NGC 246, ook bekend als de 'Skull Nebula', is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Cetus (Walvis) met een magnitude van 10.9. De nevel bevindt zich 6° ten noordoosten van de ster Beta Ceti. Deze planetaire nevel bevindt zich op een afstand van 1 600 lichtjaar van de Aarde en werd op 27 november 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. De centrale ster die zich in deze nevel bevindt en deze heeft veroorzaakt, is van magnitude 12 en is een zogeheten 'witte dwerg'. Ten zuiden van NGC 246, onder de star Beta Ceti, vinden we ook het spiraalvormig sterrenstelsel NGC 247 terug. De diameter van de planetaire nevel NGC 246 wordt geschat op drie tot vier lichtjaar. Onder goede omstandigheden (maanloze nacht en geen last van lichtvervuiling) moet het mogelijk zijn om NGC 246 al waar te nemen met een 20 cm telescoop. Dit deep-sky object wordt het best waargenomen met een OIII-filter.
Het spiraalvormig sterrenstelsel NGC 4631 bevindt zich in het sterrenbeeld Jachthonden (Canes Venatici) en heeft een helderheid van magnitude van 9. Dit stelsel, dat ook gekend is onder de naam 'Caldwell 32', kreeg ook de bijnaam 'Whale-galaxy' aangezien sommige mensen in het uiterlijk van dit stelsel een walvis zien. Vanaf de aarde kijk je als waarnemer recht op de rand waardoor dit een zogeheten 'edge-on' stelsel is. Hierdoor kan je donkere banden van materie waarnemen die zich rondom het sterrenstelsel bevinden. Dit sterrenstelsel staat op een afstand van 30 miljoen lichtjaar van de Aarde en is ongeveer even groot als ons Melkwegstelsel. NGC 4631 werd in 1787 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. In de buurt van NGC 4631, iets ten noorden ervan, vinden we ook het zwakkere sterrenstelsel NGC 4627 terug. Ten zuiden van NGC 4631 vinden we dan weer het sterrenstelsel NGC 4656 terug. Deze drie stelsels maken deel uit van de NGC 4631 groep dat bestaat uit een vijftal sterrenstelsels.
Sterrenbeeld: Jachthonden (Canes Venatici)
Magnitude: 9,0
Coördinaten:

NGC 4565, ook gekend als 'Caldwell 38', is een spiraalvormig sterrenstelsel dat we terugvinden in het sterrenbeeld Hoofdhaar (Coma Berenices). Dit sterrenstelsel heeft een helderheid van magnitude 10.1 en werd ontdekt door William Herschel in het jaar 1785. NGC 4565 bevindt zich op een afstand van 30 tot 50 miljoen lichtjaar van de Aarde en heeft door zijn opmerkelijk uiterlijk ook de bijnaam 'Needle Galaxy'. Vanaf de Aarde kijk je als waarnemer namelijk recht op de rand van dit sterrenstelsel. Hierdoor kan je een donkere band materie waarnemen die rondom het stelsel loopt. Dit deep-sky object is dan ook een prachtig voorbeeld van een zogeheten 'edge-on' spiraalstelsel. Tot dit sterrenstelsel behoren ook nog eens ongeveer 240 bolvormige sterrenhopen. NGC 4565 is bij goede omstandigheden al zichtbaar met een kleine telescoop en is een ware must voor elke fan van deep-sky objecten. Vlakbij NGC 4565 kunnen we ook een ander spiraalvormig sterrenstelsel terugvinden (NGC 4562). Dit zwakkere stelsel heeft een helderheid van magnitude 14.
Sterrenbeeld: Hoofdhaar (Coma Berenices)
Magnitude: 9,5
Coördinaten:


NGC 2022 is een planetaire nevel die we kunnen terugvinden in het sterrenbeeld Orion. Deze zwakke nevel bevindt in het noordelijke gedeelte van het sterrenbeeld tussen de sterren Betelgeuse (α-Orionis) en Meissa (λ-Orionis). NGC 2022 staat op een afstand van 8 000 lichtjaar van de Aarde en werd in 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. Deze planetaire nevel bestaat uit twee ringen van gas die werden uitgestoten door de centrale ster. De binnenste ring heeft een diameter van ongeveer 0,8 lichtjaar terwijl de buitenste, zwakkere ring een diameter heeft van 1,1 lichtjaar. De binnenste ring zet zich nog met een snelheid van 26 kilometer per seconde verder uit. Doordat deze planetaire nevel een helderheid heeft van magnitude 12,8 is deze waarneembaar met middelgrote of grote telescopen. De centrale ster in NGC 2022 heeft een helderheid van magnitude 16.
Sterrenbeeld: Orion
Magnitude: 12,8
Coördinaten:

