Tijdens een persconferentie in Seattle, die op 22 april 2014 werd georganiseerd door de B612 Foundation, werd bekend gemaakt dat de Aarde gemiddeld eens om de zes maanden in botsing komt met een kleine planetoïde. Dit aantal ligt veel hoger dan tot nu toe werd gedacht.
Dankzij NASA's Lunar Impact Monitoring Program (LIMP) hebben wetenschappers kunnen vaststellen dat er op zondag 17 maart 2013 een nieuwe krater is ontstaan op het oppervlak van de Maan. Deze nieuwe krater is ontstaan door de inslag van een zogeheten 'meteoroïde' die een diameter had van ongeveer 40 centimeter. De inslag was zo helder als een ster van de vierde magnitude.
Op 30 juni 1908 vond boven Siberië, boven de Toengoeska regio, een gigantische explosie plaats die wellicht werd veroorzaakt door de ontploffing van een meteoriet op ongeveer acht kilometer hoogte. Indien deze explosie zich had voorgedaan boven een dichtbevolkt gebied had het aantal slachtoffers in de vele duizenden gelopen.
Op 15 februari 2013 werd de mens er aan herinnerd dat onze planeet zeer kwetsbaar is. Op die dag ontplofte een meteoroïde nabij de stad Tsjeljabinsk in Rusland waardoor meer dan duizend mensen medische hulp nodig hadden en duizenden gebouwen schade opliepen. Deze meteoroïde is wellicht de grootste die de Aarde heeft getroffen sinds de explosie in Toengoeska in 1908.
De meeste meteoroïden verdampen wanneer ze in de atmosfeer komen maar een 500-tal meteorieten die variëren in grootte van knikkers tot basketballen of nog groter kunnen elk jaar op het aardoppervlak vallen. Slechts 5 à 6 van deze gevallen meteorieten worden gevonden en zijn door wetenschappers gekend. Slechts enkele meteorieten zijn groot genoeg om impactkraters te kunnen veroorzaken. In de meeste gevallen belanden deze aan een snelheid die gelijk is aan een vrije val en zelden gebeurt het dat ze een kleine put maken. Meteorieten van deze aard richten dus geen schade aan en verwonden geen mensen.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.