De Mercury-Redstone 2 ruimtevlucht was de tweede missie waarbij een Mercury ruimtecapsule zou gelanceerd worden door middel van een Redstone raket en was eveneens ook de derde lancering uit het Amerikaanse Mercury ruimteprogramma. Dit maal zou de Mercury ruimtecapsule niet onbemand zijn maar zou de chimpansee Ham zich bevinden in de capsule die voor deze belangrijke missie speciaal opgeleid werd maar tijdens de ruimtevlucht deden zich tal van technische problemen voor waardoor nog maar eens bewezen werd dat het Mercury programma nog steeds niet klaar was om een eerste mens te lanceren.
De tweede Mercury-Atlas missie (MA-2) uit het Amerikaanse Mercury ruimteprogramma was net als de eerste missie onbemand en had vooral als taak te testen hoe de Atlas raket en Mercury ruimtecapsule zich gedroegen tijdens een suborbitale vlucht. De Atlas raket had na de rampzalige eerste Mercury-Atlas missie tal van vernieuwingen ondergaan en werd op 21 februari 1961 probleemloos gelanceerd vanop lanceercomplex 14 te Cape Canaveral waarna het de onbemande Mercury ruimtecapsule tot op een hoogte bracht van 183 kilometer.
De Mercury-Atlas 1 (MA-1) ruimtevlucht was de eerste missie waarbij een Mercury ruimtecapsule gelanceerd werd door een Atlas raket. Zoals gepland werden beiden op 29 juli 1960 gelanceerd vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida. De Mercury ruimtecapsule was onbemand en beschikte ook niet over een 'launch escape system' waardoor de capsule zich zou verwijderen van de raket indien er een probleem zou opduiken tijdens de lancering. Het Amerikaanse ruimtevaartagentschap had een suborbitale vlucht gepland tijdens deze missie om zowel de Atlas raket als de Mercury ruimtecapsule te testen maar kort na de lancering liep het helemaal fout.
De Amerikaanse Gemini 8 ruimtemissie was de zesde van tien bemande ruimtevluchten uit het Gemini ruimteprogramma. Tijdens deze vlucht zou Amerika voor het eerst in zijn ruimtevaartgeschiedenis een koppeling uitvoeren in een baan om de Aarde tussen twee ruimtetuigen. Gezagvoerder van de Gemini 8 ruimtecapsule was Neil Armstrong. Armstrong werd bijgestaan door piloot David Scott die tijdens deze missie de tweede ruimtewandeling zou moeten uitvoeren uit het Gemini ruimteprogramma.
Gemini 2 was de tweede missie uit het Amerikaanse Gemini ruimteprogramma maar was net als de Gemini 1 missie een onbemande testvlucht waarbij men ditmaal het hitteschild van de Gemini ruimtecapsule en de Titan II draagraket uitvoerig wou testen. Op 19 januari 1965 werd de tweede Gemini ruimtecapsule met succes gelanceerd. Ondanks het feit dat de vlucht slechts 18 minuten en 16 seconden duurde, slaagden de raket en de ruimtecapsule in hun missie en kon het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA zich nu voorbereiden op de eerste bemande Gemini ruimtevlucht.
De Lunar Rover, ook wel 'maanwagen' genoemd, werd eind de jaren '60 ontwikkeld om afstanden te overbruggen op het oppervlak van de maan. Dit voertuig werd ontworpen tijdens het Amerikaanse Apollo maanproject en bood plaats aan twee Amerikaanse astronauten. In totaal werden drie van deze maanwagens meegenomen tijdens de drie laatste bemande Apollo maanmissies en op kleine aanpassingen na waren alledrie de maanwagens vrijwel identiek en vertoonden deze geen problemen tijdens hun missies. Dankzij deze voertuigen konden de Apollo astronauten op de maan andere regionen verkennen en hoefde men niet altijd in de buurt van de maanlander te blijven.
Elke Amerikaanse Space Shuttle wordt gelanceerd vanop één van de twee LC39 lanceercomplexen die zich op het Kennedy Space Center bevinden. Deze werden gebouwd begin de jaren '60 als onderdeel van het Amerikaanse Apollo maanprogramma. Op de oorspronkelijke plannen werden 5 identiek dezelfde lanceercomplexen getekend met telkens ongeveer 2,6 kilometer plaats tussen zodat de infrastructuur niet beschadigd zou worden wanneer zich een explosie zou voordoen.
Vaak worden satellieten niet meteen in hun definitieve baan om de aarde gebracht maar worden ze eerst in een overgangsbaan gebracht waarna de raketmotor(en) van deze kunstmaan het tuig later naar zijn gewenste positie of baan zal brengen. Satellieten kunnen zowel in cirkelvormige als in elliptische banen om de aarde gebracht worden en daarnaast wordt de satellietbaan ook vaak gekenmerkt door de inclinatie (de hoek met de evenaar).
In de sterrenkunde noemen we een ster pas een 'rode dwerg' als deze een massa heeft tussen de 0,08 en 0,5 maal die van onze eigen ster, de Zon. Alle sterren verbranden waterstof tot helium maar als hun massa zeer weinig is, zal deze verbranding zeer lang blijven duren waardoor rode dwergen een leeftijd kunnen hebben tot 100 miljard jaar. Dit cijfer klinkt ongeloofwaardig omdat ons heelal slechts 13,7 miljard jaar is. Dit is dan ook de reden waarom astronomen zeer weinig kennis hebben over de verdere evolutie van rode dwergen. Men vermoedt dat deze sterren aan het einde van hun leven nooit zullen eindigen als rode reus zoals de Zon aangezien hun massa te licht is. Vermoedelijk zullen deze sterren langzaam afkoelen tot een 'zwarte dwerg'.
Proteus is de tweede grootste maan van Neptunus en werd in 1989 ontdekt door Stephen P. Synnot en Bradford Smith die foto’s bestudeerde die gemaakt werden door de Amerikaanse ruimtesonde Voyager 2. Ondanks het feit dat deze maan niet veel groter is dan die andere Neptunusmaan Nereide werd Proteus pas heel laat ontdekt aangezien dit object zeer donker is en zich heel dicht bij Neptunus bevindt. Deze maan heeft, in tegenstelling tot vele andere manen, geen mooie ronde vorm en heeft een gemiddelde diameter van ongeveer 418 kilometer.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.