In 1975 begon een team ingenieurs van de Europese ruimtevaartorganisatie (ESA - European Space Agency) met de ontwikkeling van optische inter-satelliet data communicatie technologie. De behoefte aan een goed uitgerust grondstation leidde in 1995 tot de uitbouw van het Europese Optical Ground Station (OGS) op het del Teide observatorium van het Instituto de Astrofisica de Canarias (IAC) op het Canarische eiland Tenerife. Sindsdien is het grondstation niet meer weg te denken in de activiteiten van Europese astronomen en ruimtevaart ingenieurs.
Nadat de Sovjet-Unie op 4 oktober 1957 de kleine Sputnik 1 (84 kg) lanceerde, belandde het Amerikaanse ruimtevaartprogramma in een inhaalrace. Het zou echter tot februari 1958 duren vooraleer het Army Ballistic Missile Agency (ABMA) erin slaagde de Explorer 1 (14 kg) te lanceren. Uiteindelijk werd op 1 oktober 1958 het Amerikaanse ruimtevaart agentschap NASA (National Aeronautics & Space Administration) operationeel teneinde de bestaande ruimtevaart know-how uit militaire en civiele middens te bundelen in één administratie.
Telstar 1 was de eerste commercieel gefinancierde communicatiesatelliet. Deze kleine kunstmaan werd zowel ontwikkeld alsook betaald door de Amerikaanse industrie en werd op 10 juli 1962 vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in de ruimte gebracht door middel van een Thor-Delta draagraket. Telstar 1 stuurde vanuit de ruimte de eerste televisiebeelden, het eerste telefoongesprek en de eerste fax berichten terug naar de Aarde en zorgde daarnaast ook nog eens voor de eerste rechtstreekse trans-Atlantische televisieverbinding. Velen zien het succes van Telstar 1 dan ook als het begin van de commerciële satellietcommunicatie.
De Russische wetenschapper en raketingenieur Konstantin Tsiolkovski bedacht in de 19de eeuw een manier om mensen in de ruimte te krijgen door middel van een toren te bouwen die tot in de ruimte zou reiken. Hij liet zich hiervoor inspireren door het ontwerp van de Eiffeltoren in Parijs en stelde zich een geostationair ruimtekasteel voor dat zich op een hoogte van 35 800 kilometer boven het aardoppervlak zou bevinden.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.