M41, of NGC 2287, is een heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Canis Major (Grote Hond) die lijkt op M44 maar een heel stuk kleiner is. Nochtans wordt deze sterrenhoop zelden waargenomen doordat M41 nooit boven 20° aan de horizon komt te staan. De schijnbare grootte van dit object is een halve graad, evenveel als die van de Maan. Dit komt, op een afstand van 2 400 lichtjaar, overeen met een werkelijke diameter van 22 lichtjaar. De leeftijd van de 150 sterren tellende M41 wordt geschat op 100 miljoen jaar.
Messier 42 is een prachtige, heldere nevel in het wintersterrenbeeld Orion dat elk jaar opnieuw wordt waargenomen door vele amateur-astronomen en astrofotografen. Deze nevel, ook bekend als de 'Orionnevel', is eigenlijk een verheldering van een gigantisch nevelcomplex dat een groot deel van het sterrenbeeld inneemt. Het hoofdbestanddeel van deze nevel is waterstof en in mindere mate ook helium, koolstof, zuurstof, stikstof, zwavel, neon, chloor, argon en fluor. Het geïoniseerd gas van deze nevel heeft een totale massa van ongeveer 24 zonmassa's. Messier 42 verwijderd zich van ons, aan een snelheid van 17,5 km/s en het centrale deel van deze nevel heeft een doorsnede van 5 tot 6 lichtjaar. Zo is deze enorme gaswolk maar liefst 20 000 maal groter dan ons zonnestelsel. Centraal in de nevel bevindt zich er een sterrenhoop waarvan de helderste sterren in de vorm van een trapezium staan. Deze sterrenhoop kreeg dan ook de naam 'Trapeziumcluster' en de vijf helderste sterren hiervan hebben een massa van 15 tot 30 maal de massa van de Zon. De ouderdom van deze sterren wordt geschat op 300 000 jaar. De Orionenevel is voor astronomen en wetenschappers een zeer interessant object aangezien er nog steeds stervorming in voorkomt. Daarnaast werden in Messier 42 ook verschillende gasplaneten ontdekt die ongeveer even groot zijn als de planeet Jupiter en vooral uit waterstof en helium bestaan. In het totale nevelcomplex in het sterrenbeeld Orion, dat het 'Orion Molecular Cloud Complex' heet, bevinden zich ook de bekende Paardenkopnevel (Bernard 33), de Mairans nevel (Messier 43) en Messier 78. Van alle Messierobjecten is de Orionnevel ongetwijfeld één van de mooiste en meest bekende deep-sky objecten.
M46, of NGC 2437, is een zeer rijke open sterrenhoop met zo'n 500 sterren die men kan terugvinden in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven). De leeftijd van deze cluster wordt geschat op ongeveer 100 miljoen jaar. De leden van M46 zijn verspreid over een schijnbare afstand van 27' (even groot als die van de Maan), wat overeenkomst met 30 lichtjaar in werkelijkheid. De afstand tot de sterrenhoop werd bepaald op 5 400 lichtjaar. Een opvallend kenmerk in M46 is de planetaire nevel NGC 2438 die zich in de cluster lijkt te bevinden. Dit is echter gezichtsbedrog aangezien deze planetaire nevel geen deel uitmaakt van M46 maar zich toevallig in dezelfde richting bevindt.
M48, gelegen in het sterrenbeeld Hydra, was lange tijd één van de missende objecten in de bekende Messiercatalogus. Waarnemers konden geen object vinden op de coördinaten die Charles Messier had opgeschreven in zijn cataloog. Nu wordt aangenomen dat Messier een fout maakte in de berekening van de hemelcoördinaten en het object dat Messier bekeek de open sterrenhoop NGC 2548 was. Deze open sterrenhoop in het sterrenbeeld Hydra (Waterslang) is een losse verzameling van ongeveer 80 sterren waarvan er 50 helderder zijn dan magnitude 13. De sterrenhoop meet ongeveer 23 lichtjaar in diameter en werd naar schatting 300 miljoen jaar geleden gevormd. .
