De STS-70 Space Shuttle missie had als belangrijkste taak het uitzetten van een nieuwe Amerikaanse Tracking and Data Relay Satellite (TDRS) kunstmaan. Deze ruimtevlucht werd uitgevoerd met het ruimteveer Discovery en aan boord van de ruimtependel bevonden zich vijf Amerikaanse ruimtevaarders. Het ruimteveer Discovery vertrok op 13 juli 1995 vanop het Kennedy Space Center en bleef 8 dagen en 22 uur in een baan om de Aarde. Tijdens deze missie werd voor het eerst gebruik gemaakt van een vernieuwde Space Shuttle Main Engine en een vernieuwde Mission Control Room die zich in gebouw 30 van het Johnson Space Center in Houston bevond. Deze Amerikaanse bemande ruimtevlucht zal ongetwijfeld de geschiedenis ingaan als de "Woodpecker Mission" aangezien de External Tank van de Space Shuttle net voor de lancering ernstige schade opliep door spechten waardoor de lancering vertraging opliep. Dit was de 100ste Amerikaanse bemande ruimtevlucht en was de 21ste missie met het ruimteveer Discovery.
Luna 3 was het derde onbemande ruimtetuig uit het Sovjet-Luna ruimteprogramma en was de eerste kunstmaan ter wereld dat beelden terugstuurde naar de Aarde van de achterkant van de maan. De Sovjet-Unie zette dankzij deze Luna 3 ruimtesonde een grote stap voorwaarts in de exploratie van de maan en zorgde voor grote wetenschappelijke opschudding toen het de eerste beelden vrijgaf van de achterkant van de maan.
In het kader van het Mariner ruimteprogramma lanceerde de Verenigde Staten in 1969 twee identieke Mariner ruimtesondes richting Mars. Mariner 6 en 7 werden op 24 februari en 27 maart 1969 in de ruimte gebracht en hadden als belangrijkste doel een scheervlucht uit te voeren over de evenaar en het Zuidpoolgebied van de rode planeet. Beide ruimtetuigen passeerden Mars in augustus 1969 op een afstand van minder van 4 000 kilometer. Hierdoor kregen de vluchtleiders en wetenschappers nieuwe, ongeziene foto's te zien van het Marsoppervlak dat steeds meer verschillen toonde met het oppervlak van onze maan.
'Hiten' betekent in het Japans zoveel als 'vliegende engel' en is de naam van de eerste Japanse Maanverkenner. De Hiten kunstmaan, ook gekend onder de naam 'Muses-A', werd op 24 januari 1990 gelanceerd en kreeg in de ruimte de naam 'Hiten'. Ondanks het verlies van een kleinere sonde, die mee gelanceerd werd, slaagde Japan er toch in als eerste Aziatisch land een kunstmaan tot in een baan om de Maan te brengen. Hierdoor verlegde Japan zijn technologisch kunnen.
Op 12 september 1991 werd het Amerikaanse ruimteveer Discovery gelanceerd voor de STS-48 ruimtemissie. Aan boord bevonden zich vijf astronauten. Tijdens deze vijf dagen lange missie werd de Upper Atmosphere Research Satellite (UARS) kunstmaan uitgezet in een baan om de Aarde. Deze kunstmaan zou vele jaren lang de bovenste lagen van onze atmosfeer nauwkeurig onderzoeken dankzij de tien instrumenten die het tuig aan boord had. Op 18 september keerde het ruimteveer terug naar de Aarde. Dit was de 13de maal dat het ruimteveer Discovery gebruikt werd voor een bemande ruimtemissie.
Op 6 april 1984 ging de elfde Space Transportation System (STS) missie van start toen het ruimteveer Challenger voor de vijfde maal werd gelanceerd voor de STS-41-C missie. Het ruimteveer had aan boord een bemanning van vijf astronauten en kenmerkend aan deze missie was dat een Amerikaans ruimteveer voor de eerste keer een hoogte van meer dan 550 kilometer bereikte door middel van gebruik te maken van het Orbiter Maneuvering System. De twee hoofddoelen van de missie waren de Long Duration Exposure Facility (LDEF) uit te zetten in een baan om de Aarde en om een satelliet terug op te vangen en deze te herstellen in het laadruim van het ruimteveer.
De twintigste bemande Amerikaanse Space Shuttle missie startte op 27 augustus 1985 en werd uitgevoerd met het ruimteveer Discovery. Tijdens deze STS-51-I ruimtevlucht zou men drie communicatiesatellieten uitzetten in een baan om de Aarde en zou een andere kunstmaan terug opgevangen en hersteld worden tijdens twee ruimtewandelingen. Aan boord van de Discovery bevonden zich vijf astronauten en het totale gewicht aan vracht in het laadruim van het ruimteveer bedroeg 19,9 ton. Dankzij het succes van de STS-51-A missie in 1984 kon de Amerikaanse Leasat-3 satelliet tijdens deze missie opgevangen en hersteld worden tijdens twee ruimtewandelingen die samen 11 uur en 27 minuten duurden waardoor deze missie als een groot succes werd omschreven.
Op 4 april 1983 ging de zesde Space Shuttle-missie van start. Dit was meteen ook de eerste ruimtevlucht van het nieuwe Amerikaanse ruimteveer Challenger. Aan boord van dit ruimteveer bevonden zich vier astronauten en het hoofddoel van deze missie was om de eerste Tracking and Data Relay Satellite (TDRS) kunstmaan van de ruimtevaartorganisatie NASA uit te zetten. Daarnaast zou men tijdens de STS-6 ruimtevlucht ook de eerste ruimtewandeling uit het Space Transportation System (STS) programma uitvoeren die oorspronkelijk gepland was voor de STS-5 missie. Bijzonder aan deze STS-6 missie was dat er voor eerst ook gebruik werd gemaakt van een nieuwe lichtgewicht External Tank (ET) en twee nieuwe lichtgewicht Solid Rocket Boosters (SRB's) omhulsels.
Tijdens de STS-8 ruimtemissie werd het Amerikaanse ruimteveer Challenger voor de derde maal gelanceerd. Dit was de eerste nachtelijke lancering en landing van een Amerikaans ruimteveer. Aan boord van de Challenger bevonden zich vijf Amerikaanse astronauten waaronder de eerste Afro-Amerikaan. In het laadruim van het ruimteveer bevond zich ondermeer de Indiase INSAT 1B kunstmaan. Deze missie duurde iets meer dan zes dagen en aan boord van de Challenger bevonden zich naast de verschillende wetenschappelijke experimenten ook meer dan 260 000 postzegels die na deze ruimtevlucht verkocht werden aan het grote publiek.
De Amerikaanse bemande ruimtevlucht STS-7 was de zevende missie uit het Space Transportation System programma en werd uitgevoerd met het ruimteveer Challenger die voor de tweede maal de ruimte inging. Aan boord van dit ruimteveer bevonden zich voor het eerst vijf bemanningsleden waaronder de Amerikaanse astronaute Sally Ride die hierdoor de eerste Amerikaanse vrouw werd in een baan om de Aarde. In het vrachtruim van de Challenger bevonden zich twee communicatiesatellieten en voor het eerst werd ook de Shuttle Pallet Satellite (SPAS-1) meegenomen dat ontwikkeld werd door een ruimtevaartbedrijf in West Duitsland en tal van experimenten aan boord had. Deze missie duurde in totaal 6 dagen en 2 uur en net als de vorige STS missies bleek deze ruimtevlucht een groot succes te zijn.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.