De Gemini 7 ruimtevlucht was de vierde bemande ruimtevlucht uit het Gemini ruimteprogramma en was meteen ook de twaalfde Amerikaanse ruimtevlucht waarbij een mens zich in een baan om de Aarde bevond. Frank Borman was gezagvoerder tijdens deze missie. Hij werd bijgestaan door piloot Jim Lovell. Op 4 december 1965 werd met succes de 3,6 ton wegende Gemini ruimtecapsule gelanceerd vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida.
Toen Amerika druk bezig was met zijn Apollo maanprogramma voor te bereiden, besliste de NASA om een transportsysteem te ontwerpen dat de zware Saturn V maanraket in een verticale houding zou kunnen transporteren naar het lanceercomplex op het Kennedy Space Center. Dit transportsysteem kreeg de naam “Crawler”, werd gebouwd door Marion Power Shovel Co. en had een prijskaartje van 14 miljoen dollar.
Het belangrijkste onderdeel van de Space Shuttle was wellicht de zogeheten 'orbiter', of ook wel het 'ruimteveer' genoemd. Hierin bevond zich de bemanning tijdens de hele ruimtemissie. In de orbiter was ook een laadruimte voorzien waarin zich satellieten, onderdelen voor een ruimtestation of wetenschappelijke experimenten konden worden in opgeslagen. Alles samen had de orbiter een lengte van 37,2 meter en een spanwijdte van 23,7 meter.
De Amerikaanse bemande Gemini 4 ruimtevlucht was de tweede bemande vlucht uit het Gemini ruimteprogramma en zou de tiende Amerikaanse bemande ruimtereis worden sinds het begin van de ruimtevaart. De crew van deze ruimtemissie bestond uit twee ruimtevaarders die nog nooit eerder een ruimtereis gemaakt hadden. De gezagvoerder van de Gemini 4 ruimtecapsule was astronaut James McDivitt die werd bijgestaan door piloot Edward White.
De Gemini 3 ruimtevlucht was de eerste bemande ruimtemissie uit het Amerikaanse Gemini ruimteprogramma en was eveneens de 9de bemande Amerikaanse ruimtevlucht. De Gemini 3 ruimtecapsule kreeg de bijnaam “Molly Brown”. De crew bestond uit gezagvoerder Virgil I. Grissom, die eerder al een ruimtevlucht maakte tijdens het Mercury programma, en astronaut/piloot John W. Young die op dat moment nog geen ervaring had met ruimtevluchten. Young zou de eerste Amerikaan in de ruimte worden die geen deel uitmaakte van de oorspronkelijke Mercury 7 astronauten.
In het inleidende artikel over de planeet Mars konden we zien dat vulkanen de meest bekende geologische kenmerken zijn van de 'rode' planeet en dat deze tot de grootste uit ons zonnestelsel zijn. De meeste vulkanen bevinden zich allemaal in het Tharsis gebied nabij de evenaar maar ook elders op de planeet worden vulkanen, die meestal kleiner zijn, aangetroffen.
In augustus 1877 ontdekte de Amerikaanse astronoom Asaph Hall twee kleine objecten die zich in een baan om de planeet Mars bevonden. Hij noemde het ene object Deimos (schrik) en het tweede Phobos (vrees). Beide namen waren afkomstig uit de Griekse mythologie en weden genoemd naar de twee paarden die de strijdwagen van de Griekse god Ares voorttrokken.
Mars is vanaf de Zon gezien de vierde planeet in ons zonnestelsel. Dit hemelobject bevindt zich tussen de banen van de Aarde en Jupiter en wordt vaak de 'rode' of 'oranje' planeet genoemd aangezien deze planeet vanop de Aarde te zien is als een heldere roodachtige ster. Net als de planeten Mercurius, Venus en de Aarde is Mars ook een terrestrische planeet met een dunne atmosfeer.
De Apollo 4 ruimtemissie was de eerste ruimtevlucht na het dodelijke ongeval tijdens een Apollo grondtest in januari 1967. Doel van de Apollo 4 missie was om de gigantische Saturn V Maanraket te testen die tijdens latere missies de astronauten met een Maanlander tot in een baan om de Maan moest brengen. De Saturn V was de grootste raket die op dat moment werd gebouwd. Deze Maanraket zou gelanceerd worden vanop het gloednieuwe lanceercomplex LC 39 op het Kennedy Space Center in Florida dat hiervoor speciaal gebouwd werd. Tijdens deze testmissie zou men voor het eerst ook een Apollo ruimtecapsule tegen een veel hogere snelheid dan anders laten terugkeren naar de Aarde.
De Apollo 8 ruimtemissie was de tweede bemande vlucht uit het Apollo Maanprogramma van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA. Deze missie stond onder leiding van commandant Frank Borman die vergezeld werd door piloot voor de commandomodule James Lovell en William Anders. Deze laatste nam de functie op zich van piloot voor de Maanlander. Tijdens deze historische ruimtevlucht begaf de mens zich voor het eerst naar de Maan en zag men de Aarde kleiner en kleiner worden.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.