M18 is een mooie, maar sterarme, open sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter). Deze cluster bestaat uit een 40-tal sterren met een leeftijd van ongeveer dertig miljoen jaar. Hiermee is M18 één van de jongste sterrenhopen. De afstand tot de sterrenhoop werd bepaald op 4 900 lichtjaar. Op deze afstand komt de schijnbare diameter van 9' overeen met 17 lichtjaar.
M23, ook gekend als NGC 6494, is een mooie open sterrenhoop in het zomersterrenbeeld Sagittarius (Schutter). Op een afstand van 2 150 lichtjaar komt de schijnbare diameter van 27' overeen met een werkelijke doormeter van ongeveer 15 lichtjaar. Binnen dit gebied bevinden zich 150 sterren waarvan de helderste ster magnitude 9,2 heeft.
M28 is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) en is redelijk onbekend aangezien de meeste waarnemers de grotere bolhoop M22 observeren. De bolhoop ligt op een afstand van ongeveer 19 000 lichtjaar van de Aarde. Met zijn werkelijke diameter van 60 lichtjaar is hij compacter dan zijn naaste buur, M22. Tot op heden zijn er reeds acttien variabele sterren ontdekt in M28, meestal van het type RR Lyrae. In 1987 werd er een millipulsar ontdekt in deze bolhoop. De pulsar, met de naam 1620-26, draait één keer om zijn as elke 11 milliseconden.
M29, ook gekend als NGC 6913, is een open sterrenhoop gelegen in het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan). Indien deze sterrenhoop niet in ons sterrenstelsel zou liggen, zou hij een stuk spectaculairder zijn geweest. Het interstellaire stof dimt immers het licht met zo'n 3 magnitudes. M29 staat op een afstand van 24 000 lichtjaar tot de Aarde en meet 11 lichtjaar in diameter. De helderste van de 80 sterren zijn van het spectraaltype B.
De prachtige planetaire nevel NGC 6543 is terug te vinden in het sterrenbeeld Draco (Draak) en staat ook bekend als 'Cat's Eye Nebula' (Kattenoognevel). Planetaire nevels ontstaan wanneer oudere, lichte sterren op het einde van hun leven materie van hun buitenzijde wegblazen. Astronomen vermoeden dat ongeveer duizend jaar geleden een dubbelster deze nevel heeft veroorzaakt. Dit zou de complexe structuur van de nevel kunnen verklaren. Met een magnitude van 8.1 is het een vrij helder deep-sky object aan de nachtelijke hemel. De centrale ster, een witte dwerg, is echter wel vrij moeilijk waar te nemen aangezien deze magnitude 11.2 heeft. NGC 6543 bevindt zich op een afstand van 3 000 lichtjaar van de Aarde en het object werd in februari 1786 ontdekt door William Herschel. Dit was tevens ook de eerste planetaire nevel waarvan men zijn spectrum uitvoerig onderzocht (1864).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het sterrenbeeld Eridanus.
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele lichtjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het sterrenbeeld Waterslang (Hydra).

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.