Messier 27 is een prachtig deep-sky object en is één van de helderste planetaire nevels aan de nachtelijke hemel. Deze nevel, gelegen in het sterrenbeeld Vulpecula (Vosje), is ook bekend onder de naam 'Halternevel' vanwege zijn opvallende zandlopervorm. De Halternevel bevat meerdere gasschillen die zich weg van de centrale ster bewegen aan verschillende snelheden. Een zuurstofschil beweegt zich aan een snelheid van ongeveer 15 km/sec terwijl een snellere stikstofschil zich verplaatst aan een snelheid van ongeveer 30 km/sec. Vanaf de Aarde kijken op de zijkant van deze nevel aan. Hierdoor zien we Messier 27 niet als een mooie ronde planetaire nevel zoals de bekende Ringnevel (Messier 57). Aangezien Messier 27 zich uitbreidt met een snelheid van 6,8 boogseconden per eeuw, wordt zijn leeftijd geschat op 3 000 tot 4 000 jaar. Toch is hier nog steeds veel discussie over aangezien sommigen er van uitgaan dat deze nevel met een snelheid van 1,0 boogseconde per eeuw uitdijt waardoor de leeftijd dan 48 000 jaar zou bedragen. De centrale ster van Messier 27 heeft een helderheid van magnitude 13,5 en is hierdoor nog net zichtbaar met een amateur telescoop. De ster zelf is een blauwachtige witte dwerg die enorme hoeveelheid hoogenergetische straling uitstoot en die voor het blote oog onzichtbaar is. Deze straling komt in contact met het gas van de nevel. Aangezien deze straling een golflengte heeft van voornamelijk 500 nm (dubbel geïoniseerd zuurstof) krijgt deze planetaire nevel op foto's dan ook zijn karakteristieke groene kleur.
M28 is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) en is redelijk onbekend aangezien de meeste waarnemers de grotere bolhoop M22 observeren. De bolhoop ligt op een afstand van ongeveer 19 000 lichtjaar van de Aarde. Met zijn werkelijke diameter van 60 lichtjaar is hij compacter dan zijn naaste buur, M22. Tot op heden zijn er reeds acttien variabele sterren ontdekt in M28, meestal van het type RR Lyrae. In 1987 werd er een millipulsar ontdekt in deze bolhoop. De pulsar, met de naam 1620-26, draait één keer om zijn as elke 11 milliseconden.
M29, ook gekend als NGC 6913, is een open sterrenhoop gelegen in het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan). Indien deze sterrenhoop niet in ons sterrenstelsel zou liggen, zou hij een stuk spectaculairder zijn geweest. Het interstellaire stof dimt immers het licht met zo'n 3 magnitudes. M29 staat op een afstand van 24 000 lichtjaar tot de Aarde en meet 11 lichtjaar in diameter. De helderste van de 80 sterren zijn van het spectraaltype B.
M30, ook gekend als NGC 7099, is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Capricornus. De cluster telt opvallend weinig variabele sterren. Zo onderzochten astronoom een 500tal leden en vond slechts een drietal variabele sterren. M30 bevat wel meer zogeheten 'Blue Stragglers' dan enig andere bolvormige sterrenhoop. Blue Stragglers zijn hete blauwe sterren die veel jonger zijn dan de bolvormige sterrenhoop zelf. Deze opmerkelijke sterren zijn gevormd door de gravitationele interacties tussen sterren van een dubbelstersysteem.
M32 is één van de satellietstelsels van het bekende sterrenstelsel M31, net zoals M110, NGC 185 en NGC 147. Deze twee laatste zijn moeilijk te vinden en bevinden zich ver van het Andromedasterrenstelsel (op meer dan 2 miljoen lichtjaar van M31). M32, of NGC 221, bevindt zich net zoals M31 op een afstand van 2,2 miljoen lichtjaar van de Aarde. Het object is een elliptisch sterrenstelsel van het type E2 (zo goed als cirkelvormig). De werkelijke diameter van object bedraagt 8 000 lichtjaar en het sterrenstelsel is bekend als een krachtige radiobron dat wellicht wordt veroorzaakt door een massief zwart gat.
M33 behoort samen met M31 en onze Melkweg tot de zogeheten 'Lokale Groep' . Dit is een cluster van een dertigtal sterrenstelsels waarvan ons Melkwegstelsel één van de grootste is. Op fotografische opnamen valt de spiraalstructuur van M33 heel fel op. M33 is een spiraalstelsel van het type Sc. Ook de heldere kern en de tientallen (rode) nevels, talloze (open en bolvormige) sterrenhopen en stofbanden zijn duidelijk zichtbaar. De spiraalarmen bestaan vooral uit zeer jonge sterren, meestal blauwe superreuzen. De absolute magnitudes variëren dan ook van -9 tot -1. De talrijke rode nevels (die voornamelijk bestaan uit geïoniseerd waterstof) hebben vaak een eigen NGC-nummer. Zo is er een opvallende nevel, die reeds zichtbaar is in middelmatige telescopen, met een doorsnede van 1 000 lichtjaar dat het nummer NGC 604 heeft gekregen. Tot nu toe zijn er nog maar een viertal nevels waargenomen in M33, wat opvallend weinig is in vergelijking met andere sterrenstelsels.
M35, ook gekend als NGC 2168, is grote en heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Gemini (Tweelingen). De sterrenhoop bevindt zich op een afstand van ongeveer 2 500 lichtjaar van de Aarde en heeft een werkelijke diameter van35 lichtjaar. De helderste leden van M35 hebben een absolute magnitude van -2. Dit zijn dan voornamelijk jonge blauwe sterren. De helderste van de meer dan dan 500 sterren is een gele reus van magnitude 8,6. De leeftijd van M35 wordt geschat op enkele miljoenen jaren.
M36 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Auriga (Voerman). De afstand tot het object werd bepaald op 4 100 lichtjaar en de leeftijd van M36 wordt geschat op 25 miljoen jaar. De schijnbare diameter van 12' komt in werkelijkheid overeen met 14 lichtjaar. Deze open sterrenhoop bestaat in totaal uit een 60-tal sterren waarvan de helderste sterren een helderheid van magnitude 9 hebben.
M37, ook gekend als NGC 2099, is een grote open sterrenhoop in het sterrenbeeld Auriga (Voerman) dat een 500-tal leden telt. De leeftijd van deze sterrenhoop, die zich op een afstand van 4 500 lichtjaar bevindt, bedraagt ongeveer 300 miljoen jaar. De schijnbare diameter van 25' komt in werkelijkheid overeen met 23 lichtjaar.
M39, ook gekend als NGC 7092, is een heldere maar schaarse open sterrenhoop in het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan). Deze cluster telt slechts een 30-tal sterren en staat op een afstand van 825 lichtjaar van de Aarde. De werkelijke diameter van dit object is 7 lichtjaar, wat op Aarde overeenkomt met 32' (even groot als die van de Maan). Astronomen schatten de leeftijd van M39 op ongeveer 260 miljoen jaar. De totale lichtkracht van M39 is gelijk aan die van 830 keer die van de Zon

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.