De Amerikaanse Viking 1 Marslander was de eerste van twee identieke ruimtetuigen die in 1975 gelanceerd werden vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida. Beide ruimtetuigen maakten een zachte landing op het Marsoppervlak en stuurden hiervan tal van prachtige foto's terug naar de Aarde. Met deze dure ruimtemissies wou het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA meer leren over de samenstelling, het klimaat en het oppervlak van de planeet Mars. Uiteindelijk zouden beide projecten een zeer groot succes worden. Dit was de eerste maal dat een Amerikaans tuig landde op het oppervlak van Mars en dankzij deze ruimtetuigen zag men op Aarde nu voor het eerst het oppervlak van deze fascinerende planeet in kleur.
Phobos was de naam van een onbemand Russisch ruimteproject waarbij de Sovjet-Unie twee ruimtesondes lanceeerde die de planeet Mars en zijn twee maantjes van nabij moesten bestuderen. Beide tuigen werden in juli 1988 gelanceerd van op de Baikonur lanceerbasis in Kazachstan. Dit hele project was in samenwerking met 14 andere landen waaronder Zweden, Zwitserland, Oostenrijk, Frankrijk, West Duitsland en Amerika die ondermeer wetenschappelijke instrumenten ontwikkelden voor deze ruimtetuigen. De twee Phobos Marsverkenners hadden als belangrijkste taken onze zon te observeren tijdens hun reis naar Mars alsook de atmosfeer en het oppervlak van de rode planeet te bestuderen. Beide ruimtetuigen werden geplaagd door technische problemen en slechts een van hen stuurde foto's terug naar de Aarde van het Marsoppervlak.
Nozomi (ook wel Planet-B genoemd) betekent in het Japans zoveel als "hoop". Dit Japanse ruimtetuig werd op 3 juli 1998 gelanceerd met als doel meer te leren over de bovenste lagen van de atmosfeer van de planeet Mars en welk effect de zonnewind heeft op deze luchtlagen. Deze 258 kilogram zware ruimtesonde werd ontwikkeld door het Japanse Institute of Space and Astronautical Science (ISAS) maar helaas werd dit ruimtetuig geplaagd door tal van problemen en werd deze missie stopgezet toen de Marssonde zich niet in de juiste positie kon brengen wan- neer deze op 9 december 2003 aankwam bij Mars.
De Amerikaanse ruimtesonde Mars Observer was het eerste ruimtetuig in meer dan 20 jaar dat door het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA naar de planeet Mars werd gestuurd. Deze sonde had als belangrijkste taken het klimaat, de atmosfeer, de samenstelling en het magnetisch veld van deze planeet te onderzoeken. Op 25 september 1992 werd de Mars Observer probleemloos in de ruimte gebracht maar drie dagen voor deze Marsverkenner zich in een baan om de rode planeet zou begeven, verloor de vluchtleiding op 21 augustus 1993 alle contact met de sonde en werd de communicatie nooit meer hersteld. Voor het Amerikaanse ruimtevaartagentschap was dit verlies een grote klap en tot op heden is oorzaak van dit verlies nog steeds onbekend.
Het Kitt Peak National Observatory is een Amerikaans astronomisch observatorium dat zich op een hoogte van 2 096 meter bevindt bovenop de top van de Quinlan Mountains op ongeveer 88 kilometer ten zuidwesten van de stad Tucson in de staat Arizona. De meeste faciliteiten van dit observatorium maken deel uit van de Amerikaanse National Optical Astronomy Observatory (NOAO) of van de universiteit van Arizona.
Messier 51, ook bekend onder de naam 'Draaikolknevel', is een opvallend sterrenstelsel dat zich iets ten zuiden van de 'steel' van het sterrenbeeld Grote Beer bevindt. Dit prachtige sterrenstelsel, dat zich in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden) bevindt, dankt zijn naam aan de indrukwekkende spiraalstructuur dat zichtbaar is op fotografische opnames. We bekijken het sterrenstelsel dan ook langs bovenaanzicht, of 'face-on'. Een ander kenmerk van dit prachtige sterrenstelsel is zijn begeleidend stelsel NGC 5195 dat verbonden is met Messier 51. De afstand tot het sterrenstelsel Messier 51 bedraagt ongeveer 31 miljoen lichtjaar en Messier 51 heeft een werkelijke diameter van 124 000 lichtjaar. De schijnbare omvang van het object is, op langbelichte opnamen, bijna zo groot als de schijnbare diameter van de Maan. Het kleinere sterrenstelsel NGC 5195 lijkt verstrengeld te zijn met Messier 51 maar recente onderzoeken hebben uitgewezen dat dit gezichtsbedrog is. NGC 5195 beweegt zich namelijk achter Messier 51 door. De Draaikolknevel is het grootste lid van een kleine groep melkwegstelsels waarvan ook Messier 63 deel uit maakt. Tot deze groep behoren ook de sterrenstelsels NGC 5195, NGC 5023 en NGC 5229.
De planetaire nevel NGC 2440 kan men terugvinden in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven) en is van magnitude 9.4. De vorm van de binnenste ring is ovaal maar het buitenste en het wat lichtzwakkere gedeelte is zeer grillig van vorm. In grote instrumenten heeft de nevel een neongroene kleur. De centrale ster in de planetaire nevel, een witte dwerg ster, is van magnitude 16 en is veel te zwak om waar te nemen met klassieke amateur-telescopen. Deze witte dwerg heeft een temperatuur van ongeveer 200 000 graden Celsius. NGC 2440 werd op 4 maart 1790 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
De planetaire nevel NGC 1535 in het sterrenbeeld Eridanus is van magnitude 9.6. Deze nevel is opgebouwd uit een heldere kleine ring met daarrond een halo. In grote instrumenten heeft de nevel een neongroene kleur. Vlakbij de eerste ring ligt in het noordoosten een klein sterretje van magnitude 15. De centrale ster zou een magnitude van 14 hebben. NGC 1535 werd op 1 februari 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. Dit deep-sky object bevindt zich op 1 500 lihctjaar van de Aarde.
Het Amerikaanse Mars Exploration Rover ruimteprogramma is ongetwijfeld tot op heden één van de meest complexe en succesvolle ruimtemissies voor de studie van de planeet Mars. Het ruimteprogramma bestond uit twee vrijwel identieke robotwagentjes die in 2004 een zachte landing maakten op het oppervlak van Mars. Vandaag de dag (augustus 2012) rijdt nog steeds één van de twee rovers rond op het oppervlak van de 'rode planeet'. De missie van de tweede rover, Spirit, werd op 25 mei 2011 officieel stopgezet.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.