NGC 40 werd ontdekt in 1788 door de Duits-Britse astronoom William Herschel en is een planetaire nevel in het sterrenbeeld Cepheus. Dit deep-sky object, dat ook gekend is onder de naam 'Caldwell 2', bevindt zich op een afstand van 3 500 lichtjaar van de Aarde en de leeftijd ervan wordt geschat op 4 500 jaar. Aan de hemelboog meet dit deep-sky object 0,6 boogseconden. NGC 40 heeft een helderheid van magnitude 12. De halo rondom NGC 40 is veel groter en is ontstaan door vroegere uitstotingen van gas. De centrale ster heeft een massa van ongeveer 0,7 maal die van de Zon en een oppervlaktetemperatuur van ongeveer 50 000 graden Celsius. Sterrenkundigen vermoeden dat er binnen 30 000 jaar van deze planetaire nevel enkel nog een witte dwerg ster zal overblijven. Waarnemers op een donkere locatie met kleinere telescopen of binoculairen zien NGC 40 als een wazige vlek. Om de centrale ster waar te nemen, is minstens een 20 centimeter telescoop nodig.
Sterrenbeeld: Cepheus
Magnitude: 12
Coördinaten:

NGC 7293 is een prachtige planetaire nevel in het sterrenbeeld Aquarius (Waterman) van magnitude 7.3. Deze planetaire nevel is ook bekend onder de namen 'Helixnevel' en 'Eye of God' en staat op een afstand van 700 lichtjaar van de Aarde. Hierdoor is NGC 7293 de meest nabij gelegen planetaire nevel. De centrale ster in NGC 7293 is van magnitude 12. Astronomen verwachten dat onze eigen ster, de Zon, een gelijkaardige fase zal doormaken als de ster die NGC 7293 heeft veroorzaakt. Dit deep-sky object wordt door velen in gebieden met veel lichtpollutie waargenomen als een schijf met een donkerder midden zonder veel details. NGC 7293 werd in 1824 ontdekt door de Duitse astronoom Karl Ludwig Harding.
NGC 7009 is een prachtige planetaire nevel die ook gekend is onder de naam 'Saturnusnevel'. Het object dankt zijn bijnaam doordat dit bij kleine vergrotingen lijkt op de planeet Saturnus. Dit deep-sky object is gelegen in het sterrenbeeld Aquarius (Waterman) en heeft magnitude 8.1. De Saturnusnevel ligt niet ver van de Messierobjecten M72 en M73 en kan door zijn uitzonderlijke vorm (bij hogere vergrotingen) makkelijk gevonden worden. Deze planetaire nevel ligt 2 400 lichtjaar van de Aarde en werd op 7 september 1782 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
NGC 2359 is een prachtige emissienevel in het sterrenbeeld Canis Major (Grote Hond) van magnitude 11.4. Deze nevel, die ook de bijnaam 'Thor's Helmet' kreeg, bevat in het centrum een Wolf-Rayet ster (HD 56925). Wolf-Rayetsterren zijn zware sterren met een massa van meer dan 20 zonmassa's die hun massa snel verliezen door een krachtige zonnewind. NGC 2359 is ongeveer 15 000 lichtjaar van de Aarde verwijderd en de nevel zelf is ongeveer 30 lichtjaar groot. NGC 2359 werd op 31 januari 1785 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. Om dit object het best te kunnen waarnemen, heeft men een grote telescoop nodig en een OIII-filter.
NGC 4449 is een opmerkelijk sterrenstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden). Wanneer je dit stelsel bestudeert, kan je een grote gelijkenis opmerken met de bekende Grote Magelhaanse Wolk. Zo heeft NGC 4449 ongeveer dezelfde omvang alsook dezelfde helderheid als de Grote Magelhaanse Wolk. Aan de buitenzijden van dit object kan je grote wolken van stof en gas waarnemen terwijl de kern (een balk die door het stelsel loopt) dan weer bestaat uit vele jonge sterren (niet ouder als 5 miljoen jaar oud). De vele donkere plekken die men heeft waargenomen in dit sterrenstelsel zijn plaatsen waar in de toekomst nog vele sterren kunnen geboren worden. NGC 4449 wordt door astronomen ook omschreven als een zogeheten 'starburststelsel'. Dit zijn sterrenstelsels waarin met een uitzonderlijk hoge snelheid stervorming plaatsvindt. Het hemelobject is ongeveer 12,5 miljoen lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 27 april 1788 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. NGC 4449 maakt deel uit van de Canes Venatici-groep.
De prachtige planetaire nevel NGC 6543 is terug te vinden in het sterrenbeeld Draco (Draak) en staat ook bekend als 'Cat's Eye Nebula' (Kattenoognevel). Planetaire nevels ontstaan wanneer oudere, lichte sterren op het einde van hun leven materie van hun buitenzijde wegblazen. Astronomen vermoeden dat ongeveer duizend jaar geleden een dubbelster deze nevel heeft veroorzaakt. Dit zou de complexe structuur van de nevel kunnen verklaren. Met een magnitude van 8.1 is het een vrij helder deep-sky object aan de nachtelijke hemel. De centrale ster, een witte dwerg, is echter wel vrij moeilijk waar te nemen aangezien deze magnitude 11.2 heeft. NGC 6543 bevindt zich op een afstand van 3 000 lichtjaar van de Aarde en het object werd in februari 1786 ontdekt door William Herschel. Dit was tevens ook de eerste planetaire nevel waarvan men zijn spectrum uitvoerig onderzocht (1864).

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.