Mimas was is de Griekse mythologie de zoon van Gaia en dit hemelobject werd in 1789 ontdekt door William Herschel. Deze maan heeft een diameter van ongeveer 392 kilometer en draait om de 0,94 aardse dagen om de planeet Saturnus. Dit kleine hemellichaam wordt gekenmerkt door een enorme inslagkrater die van ver te zien is en bijna voor vernietiging van deze maan zorgde.
Enceladus werd in 1789 ontdekt door William Herschel en is de 6de grootste maan van Saturnus. In de Griekse mythologie was Enceladus één van de Giganten die werd begraven onder de Etna vulkaan door de god Athena en mensen hebben lang geloofd dat de vulkaanuitbarstingen afkomstig waren door bewegingen van de Giganten die braven lagen onder deze vulkaan. De Cassini ruimtesonde heeft ontdekt dat deze maan zou beschikken over vloeibaar water en er werden ook geisers op het oppervlak van Enceladus terug gevonden die waterdamp tot op een hoogte van 500 kilometer de lucht uitspuwen.
De naam Tethys is afkomstig van de Griekse vrouw van Oceanus uit de Griekse mythologie en deze Saturnus maan werd in 1684 ontdekt door Franse astronoom van Italiaanse afkomst Giovanni Cassini. Net als de andere Saturnus manen Dione en Rhea hebben wetenschappers kunnen afleiden uit het lage soortelijke gewicht van de maan dat Tethys een wereld van ijs is en de temperatuur aan het oppervlak van deze maan ook ongeveer -187°C bedraagt. Deze maan heeft een diameter van 1.060 kilometer en maakt één keer om de 45 uur en 18 minuten een omwenteling om Saturnus.
Rhea is de tweede grootste maan rond Saturnus en werd in 1672 ontdekt door Giovanni Cassini. Deze maan heeft een gemiddelde diameter van 1 528 kilometer en draait één maal om de 108 uur en 25 minuten rond haar moederplaneet Saturnus. Door de lage dichtheid van deze maan, 1 240 kilogram/m³, veronderstellen wetenschappers dat de kern van dit hemelobject minder een dan 1/3 van de massa van deze maan is en dat het overige deel zou bestaan uit ijs. Net als vele andere manen wordt ook Rhea gekenmerkt door vele kraterinslagen op het oppervlak en er zijn ook enkele heldere opvallende gebieden te zien.
Iapetus is de derde grootste maan van Saturnus en werd in 1671 ontdekt door Giovanni Cassini. Wellicht is dit de meest opvallende maan rond Saturnus aangezien Iapetus aan één kant veel donkerder is dan aan de andere kant. De naam Iapetus is, net zoals veel namen van hemellichamen, afkomstig uit de Griekse mythologie waar het één van de namen van de Titanen was. Iapetus is een hemelobject dat vol mysteries zit en waar wetenschappers een zeer grote interesse in tonen door de vele bijzondere kenmerken. Veel informatie die we vandaag de dag kennen over deze maan is afkomstig van de Cassini ruimtesonde die zich sinds 2004 in een baan om Saturnus bevindt en al meerdere malen scheervluchten maakte langs Iapetus.
Planetoïden, ook wel ‘asteroïden’ genoemd, zijn stukken materie die net als planeten en dwergplaneten in een baan om onze ster, de Zon, draaien. De meeste van deze planetoïden bevinden zich in een gebied tussen de banen van de planeten Mars en Jupiter, in de zogeheten planetoïdengordel. Terwijl de grootste planetoïde een diameter heeft van ongeveer 1 000 kilometer zijn de meeste andere exemplaren veel kleiner. Tot op heden (februari 2018) ontdekten astronomen al meer dan 750 000 planetoïden in ons zonnestelsel. Voor wetenschappers zijn deze kleine hemellichamen van groot belang aangezien zij ons meer kunnen vertellen over de geschiedenis van ons zonnestelsel en sommigen onder hen een potentiële dreiging vormen voor onze planeet.
De Aarde is de derde planeet in ons zonnestelsel gezien vanaf de Zon en is de grootste terrestrische planeet in ons zonnestelsel op vlak van diameter, massa en dichtheid. Radiometrische dateringen hebben uitgewezen dat de Aarde 4,57 miljard jaar geleden is ontstaan en het leven maximaal één miljard jaar daarna. Sinds het ontstaan van leven op de Aarde heeft het leven de aardatmosfeer zuurstofrijk gemaakt waardoor aerobe organismen er kunnen overleven, en de ozonlaag kon ontstaan. Die beschermt het aardoppervlak tegen schadelijke ultraviolette straling zodat leven op het land van deze prachtige planeet mogelijk is. Tot op heden is de Aarde nog steeds de enige gekende planeet waarop leven terug te vinden is.
Jupiter is de vijfde planeet uit het zonnestelsel, gezien vanaf de Zon, en is ook de grootste planeet uit ons zonnestelsel. In tegenstelling tot de terrestrische planeten zoals Venus en Mars beschikt Jupiter niet over een vast oppervlak waardoor dit type van hemellichamen ook wel 'gasreuzen' of 'Joviaanse' planeten worden genoemd. In dit uitgebreid artikel leer je alles over de reusachtige planeet Jupiter.
Van alle planeten uit ons zonnestelsel staat de planeet Mercurius het dichtst bij de Zon. Deze kleine terrestrische planeet heeft een oppervlak dat veel gelijkenissen vertoont met dat van de Maan en beschikt eveneens over een zeer ijle atmosfeer. Het meest opmerkelijke aan Mercurius is ongetwijfeld zijn vrij sterk magnetisch veld waar nog steeds zeer weinig over geweten is.
Van alle huidige planeten in ons zonnestelsel is Neptunus het verst verwijderd van de Zon. Deze blauwe gasreus werd genoemd naar de Romeinse god van de zee en werd in 1613 voor het eerst waargenomen door Galileo Galilei. Op 25 augustus 1989 vloog de Amerikaanse ruimtesonde Voyager 2 langs Neptunus waarna de foto’s er 246 minuten over deden om de Aarde te bereiken. Leer dankzij dit uitgebreid artikel alles over de planeet Neptunus.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.