Vroeger vertrouwden de mensen op de Poolster om te navigeren of om hun weg te vinden wanneer ze zich op ongekend terrein bevonden. Deze vorm van navigatie werd dan ook vaak toegepast in de scheepvaart. Maar de Poolster is niet zo'n heldere ster dus kan het wat moeilijker zijn om deze terug te vinden tussen de vele honderden andere sterren. Gelukkig staat het grote broertje van de Kleine Beer niet veraf. Het sterrenbeeld De Grote Beer of Ursa Major kan je inmiddels goed gebruiken voor het vinden van de Poolster.
Welke interessante deep sky objecten zijn er zoal te zien in de maand juli? Elke maand zoekt Spacepage het voor jou uit. Aan de hand van een overzichtelijke sterrenkaart en verschillende tabellen kan je via dit artikel opzoeken welke deep sky objecten je in juli zoal kan waarnemen. Om het de gebruiker gemakkelijk te maken, werden de tabellen ook opgesplitst afhankelijk van de gebruikte telescoop.
Welke interessante deep sky objecten zijn er zoal te zien in de maand mei? Elke maand zoekt Spacepage het voor jou uit. Aan de hand van een overzichtelijke sterrenkaart en verschillende tabellen kan je via dit artikel opzoeken welke deep sky objecten je in mei zoal kan waarnemen. Om het de gebruiker gemakkelijk te maken, werden de tabellen ook opgesplitst afhankelijk van de gebruikte telescoop.
Welke interessante deep sky objecten zijn er zoal te zien in de maand april? Elke maand zoekt Spacepage het voor jou uit. Aan de hand van een overzichtelijke sterrenkaart en verschillende tabellen kan je via dit artikel opzoeken welke deep sky objecten je in april zoal kan waarnemen. Om het de gebruiker gemakkelijk te maken, werden de tabellen ook opgesplitst afhankelijk van de gebruikte telescoop.
Een witte dwerg is een astronomische term voor een ster die aan het einde is van zijn levenscyclus en waar dus geen kernreacties meer in plaatsvinden. Door hun geringe helderheid heeft men deze kleine objecten niet altijd kunnen waarnemen. Dankzij de moderne astronomie en de komst van de ruimtetelescopen is onze kennis echter veel groter geworden over deze objecten. Toch geven ze nog veel van hun geheimen niet prijs en blijven ze mysterieuze hemelobjecten.
Een moleculaire wolk is een soort interstellaire wolk waarvan de dichtheid en grootte de vorming van moleculen toelaat, de meeste moleculen zijn moleculaire waterstof (H2). Deze molecule is moeilijk om te detecteren. De molecule die het meest gebruikt wordt om het H2 op te sporen, is CO (koolstofmonoxide). De verhouding tussen de helderheid van CO en H2 massa is ruwweg constant, al zijn er redenen om aan deze veronderstelling te twijfelen als we naar bepaalde andere sterrenstelsels kijken.
Deze onregelmatig gevormde kleine maan van Saturnus was gedurende honderd jaar lang de verst verwijderde maan van Saturnus tot men in 2000 opnieuw enkele kleine maantjes ontdekte rondom deze prachtige planeet. Phoebe heeft een gemiddelde diameter van 213 kilometer en bevindt op een afstand van 12 952 000 kilometer van Saturnus.
De meeste meteoroïden verdampen wanneer ze in de atmosfeer komen maar een 500-tal meteorieten die variëren in grootte van knikkers tot basketballen of nog groter kunnen elk jaar op het aardoppervlak vallen. Slechts 5 à 6 van deze gevallen meteorieten worden gevonden en zijn door wetenschappers gekend. Slechts enkele meteorieten zijn groot genoeg om impactkraters te kunnen veroorzaken. In de meeste gevallen belanden deze aan een snelheid die gelijk is aan een vrije val en zelden gebeurt het dat ze een kleine put maken. Meteorieten van deze aard richten dus geen schade aan en verwonden geen mensen.
Wie dacht dat er enkel poollicht op Aarde voorkomt heeft het goed mis, op de planeet Jupiter is er af en toe ook poollicht te zien, maar niet door de zon! Met behulp van de Hubble ruimtetelescoop is men tot de conclusie gekomen dat de maan Io van Jupiter geladen deeltjes van de vulkanen de ruimte inspuwt. Io straalt geladen deeltjes uit van de vulkanische activiteit langsheen een onzichtbare stroom van geladen deeltjes die een 'fluxbuis' wordt genoemd. De deeltjes volgen dan het magnetisch veld van Jupiter naar de polen. Daar komen ze in aanraking met de atmosfeer en veroorzaken daar het poollicht.
Een zonnecyclus heeft een periode van gemiddeld 11 jaar. Wanneer we de tijd terugdraaien en kijken naar het zonnevlekkennummers doorheen de geschiedenis vinden we een periode van ongeveer 70 jaar (van 1645 tot 1715) waar zonnevlekken een uitzondering waren. Gedurende deze periode werd de zonneactiviteit onderbroken. Deze periode is beter gekend als het Maunder minimum.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.