Iridium Flares waren een heel bekend fenomeen onder amateur-astronomen. Dit waren lichtstipjes aan de sterrenhemel die snel in lichtintensiteit toe- en afnemen en heel kort te zien zijn. Deze plots opkomende lichtstipjes worden veroorzaakt door het zonlicht dat door de antennes van de Iridium communicatiesatellieten terug naar de Aarde wordt weerkaatst. In dit artikel leer je alles over de bekende Iridium Flares.
Het prachtige spiraalvormige sterrenstelsel NGC 4535 is terug te vinden in het sterrenbeeld Virgo (Maagd) en heeft magnitude 9.8. Dit sterrenstelsel maakt deel uit van de gigantische Virgocluster dat uit ongeveer 2 000 sterrenstelsel bestaat en zich op ongeveer 50 miljoen lichtjaar van ons bevindt. NGC 4535 is een mooi voorbeeld van een zogeheten 'face-on' sterrenstelsel. Dit wil zeggen dat wij, vanaf de Aarde gezien, recht bovenop dit sterrenstelsel kijken waardoor we mooi de spiraalvormige 'armen' kunnen waarnemen. De afstand tussen dit stelsel en de Aarde wordt geschat op ongeveer 52 miljoen lichtjaar. De blauwe kleur van de spiraalarmen wijst op de aanwezigheid van een groot aantal hete jonge sterren. De oudere en koelere sterren geven het gebolde centrum een meer gele kleur. Het hemelobject werd op 28 december 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. Dit sterrenstelsel is in een kleine telescoop zichtbaar als een wazige verschijning.
Het prachtige spiraalvormig sterrenstelsel NGC 7331 in het sterrenbeeld Pegasus is van magnitude 10.4. Het is één van de grotere stelsels die aan de nachtelijke hemel te bewonderen zijn maar die niet in de bekende Messierlijst opgenomen werd. Het object werd ontdekt door William Herschel in 1787. NGC 7331 staat ongeveer 47 miljoen lichtjaar van ons verwijderd en in dit stelsel bevindt zich ook de supernova SN 1959D. Opvallend aan dit sterrenstelsel is dat het veel gelijkenissen vertoont met ons eigen sterrenstelsel, de Melkweg. Hierdoor wordt NGC 7331 ook vaak de 'tweeling van de Melkweg' genoemd.
NGC 7789 is open sterrenhoop in het sterrenbeeld Cassiopeia van magnitude 6.7. Deze open sterrenhoop is makkelijk in een binoculair te zien als een wazig vlekje. Door de telescoop is het een zwerm van vele, even heldere, sterren. Alle leden van NGC 7789 schijnen met een helderheid van ongeveer magnitude 11 en deze open sterrenhoop is, vanop Aarde gezien, zo'n 16' groot. Voor sommigen is het onbegrijpelijk hoe de Franse kometenjager Charles Messier dit object over het hoofd heeft kunnen zien toen hij zijn bekende cataloog met 'komeetachtige' objecten samenstelde. Het object ligt ongeveer 7 600 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd in 1783 ontdekt door de Duits-Britse astronoom Caroline Herschel, zus van de bekende astronoom William Herschel. Hierdoor kreeg deze open cluster ook de bijnaam 'Caroline's Rose'.
De planetaire nevel NGC 6445, ook gekend onder de naam 'Box Nebula', is terug te vinden in het sterrenbeeld Sagittarius (Boogschutter) en heeft magnitude 11.2. Zijn vorm is uiterst grillig en bij lage vergrotingen kan je duidelijk twee filamenten zien. Bij hogere vergrotingen (en gebruik van filters) wordt duidelijk dat ieder filament nog eens is opgebouwd uit meerdere, kleinere filamenten. De afstand tot NGC 6445 wordt geschat op 4 500 lichtjaar en het heldere gedeelte van deze nevel heeft, vanaf de Aarde gezien, de grootte van de planeet Jupiter. Het hemelobject werd op 28 mei 1786 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
De planetaire nevel NGC 6818 in het sterrenbeeld Sagittarius (Boogschutter) heeft magnitude 9.3 en is ook bekend onder de naam 'The Little Gem'. Het uiterlijk van dit deep-sky object is vrij eenvoudig. Zo zien we NGC 6818 als een kleine ovale schijf zonder veel details dat een blauw-groene kleur heeft. In het centrum is er een lichte verdonkering merkbaar. NGC 6818 bevindt zich op een afstand van 6 500 lichtjaar van de Aarde en de centrale ster, die deze nevel heeft veroorzaakt, heeft magnitude 17. Het hemelobject is 6 000 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 8 augustus 1787 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
De prachtige planetaire nevel NGC 6781 in het sterrenbeeld Aquila (Arend) is van magnitude 12 en heeft vanaf Aarde gezien een grootte van 1,8 boogminuten. Het bijna perfect ronde deep-sky object van gas wordt verstoord in het noorden door nabij gelegen sterren waardoor deze regio vrij diffuus lijkt. De centrale ster, die deze nevel heeft veroorzaakt, is van magnitude 16. Het hemelobject werd op 30 juli 1788 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. Om deze planetaire nevel te kunnen waarnemen, heb je minstens een 20 cm telescoop nodig en zeer goede omstandigheden (geen lichtpollutie).
De planetaire nevel NGC 6210 in het sterrenbeeld Hercules is van magnitude 9.7. De bijnaam van deze planetaire nevel is de 'Schildpadnevel'. Deze nevel lijkt echter op geen enkel vlak op een schildpad. Deze nevel is 6 500 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd in 1825 ontdekt door de Duits-Russische astronoom Friedrich Georg Wilhelm Struve. Het centrum van deze planetaire nevel wordt gekenmerkt door een zogeheten 'witte dwerg' ster met een magnitude van 12,9.
De planetaire nevel NGC 2440 kan men terugvinden in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven) en is van magnitude 9.4. De vorm van de binnenste ring is ovaal maar het buitenste en het wat lichtzwakkere gedeelte is zeer grillig van vorm. In grote instrumenten heeft de nevel een neongroene kleur. De centrale ster in de planetaire nevel, een witte dwerg ster, is van magnitude 16 en is veel te zwak om waar te nemen met klassieke amateur-telescopen. Deze witte dwerg heeft een temperatuur van ongeveer 200 000 graden Celsius. NGC 2440 werd op 4 maart 1790 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
De planetaire nevel NGC 1535 in het sterrenbeeld Eridanus is van magnitude 9.6. Deze nevel is opgebouwd uit een heldere kleine ring met daarrond een halo. In grote instrumenten heeft de nevel een neongroene kleur. Vlakbij de eerste ring ligt in het noordoosten een klein sterretje van magnitude 15. De centrale ster zou een magnitude van 14 hebben. NGC 1535 werd op 1 februari 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. Dit deep-sky object bevindt zich op 1 500 lihctjaar van de Aarde.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.