Toon items op tag: nevel

woensdag, 16 november 2005 23:17

Eta Carinea: een dubbelster

Eta Carinae is een fascinerende en mysterieuze ster die te vinden is in de Carinanevel vanaf het zuidelijk halfrond op 7500 lichtjaar. Met ongeveer een honderd zonnemassa’s is deze veranderlijke hyperreus de zwaarst bekende en produceert vijf miljoen keer meer energie per seconde dan onze zon. Tussen de jaren 1838 en 1858 vlamde de ster op en heeft tijdens een mysterieuze explosie zijn gasomhulsels weggeblazen waardoor dit één van de helderste sterren werd aan de zuidelijke hemel. In die tijd wedijverde Eta Carinae zelfs met Sirius om de helderste ster te zijn. Momenteel ligt deze ster verborgen in zijn eigen nevel, de Homunculusnevel, en is vanaf de aarde nog net met het blote oog zichtbaar met zijn magnitude 6.2.

Gepubliceerd in Sterren
donderdag, 11 augustus 2005 21:50

NGC 7048

De planetaire nevel NGC 7048 in het sterrenbeeld in Cygnus (Zwaan) heeft vanop Arde gezien een grootte van 60” x 62” en is hierdoor een redelijk groot deep-sky object. De helderheid bedraagt 12.1. Het hemelobject werd op 19 oktober 1878 ontdekt door de Franse astronoom Édouard Jean-Marie Stephan en bevindt zich op een afstand van 6 200 lichtjaar. Édouard Jean-Marie Stephan ontdekte deze planetaire nevel met behulp van een 80 centimeter reflector telescoop. De heldere, opvallende ster die zich ten zuiden van deze nevel bevindt, is van magnitude 10.5. In het midden van deze nevel bevindt zich de ster die deze nevel heeft veroorzaakt. Deze zwakke ster heeft een blauwe kleur. NGC 7048 bevindt zich niet zo ver van NGC 7000 en NGC 7027. 

Gepubliceerd in NGC objecten
donderdag, 11 augustus 2005 21:47

NGC 7026

NGC 7026 is een planetaire nevel die we kunnen terugvinden in het sterrenbeeld Zwaan (Cygnus). Deze planetaire nevel heeft een opvallend uiterlijk aangezien één van de twee kanten helderder is dan de andere. Wanneer we NGC 7026 waarnemen met kleine telescopen zullen we dit deep-sky object zien als een zwak niet-stellair vlekje. Het object is 10 x 25 boogseconden groot en heeft een helderheid van magnitude 10,9. De omvang van deze planetaire nevel wordt geschat op 0,3 x 0,7 lichtjaar. De centrale ster is van magnitude 14.2 en is 2 100 maal helderder dan de Zon. Deze nevel zet nog steeds met een snelheid van 40 tot 50 kilometer per seconden uit. De afstand tot NGC 7026 bedraagt ongeveer 6 000 lichtjaar. Dit hemelobject, dat zich in het zogeheten 'hart van de Melkweg' bevindt, werd op 6 juli 1873 ontdekt door de Amerikaanse astronoom Sherburne Wesley Burnham. Waarnemers kunnen NGC 7026 vijf graden ten noordoosten van de ster Deneb terugvinden.

Sterrenbeeld: Zwaan (Cygnus)
Magnitude: 10,9
Coördinaten:

  • RA: 21h 06m
  • DEC: +47° 51'

Cygnus

NGC 7026In 2012 maakte de Hubble Space Telescope deze opname van NGC 7026 - Foto: NASA / ESA

Gepubliceerd in NGC objecten
maandag, 08 augustus 2005 23:51

NGC 2024

NGC 2024 is ongetwijfeld één van de mooiste deep-sky objecten. Deze prachtige emissienevel bevindt zich in het sterrenbeeld Orion en kreeg de bijnaam 'Vlamnevel'. NGC 2024 vinden we terug vlakbij de ster Alnitak (Zeta Orionis) en het is dan ook deze ster die de gaswolken van deze nevel doen oplichten. Alnitak is de linker ster van het opvallend rijtje van drie sterren die de 'gordel van Orion' vormen. De nevel bevindt zich op een afstand van 1 500 lichtjaar van de Aarde. Net als andere nevels in het sterrenbeeld Orion maakt NGC 2024 ook deel uit van het Orioncomplex. Deze verzameling van nevels is één van de actiefste stervormingsgebieden die te zien zijn aan de sterrenhemel. Doorheen NGC 2024 loopt op het eerst zicht een opvallend donker gebied maar eigenlijk is dit een stofbaan die zich voor deze nevel bevindt. Wellicht maakt deze stofbaan ook deel uit van de bekende Paardenkopnevel die zich vlakbij bevindt. Doordat NGC 2024 zich vlakbij de ster Alnitak bevindt, is deze dan ook makkelijk terug te vinden. Bij goede omstandigheden (donkere locatie en geen Maanlicht) moet NGC 2024 al zichtbaar zijn met een 25 centimeter telescoop. NGC 2024 werd in 1786 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.

