M25 is een relatief jonge open sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius met naar schatting een 600-tal leden. De schijnbare diameter van 32' komt, op een afstand van 2 300 lichtjaar, overeen met een werkelijke doormeter van ongeveer 17 lichtjaar.
M26 is een redelijk compacte maar rijke open sterrenhoop in het sterrenbeeld Scutum (Schild). Het is één van de minst spectaculaire clusters uit de Messiercatalogus omdat het object grotendeels wordt verduisterd door interstellair stof. Op Aarde meet de cluster slechts 15' wat op een afstand van ongeveer 5 000 lichtjaar overeenkomt met 22 lichtjaar. Astronomen vermoeden dat deze groep van sterren zich ongeveer 89 miljoen jaar geleden heeft gevormd. De helderste ster van M26 heeft een magnitude van 11,9.
Messier 27 is een prachtig deep-sky object en is één van de helderste planetaire nevels aan de nachtelijke hemel. Deze nevel, gelegen in het sterrenbeeld Vulpecula (Vosje), is ook bekend onder de naam 'Halternevel' vanwege zijn opvallende zandlopervorm. De Halternevel bevat meerdere gasschillen die zich weg van de centrale ster bewegen aan verschillende snelheden. Een zuurstofschil beweegt zich aan een snelheid van ongeveer 15 km/sec terwijl een snellere stikstofschil zich verplaatst aan een snelheid van ongeveer 30 km/sec. Vanaf de Aarde kijken op de zijkant van deze nevel aan. Hierdoor zien we Messier 27 niet als een mooie ronde planetaire nevel zoals de bekende Ringnevel (Messier 57). Aangezien Messier 27 zich uitbreidt met een snelheid van 6,8 boogseconden per eeuw, wordt zijn leeftijd geschat op 3 000 tot 4 000 jaar. Toch is hier nog steeds veel discussie over aangezien sommigen er van uitgaan dat deze nevel met een snelheid van 1,0 boogseconde per eeuw uitdijt waardoor de leeftijd dan 48 000 jaar zou bedragen. De centrale ster van Messier 27 heeft een helderheid van magnitude 13,5 en is hierdoor nog net zichtbaar met een amateur telescoop. De ster zelf is een blauwachtige witte dwerg die enorme hoeveelheid hoogenergetische straling uitstoot en die voor het blote oog onzichtbaar is. Deze straling komt in contact met het gas van de nevel. Aangezien deze straling een golflengte heeft van voornamelijk 500 nm (dubbel geïoniseerd zuurstof) krijgt deze planetaire nevel op foto's dan ook zijn karakteristieke groene kleur.
M28 is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) en is redelijk onbekend aangezien de meeste waarnemers de grotere bolhoop M22 observeren. De bolhoop ligt op een afstand van ongeveer 19 000 lichtjaar van de Aarde. Met zijn werkelijke diameter van 60 lichtjaar is hij compacter dan zijn naaste buur, M22. Tot op heden zijn er reeds acttien variabele sterren ontdekt in M28, meestal van het type RR Lyrae. In 1987 werd er een millipulsar ontdekt in deze bolhoop. De pulsar, met de naam 1620-26, draait één keer om zijn as elke 11 milliseconden.
M29, ook gekend als NGC 6913, is een open sterrenhoop gelegen in het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan). Indien deze sterrenhoop niet in ons sterrenstelsel zou liggen, zou hij een stuk spectaculairder zijn geweest. Het interstellaire stof dimt immers het licht met zo'n 3 magnitudes. M29 staat op een afstand van 24 000 lichtjaar tot de Aarde en meet 11 lichtjaar in diameter. De helderste van de 80 sterren zijn van het spectraaltype B.
M30, ook gekend als NGC 7099, is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Capricornus. De cluster telt opvallend weinig variabele sterren. Zo onderzochten astronoom een 500tal leden en vond slechts een drietal variabele sterren. M30 bevat wel meer zogeheten 'Blue Stragglers' dan enig andere bolvormige sterrenhoop. Blue Stragglers zijn hete blauwe sterren die veel jonger zijn dan de bolvormige sterrenhoop zelf. Deze opmerkelijke sterren zijn gevormd door de gravitationele interacties tussen sterren van een dubbelstersysteem.
Messier 31, ook gekend als NGC 224, is een prachtig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Andromeda dat ook bekend is onder de namen 'Andromedasterrenstelsel' of 'Andromedanevel'. Het object is (zelfs in onze streken) makkelijk met het blote oog waar te nemen. Het sterrenstelsel is, samen met de bekende Orionnevel (M42), wellicht het meest bestudeerde en bekendste object aan onze nachtelijke hemel. Messier 31, ons eigen sterrenstelsel en M33 zijn de drie grootste sterrenstelsels van een kleine cluster die men de Lokale Groep' noemt.
M32 is één van de satellietstelsels van het bekende sterrenstelsel M31, net zoals M110, NGC 185 en NGC 147. Deze twee laatste zijn moeilijk te vinden en bevinden zich ver van het Andromedasterrenstelsel (op meer dan 2 miljoen lichtjaar van M31). M32, of NGC 221, bevindt zich net zoals M31 op een afstand van 2,2 miljoen lichtjaar van de Aarde. Het object is een elliptisch sterrenstelsel van het type E2 (zo goed als cirkelvormig). De werkelijke diameter van object bedraagt 8 000 lichtjaar en het sterrenstelsel is bekend als een krachtige radiobron dat wellicht wordt veroorzaakt door een massief zwart gat.
M33 behoort samen met M31 en onze Melkweg tot de zogeheten 'Lokale Groep' . Dit is een cluster van een dertigtal sterrenstelsels waarvan ons Melkwegstelsel één van de grootste is. Op fotografische opnamen valt de spiraalstructuur van M33 heel fel op. M33 is een spiraalstelsel van het type Sc. Ook de heldere kern en de tientallen (rode) nevels, talloze (open en bolvormige) sterrenhopen en stofbanden zijn duidelijk zichtbaar. De spiraalarmen bestaan vooral uit zeer jonge sterren, meestal blauwe superreuzen. De absolute magnitudes variëren dan ook van -9 tot -1. De talrijke rode nevels (die voornamelijk bestaan uit geïoniseerd waterstof) hebben vaak een eigen NGC-nummer. Zo is er een opvallende nevel, die reeds zichtbaar is in middelmatige telescopen, met een doorsnede van 1 000 lichtjaar dat het nummer NGC 604 heeft gekregen. Tot nu toe zijn er nog maar een viertal nevels waargenomen in M33, wat opvallend weinig is in vergelijking met andere sterrenstelsels.
M34 is een heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Perseus. Deze cluster ligt op een afstand van 1 400 lichtjaar van de Aarde en heeft een werkelijke diameter van 14 lichtjaar wat overeenkomst met een schijnbare diameter van 34'. De leeftijd van M34 werd bepaald op 180 miljoen jaar.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.