M75, ook gekend als NGC 6864, is een bolvormige sterrenhoop dat zich aan de rand van het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) bevindt. Met zijn afstand van 67 500 lichtjaar is deze bolhoop één van de verst verwijderde in onze Melkweg. Hiermee is M75 ook het verst verwijderde Messierobject in onze Melkweg. De werkelijke diameter van de cluster is 130 lichtjaar, wat overeenkomt met 6.6' op Aarde. M75 is ook één van de meest compacte bolhopen. Dit object schijnt tot ons met een lichtkracht van 180 000 maal die van de Zon.
M87 is een gigantisch elliptisch sterrenstelsel dat deel uit maakt van de bekende Virgocluster. Het sterrenstelsel is van het type E0-E1, zo goed als bolvormig. M87 is waarschijnlijk het grootste sterrenstelsel in het Coma-Virgocluster en ligt op een afstand van ongeveer 60 miljoen lichtjaar. Op deze afstand komt de schijnbare diameter van 7' overeen met 120 000 lichtjaar in werkelijkheid. Dit is minder dan het Andromedasterrenstelsel of onze Melkweg maar doordat het object bijna bolvormig (de Melkweg en M31 zijn spiraalstelsels en hebben dus de vorm van een platte schijf) bevat het enorm veel massa.
M90 is één van de grotere sterrenstelsels dat deel uitmaakt van de bekende Virgocluster. Opvallend is dat er in de spiraalarmen van M90 geen nieuwe sterren meer worden gevormd. Hierdoor is M90 een soort fossiel sterrenstelsel. Enkel in het centraal gedeelte van M90 worden er nog nieuwe sterren gevormd. Sommige astronomen vermoeden dat het sterrenstelsel verder zal evolueren tot een van het type S0 (zoals M64). Ook de totale massa van dit spiraalvormig sterrenstelsel is (relatief) laag wat op een zeer lage sterrenconcentratie wijst. Een derde (en laatste) opmerkelijk feit aan M90 is de hoge snelheid. Metingen wijzen uit dat M90 ons nadert aan een snelheid van bijna 400 km /s. Aangezien de Virgocluster zich aan een snelheid van 1 100 km /s verwijderd betekend dit dat M90 ons nadert aan 1 400 km /s. Enkel M86 heeft een hogere snelheid ten opzichte van onze Melkweg.
M93, ook gekend als NGC 2447, is een kleine maar heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven). De helderste sterren zijn blauwe reuzen van het spectraaltype B9. De tachtig clusterleden zijn verspreid over een afstand van ongeveer 23 lichtjaar wat op een afstand van 3 600 lichtjaar overeenkomt met een schijnbare diameter van 22'.
Geïnspireerd door sciencefictionreeksen dromen velen onder ons van werelden in ver afgelegen sterrenstelsels. Sinds de bekendmaking van de ontdekking van de allereerste exoplaneet, op 06 oktober 1995, benaderen onze dromen beetje bij beetje de werkelijkheid. Tot op heden zijn ongeveer 800 planeten ontdekt (2012) bij andere sterren en is een nieuw wetenschapsgebied geboren, de exobiologie.
Het prachtige spiraalvormig sterrenstelsel NGC 7331 in het sterrenbeeld Pegasus is van magnitude 10.4. Het is één van de grotere stelsels die aan de nachtelijke hemel te bewonderen zijn maar die niet in de bekende Messierlijst opgenomen werd. Het object werd ontdekt door William Herschel in 1787. NGC 7331 staat ongeveer 47 miljoen lichtjaar van ons verwijderd en in dit stelsel bevindt zich ook de supernova SN 1959D. Opvallend aan dit sterrenstelsel is dat het veel gelijkenissen vertoont met ons eigen sterrenstelsel, de Melkweg. Hierdoor wordt NGC 7331 ook vaak de 'tweeling van de Melkweg' genoemd.
Het zonnestelsel is een zogeheten ‘planetenstelsel’ dat bestaat uit een ster (de Zon) met daarrond tal van hemellichamen die door de zwaartekracht aan deze ster zijn verbonden. Tot het zonnestelsel behoort ook de planeet waarop wij leven (de Aarde). In dit artikel leren we ondermeer hoe het zonnestelsel is ontstaan en welke objecten er toe behoren.
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het minder bekende sterrenbeeld Arend (Aquila).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het minder bekende sterrenbeeld Altaar (Ara).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het minder bekende sterrenbeeld Kiel (Carina).

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.