Sterrenbeeld: Orion
Magnitude: 12,5
Coördinaten:

  • RA: 05h 41m
  • DEC: -01° 51'

Orion

Gepubliceerd in NGC objecten
zaterdag, 23 juli 2005 17:30

Messier 1 (Krabnevel)

Messier 1, ook gekend als de 'Krabnevel', is een restant van een ster die explodeerde als een supernova in het jaar 1054. De supernova was 23 dagen lang overdag zichtbaar en viermaal helderder dan de planeet Venus. Men kon de supernova met het blote oog waarnemen aan de nachtelijke hemel gedurende ongeveer twee jaar voordat hij minder helder werd. Wat we vandaag zien van dit object is het gasachtige materiaal uitgestoten door de ontplofte ster. Dit materiaal verplaatst zich van het centrum weg met een snelheid van 1 800 km/sec over een grootte van ongeveer 10 lichtjaar. In de kern van de supernova bevindt zich een neutronenster of pulsar, die dertig maal per seconde om zijn as draait. Deze neutronenster heeft een schijnbare helderheid van magnitude 15,5. De Krabnevel bevindt zich op een afstand van 6 500 lichtjaar van de aarde in het sterrenbeeld Stier (Taurus). .

Gepubliceerd in Messier objecten
zaterdag, 23 juli 2005 17:19

Messier 8

M8, beter gekend als de 'Lagunenevel', is de mooiste van een trio van drie emissienevels in het sterrenbeeld Sagittarius: M8, M17 en M20. De nevel moet zeker niet onderdoen voor de prachtige en bekende Orionnevel (M42). Doordat M8 in onze streken niet zo hoog aan de sterrenhemel te zien is, wordt hij vaak ondergewaardeerd. M8 is een grote emissienevel met een open cluster binnenin. Deze cluster met jonge sterren verwarmt het gas in de nevel en zorgt ervoor dat deze licht uitstraalt. De naam Lagunenevel komt van een donkere lijn of lagune die reeds met een binoculair zichtbaar is en dat de heldere regio's van de nevel scheid.

Gepubliceerd in Messier objecten
zaterdag, 23 juli 2005 17:16

Messier 10

M10 is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Ophiuchus op een afstand van 163 000 lichtjaar van de Aarde. De schijnbare afmetingen van dit object is 8', wat op een werkelijke diameter van 85 lichtjaar neerkomt. Walter Baade ontdekte een drietal variabele sterren in de cluster, wat opvallend weinig is. Eénmaal om de 140 miljoen jaar maakt M10 een omwenteling om ons Melkwegstelsel.

Gepubliceerd in Messier objecten
zaterdag, 23 juli 2005 17:09

Messier 15

M15, ook gekend als NGC 7078, is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Pegasus met een werkelijke diameter van ongeveer 87 lichtjaar. Over de afstand bestaat nog enige discussie, waarschijnlijk ongeveer 15 kiloparsec (± 45 000 lichtjaar). Tot nu toe werden er meer dan 100 variabele sterren in de sterrenhoop ontdekt, meestal van het type RR Lyrae (enkel C centauri en M3 hebben er meer). In 1928 ontdekte FG Pease met de telescoop van de Mount Wilson sterrenwacht in de Verenigde Staten een planetaire nevel, Pease 1. Daarmee is M15 is één van een handvol bolvormige sterrenhopen die een planetaire nevel bevat.

Gepubliceerd in Messier objecten
zaterdag, 23 juli 2005 17:08

Messier 16

M16, ook gekend als de 'Adelaarnevel' ('Star-Queen' in het engels) is een emissienevel op de grens van de sterrenbeelden Scutum, Serpens en Sagittarius. De schijnbare diameter van dit object is 35' x 30'. De open sterrenhoop binnenin bestaat voornamelijk uit blauwe en witte sterren. De vijf helderste sterren hebben ongeveer magnitude 8. De leeftijd van deze sterrenhoop wordt geschat op ongeveer één miljoen jaar, maar de oudste sterren hebben een leeftijd van maar 50 000 jaar. De diameter van de nevel zelf is ongeveer 70 lichtjaar. Over de afstand is nog enige onzekerheid maar men neemt aan dat het rond de 8 100 lichtjaar ligt. De Adelaarnevel is eveneens het onderwerp van misschien de bekendste foto van de bekende Hubble Space Telescope. De afbeelding met de zogenaamde 'zuilen van creatie' is wereldwijd bekend. De 'zuilen van creatie' (of 'pilars of creation' in het engels) zijn kolommen van koel waterstofgas en stof waar volop nieuwe sterren worden gevormd.

Gepubliceerd in Messier objecten
zaterdag, 23 juli 2005 17:06

Messier 17

M17 is een prachtige emissienevel in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) die qua schoonheid zeker niet moet onderdoen voor de bekende Orionnevel (M42). Indien hij in onze streken hoger aan de hemel mocht komen, was dit object minstens even bekend als de Orionnevel. De nevel M17 is vooral bekend onder de naam 'Omeganevel', vanwege de grote gelijkenis met de Griekse brief Omega. Ook in de nevel van M17 vindt men een open sterrenhoop van een 30tal leden, maar deze zijn minder opvallend dan bij M16. De nevel bevat in totaal zo'n 800 keer zo veel massa dan de Zon en in de Omeganevel worden er nog steeds massaal nieuwe sterren gevormd.

Gepubliceerd in Messier objecten
Pagina 6 van 12

Dit gebeurde vandaag in 2006

Het gebeurde toen

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA

Ontdek meer gebeurtenissen

Het weerbericht op Mars

NGC 2440

NGC 2440
De planetaire nevel NGC 2440 kan men terugvinden in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven) en is van magnitude 9.4. De vorm van de binnenste ring is ovaal maar het buitenste en…
Lees meer...

Steun Spacepage!

Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.

1%

Sociale netwerken