M49 is een helder elliptisch sterrenstelsel dicht bij het centrum van de bekende Virgocluster. De Virgocluster is een cluster van ongeveer 2 000 sterrenstelsels in het noordelijk deel van het sterrenbeeld Virgo (Maagd). Het stelsel M49 is één van de grotere die deel uitmaken van de Virgocluster (enkel M60 en M87 zijn groter) en is van het type E4. De lengte van de lange as van M49 meet 160 000 lichtjaar wat overeenkomt met 9' op Aarde. Het sterrenstelsel heeft ook een begeleider, NGC 4470. In 1969 werd er in M49 een supernova waargenomen (1969Q). M49 bevindt zich op een afstand van 60 miljoen lichtjaar.
M50 is een open sterrenhoop in het wintersterrenbeeld Monoceros (Eenhoorn). De cluster staat op een afstand van ongeveer 3 200 lichtjaar en heeft een werkelijke diameter van 20 lichtjaar. De leeftijd van M50 wordt geschat op ongeveer 80 miljoen jaar.
Messier 51, ook bekend onder de naam 'Draaikolknevel', is een opvallend sterrenstelsel dat zich iets ten zuiden van de 'steel' van het sterrenbeeld Grote Beer bevindt. Dit prachtige sterrenstelsel, dat zich in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden) bevindt, dankt zijn naam aan de indrukwekkende spiraalstructuur dat zichtbaar is op fotografische opnames. We bekijken het sterrenstelsel dan ook langs bovenaanzicht, of 'face-on'. Een ander kenmerk van dit prachtige sterrenstelsel is zijn begeleidend stelsel NGC 5195 dat verbonden is met Messier 51. De afstand tot het sterrenstelsel Messier 51 bedraagt ongeveer 31 miljoen lichtjaar en Messier 51 heeft een werkelijke diameter van 124 000 lichtjaar. De schijnbare omvang van het object is, op langbelichte opnamen, bijna zo groot als de schijnbare diameter van de Maan. Het kleinere sterrenstelsel NGC 5195 lijkt verstrengeld te zijn met Messier 51 maar recente onderzoeken hebben uitgewezen dat dit gezichtsbedrog is. NGC 5195 beweegt zich namelijk achter Messier 51 door. De Draaikolknevel is het grootste lid van een kleine groep melkwegstelsels waarvan ook Messier 63 deel uit maakt. Tot deze groep behoren ook de sterrenstelsels NGC 5195, NGC 5023 en NGC 5229.
M52, ook gekend als NGC 7654, is een mooie open sterrenhoop in het sterrenbeeld Cassiopeia. Samen met M103 zijn dit de meest noordelijk gelegen Messierobjecten. In onze streken is dit object het hele jaar door zichtbaar. Volgens recente metingen heeft deze cluster een leeftijd van ongeveer 35 miljoen jaar. De afstand tot M52 is niet nauwkeurig bekend maar ligt ergens tussen 3 000 en 7 000 lichtjaar. Indien we van een afstand van 5 000 lichtjaar uitgaan, is de werkelijke diameter van het object 19 lichtjaar.
M53, of NGC 5024, is een kleine bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Coma Berenices (Hoofdhaar). Deze bolhoop is één van de verst verwijderde die deel uitmaakt van de bekende Messiercatalogus. Het object bevindt zich op een afstand van zo'n 60 000 lichtjaar van de Aarde.
M54, ook gekend als NGC 6715, is terug te vinden in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter). In de bolvormige sterrenhoop M54 zijn er tot op heden 82 variabele sterren ontdekt, waarvan 55 van het type RR Lyrae zijn. Oorspronkelijk schatte men dat de afstand tot deze bolhoop ongeveer 60 000 lichtjaar bedroeg maar in 1994 ontdekte een team van astronomen dat M54 zich in werkelijkheid buiten de Melkweg bevindt. De bolhoop maakt deel uit van het sterrenstelsel 'Sagittarius dwarf elliptical galaxy' of SagDEG. Dit is een satellietstelsel van onze Melkweg. Hiermee is M54 de eerste bolvormige sterrenhoop ontdekt buiten onze Melkweg.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.