M46, of NGC 2437, is een zeer rijke open sterrenhoop met zo'n 500 sterren die men kan terugvinden in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven). De leeftijd van deze cluster wordt geschat op ongeveer 100 miljoen jaar. De leden van M46 zijn verspreid over een schijnbare afstand van 27' (even groot als die van de Maan), wat overeenkomst met 30 lichtjaar in werkelijkheid. De afstand tot de sterrenhoop werd bepaald op 5 400 lichtjaar. Een opvallend kenmerk in M46 is de planetaire nevel NGC 2438 die zich in de cluster lijkt te bevinden. Dit is echter gezichtsbedrog aangezien deze planetaire nevel geen deel uitmaakt van M46 maar zich toevallig in dezelfde richting bevindt.
M57 is ongetwijfeld de bekendste planetaire nevel die elke keer opnieuw wordt waargenomen door zowel beginnende als gevorderde amateur-astronomen. Deze prachtige nevel in het sterrenbeeld Lyra (Lier) is een restant van een zonachtige ster die zo'n 20 000 jaar geleden het leven heeft gelaten. M57 staat ook bekend onder de naam 'Ringnevel' alhoewel de nevel duidelijk ovaal van vorm is.
M64, ook wel bekend als het 'Zwarte Oogstelsel', is een spiraalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Coma Berenices (Hoofdhaar). Het object dankt zijn naam aan een donkere vlek (een stofbaan) iets ten oosten van het centrum. Dit gebied verduisterd de achterliggende sterren en is zelf een actief stervormingsgebied (vergelijkbaar met de Orionnevel in onze Melkweg). M64 ligt op ongeveer 19 miljoen lichtjaar van de Aarde, hoewel de schattingen hierover nogal uiteenlopen van 12 miljoen tot 25 miljoen lichtjaar. De ware diameter van Messier 64 bedraagt ongeveer 51 000 lichtjaar en M64 is een stelsel waarin nog steeds stervorming plaatsvindt.
M73, ook gekend als NGC 6994, is één van de vreemdste objecten uit de bekende Messiercatalogus. Dit object, gelegen in het sterrenbeeld Aquarius (Waterman) bestaat uit een groep van vier sterren welke een Y-vormig patroon vormen. De helderheid van deze sterren bedraagt magnitude 10,5, 10,5, 11 en 12. Het is niet bekend of deze sterren fysisch verbonden zijn.
M76 is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Perseus. Dit object is ook bekend onder de naam 'Kleine Halternevel' ('Little Dumbbell Nebulae' in het Engels) of 'Kleine Zandlopernevel' omdat dit veel gelijkenissen vertoond met bekende 'Halternevel' (M27). De centrale ster van M76 heeft een magnitude van 16 en is dus moeilijk waarneembaar met amateurtelescopen. De afstand tot de nevel werd bepaald op 1 750 lichtjaar. M76 heeft een diameter van ongeveer één lichtjaar en de centrale ster, wiens buitenste lagen de nevel vormen, heeft een oppervlakte temperatuur van 60 000 kelvin.
Het sterrenbeeld Orion bestaat voor een groot deel uit een gigantisch nevelcomplex waarvan de bekende Orionnevel (M42) een opvallende verheldering is. Ook de reflectienevel M78 maakt echter deel uit van deze enorme nevel. De afstand tot de verheldering werd bepaald op 1 630 lichtjaar en het object heeft een werkelijke diameter van drie lichtjaar. De nevel zelf wordt verlicht door een zeer nauwe dubbelster met de naam ADS 4374. M78 bevat twee bijbehorende nevels, NGC 2067 en NGC 2071, en er werden in deze nevel ook al 45 veranderlijke sterren ontdekt van het type T Tauri.
Messier 81, ook gekend als het 'Bodestelsel', is het helderste lid van een cluster van sterrenstelsels waartoe ook Messier 82, NGC 2976, NGC 3077, NGC 2366 en IC 2574 behoren. Deze cluster van sterrenstelsels, de Messier 81 Cluster, bevindt zich in het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major) en is één van de meest nabijgelegen clusters tot de Lokale Groep. Zowel Messier 81 alsook Messier 82 zijn spiraalvormige sterrenstelsels maar Messier 81 bekijken we vanaf de aarde vanuit bovenaanzicht. Enkele tientallen miljoenen jaren geleden kwam de grotere, en tienmaal massievere, Messier 81 dichtbij zijn kleinere buur welke een massale starburst veroorzaakte in Messier 82. Beide sterrenstelsels zijn verbonden met een waterstofbrug, waarschijnlijk ook een gevolg van de dichte nadering. Vandaag de dag bevinden beide stelsels zich op een afstand van 'slechts' 150 000 lichtjaar van elkaar. Messier 81 is een sterrenstelsel van het type Sb, gelijkend aan onze Melkweg en heeft een diameter van ongeveer 90 000 lichtjaar. Dit prachtige sterrenstelsel bevindt zich op een afstand van ongeveer 12 miljoen lichtjaar van de Aarde en tot op heden werd nog maar één supernova gedetecteerd in Messier 81 (SN 1993J). Op gedetailleerde foto's van het stelsel is een compacte kern te zien en twee spiraalarmen met daarin grote gebieden waar massale stervorming plaatsvindt.
M94 is een prachtig en helder spiraalstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden). Opvallend aan dit deep-sky object is een ring van heldere jonge sterren die duidelijk zichtbaar is op belichtingsfoto's. Dit is mogelijk het resultaat van een botsing. Over de afstand tot M94 bestaat nog enige discussie. Verschillende metingen spreken van een afstand tussen de 15 en 30 miljoen lichtjaar. M94 is het helderste lid van de Canes Venatici-groep. Dit is een groep van sterrenstelsels die deel uitmaakt van de grotere en meer bekende Virgocluster. In de binnenste ring van M94 vindt nog steeds stervorming plaats terwijl de buitenste ring bestaat uit oudere sterren.
Messier 97, ook gekend als de 'Uilnevel', is een relatief grote planetaire nevel in het sterrenbeeld Ursa Major (Grote Beer). Dit deep-sky object wordt vooral gewaardeerd door meer ervaren waarnemers. Het object dankt zijn bijnaam 'Uilnevel' aan twee opvallende donkere gebieden in de nevel waardoor het object lijkt op het hoofd van een uil. Messier 97 staat op een afstand van ongeveer 2 800 lichtjaar van de Aarde en heeft een diameter van drie lichtjaar wat overeenkomt met een schijnbare doormeter van 200'x200' (gezien vanaf de aarde). Deze planetaire nevel zou een leeftijd hebben van ongeveer 6 000 jaar en heeft een visuele helderheid van magnitude 9,9. De centrale ster in de Uilnevel heeft een oppervlakte van 85 000 Kelvin en is moeilijk te zien met amateur-telescopen vanwege de lage helderheid (magnitude 14). Deze ster heeft een massa minder dan de helft van de massa van onze ster, de zon.
NGC 7129 is een reflectienevel in het sterrenbeeld Cepheus. Het is een relatief zwakke nevel met een groepje jonge sterren in. Men vermoed dat de sterren in de nevel niet ouder dan een miljoen jaar en dat er momenteel nog steeds sterren geboren worden in dit gebied. Deze nevel bevindt zich op ongeveer 3 300 lichtjaar van de Aarde en werd op 18 oktober 1794 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. De nevel zou een diameter hebben van 10 lichtjaar.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.