Werd het Waalse dorpje Gué d’Hossius op 6 maart 1993 bezocht door een ufo, of verbeeldden de twee getuigen die tien minuten lang een hel licht zagen zich iets? Met die vraag hield een gespecialiseerd onderzoekscentrum uit Toulouse zich een tijd lang bezig. De eerste vaststellingen wijzen alvast in de richting van een 'niet geïdentificeerd voorwerp': een ufo dus.
Na het dolle maar magere ufo-observatie-weekend van de voorbije paasdagen heeft de Belgische luchtmacht in vage bewoordingen laten verstaan dat ze een aantal “vreemde radar-echo’s”, die ze sinds 30 maart waarneemt, van naderbij te onderzoeken. Het resultaat van dat onderzoek zou aan de generale staf van het leger worden overgedragen. Vreemd dat men maandenlang over “parasiet-echo’s” en “atmosferische storingen” heeft gepraat en nu ineens tot de vaststelling komt dat de radar toch op bepaalde “objecten” bliept. Die vaststelling had men al vier maanden geleden kunnen maken. Op 5 december1989 werden namelijk duidelijke ufo-echo’s waargenomen door op z’n minst vijf verschillende radarposten. De luchtmacht was daarvan op de hoogte en is meer dan waarschijnlijk ook nog in het bezit van de “radar-tape” van de bewuste dag. Humo brengt u het verhaal van die tot nog toe stilgehouden radar-waarneming. Verkeersleiders en militaire radar- operateurs die toen over het scherm gebogen zaten, spreken over een uniek fenomeen: “Zoiets had niemand van ons ooit waargenomen”.
Om de 27 dagen komt over Assebroek bij Brugge een geheimzinnig vliegend tuig voorbij, zegt amateur- astronoom Werner B. die daarbij de steun krijgt van zijn echtgenote en van een aantal andere sterrenkijkers, onder wie niet het minst Dirk D. Om een internationaal aanvaardbare term te gebruiken: het zijn ufo’s (Unidentified Flying Objects), in het beschaafd Nederlands een niet geïdentificeerd vliegend voorwerp, die vliegende tuigen die van tijd tot tijd in het nieuws op duiken om dan weer een hele tijd bij wijze van spreken onder water te blijven. Gewoonlijk duiken ze in onze kranten op als er iets eigenaardig is voorgevallen in Brazilië of aan de Zuidpool, daar kan je het moeilijker controleren nietwaar en het is een grote zeldzaamheid om ook eens ufo’s bij de achterdeur te hebben, te Brugge nog wel. Je moet al aardig overtuigd zijn voor je luidop gaat vertellen dat je ze ziet vliegen, de ufo’s. Je riskeert “voor niet helemaal vol” verklaard te worden.
Aangezien exoplaneten zich te ver van de Aarde bevinden, deze zelf geen licht uitstralen en zich meestal heel dicht bij hun ster bevinden, kunnen deze dus niet ontdekt worden via traditionele technieken zoals optische telescopen maar zal men een ontdekking van een exoplaneet meestal afleiden uit indirecte waarnemingen met de daarop gebaseerde berekeningen. Slechts in heel uitzonderlijke gevallen, wanneer een exoplaneet extreem groot en nog zeer jong is, kan men dit object waarnemen door middel van een zeer sterke telescoop. In de meeste gevallen kan de aanwezigheid van planeten rondom andere sterren aangetoond worden via andere en meer complexe manieren.
Albert Einstein hoort bij de kleine groep van bekendste en belangrijkste natuurkundigen, volgens sommigen is hij zelfs de grootste. Zelfs het kleinste kind herkent het gezicht van de man die tegenwoordig synoniem staat voor intelligentie. Zijn belangrijkste verwezenlijkingen zijn waarschijnlijk de twee relativiteitstheorieën, maar hij speelde eveneens een belangrijke rol in de uitbouw van de kwantummechanica en andere theorieën. In 1921 kreeg Albert Einstein de Nobelprijs natuurkunde voor zijn werk over het 'foto-elektrisch effect', dat hij in 1905 publiceerde samen met zijn speciale relativiteitstheorie en drie andere artikels, en andere bijdragen tot de natuurkunde. In de fotochemie is er een eenheid naar hem genoemd en ook het chemisch element nummer 99, 'Einsteinium', is naar de bekende natuurkundige genoemd.
Eventjes vooraf: de bijzondere relativiteitstheorie onderstelt dat de snelheid constant is, terwijl de algemene relativiteitstheorie onderstelt dat de versnelling constant is. (10) In het volgende, eerste hoofdstuk zullen we de zoektocht naar een algemeen punt van rust bespreken.
Het foto-elektrisch effect (of althans de verklaring ervan) vormde de basis van de kwantumtheorie. Dit effect was reeds lang bekend maar nog niemand was er in geslaagd om een degelijke veklaring te vinden. Wanneer men twee geleidende platen met een gelijkspanningsbron verbindt, zal één een negatieve lading krijgen, de andere een positieve. Indien men licht laat schijnen op de negatieve plaat, komen er elektronen vrij waardoor er een stroom onstaat. Dit effect wordt het foto-elektrisch effect. Opmerkelijk is dat het effect niet plaatsvindt indien het licht een lage frequentie heeft. Dit experiment is onverklaarbaar wanneer men er van uit gaat dat licht een golfverschijnsel is.
De optica is de tak in de natuurkunde die vooral beschrijft hoe het licht zich gedraagt op macroscopische schaal. Deze wetenschap was vooral populair tot voor de ontdekking van de quantummechanica, die het licht en andere energierijke of -arme deeltjes op microscopisch niveau beschrijft.
Zonnefilters zijn een essentieel onderdeel voor wie de Zon wil waarnemen. Vandaag de dag bestaan er diverse soorten filters en hulpmiddelen waarmee men de Zon op verschillende manieren kan waarnemen. Afhankelijk van het budget bepaal je zelf welke filter je wil gebruiken. In dit artikel wordt een overzicht gegeven van de meest gebruikte zonnefilters.
Met deze startersgids trachtten we beginnende waarnemers kennis te laten maken met diverse objecten aan de hemel die nog relatief eenvoudig terug te vinden zijn. De sterrenbeelden en deep-sky objecten werden die werden geselecteerd, zijn makkelijk waar te nemen in de herfst. Elk sterrenbeeld waar we objecten uit voorstellen, is voorzien van een sterrenkaart. Meer gedetailleerde info over de vele deep-sky objecten dat elk sterrenbeeld telt, kan men terugvinden in het 'Deepsky interactief' gedeelte op deze website.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.