in het infrarode gebied van het spectrum waardoor aangetoond wordt dat er uitzonderlijk veel nieuwe sterren gevormd worden in dergelijke stelsels. In normale sterrenstelsels worden doorgaans ook nieuwe sterren gevormd maar niet zo veel als bij een Starburst stelsel. De oorzaak voor deze grote hoeveelheid nieuwe en jonge sterren zou te wijten zijn aan botsingen tussen verschillende sterrenstelsels.
Substormen worden enkel geobserveerd in de poollichtgordel, magnetische stormen zijn een wereldwijd fenomeen. Hun magnetische verstoring op de grond is kleiner maar de elektrische stromen die het produceert zijn nog veel sterker, ze bevinden zich enkel verder, in de stroom van de ring, op een paar aardstralen ver. Als de storm begint, verse ionen komen in de stroom van de ring uit het plasmaveld en verhogen de intensiteit, wanneer de storm verzwakt zullen de meeste nieuwe ionen verdwijnen, meestal door botsing met zuurstofatomen in de bovenste luchtlagen van de atmosfeer.
M45 is waarschijnlijk de meest bekende open sterrenhoop. Dit object bevindt zich in het sterrenbeeld Taurus (Stier) en is zelfs in zwaar lichtvervuilde streken zichtbaar met het blote oog. M45, beter bekend onder naam 'Plejaden' wordt ook wel het 'Zevengesternte' of de 'Seven Sisters' genoemd omdat er normaal zeven sterren zichtbaar zijn met het blote oog. De meeste van de ruim 500 leden zijn blauwwitte reuzensterren met spectraaltype B. Aangezien de Plejaden op amper 400 lichtjaar staan, wat dichtbij is op astronomische schaal, neemt deze cluster een gebied in van 100'x120'. De zeven helderste sterren heten Alcyone, Electra, Atlas, Maia, Merope, Taygeta, Pleione, Celaeno en Astrope. Op fotografische opnames is er duidelijk een nevel zichtbaar die de plejaden omhult. Dit is de Merope-nevel of IC 349.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.