De 50ste Amerikaanse Space Shuttle missie vond in september 1992 plaats en werd uitgevoerd met het ruimteveer Endeavour. Deze Spacelab-J missie werd uitgevoerd in opdracht van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA en het Japanse ruimtevaartagentschap NASDA. In het vrachtruim van het ruimteveer bevond zich het Spacelab ruimtelabo waarin 44 experimenten en onderzoeken werden uitgevoerd op vlak van materiaalonderzoek en life sciences. De STS-47 bemanning bestond uit zes Amerikaanse ruimtevaarders en één Japanse. Opvallend aan deze bemanning was dat er zich voor het eerst een getrouwd koppel tussen bevond en voor het eerst ook een Afro-Amerikaanse vrouw de ruimte zou ingaan. Net als vele andere Spacelab missies was ook deze ruimtevlucht een groot succes en werden tal van belangrijke wetenschappelijke onderzoeken uitgevoerd.
De 55ste Amerikaanse Space Shuttle missie werd uitgevoerd met het ruimteveer Columbia en stond helemaal in het teken van wetenschappelijk onderzoek. Tijdens deze STS-55 ruimtemissie bevonden zich zeven ruimtevaarders en het Spacelab ruimtelaboratorium aan boord van het ruimteveer Columbia. Dit was de tweede maal (na de STS-61-A missie) dat een Spacelab-missie in het teken stond van Duits ruimteonderzoek. Hierdoor bevonden zich onder de zeven bemanningsleden dan ook twee Duitse ruimtevaarders. Na enkele mislukte lanceerpogingen vertrok het ruimteveer Columbia uiteindelijk op 26 april 1993 voor een negendaagse missie. Tijdens deze "D-2" missie werd de 100ste vluchtdag in de ruimte gevierd van het ruimteveer Columbia.
In januari 1986 vond de 24ste Space Shuttle missie plaats. Het was meer dan 2 jaar geleden dat het ruimteveer Columbia nog eens de ruimte inging. Deze STS-61-C ruimtevlucht werd na de missie door de pers omschreven als "Mission Impossible" aangezien er acht pogingen nodig waren om de Columbia in de ruimte te krijgen. Aan boord bevonden zich zeven bemanningsleden, waaronder de eerste ruimtevaarder van Costa Rica evenals de tweede Amerikaanse senator. In het vrachtruim van het ruimteveer bevond zich een communicatiesatelliet die in een baan om de Aarde moest uitgezet worden. Nadat de lancering enkele malen was uitgesteld, werd de Columbia uiteindelijk op 12 januari 1986 gelanceerd vanop het Kennedy Space Center. Tien dagen nadat de Columbia opnieuw geland was op de Edwards Air Force Base explodeerde het ruimteveer Challenger tijdens de lancering waarbij zeven astronauten om het leven kwamen. Hierdoor zou het twee en een half jaar duren voordat er weer een Space Shuttle de ruimte zou ingaan.
De twaalfde ruimtevlucht van het ruimteveer Columbia stond in 1992 helemaal in het teken van de wetenschap en kreeg de naam U.S. Microgravity Laboratory-11 (USML-1). In het vrachtruim van het ruimteveer bevond zich het Spacelab ruimtelabo waarin zeven ruimtevaarders tientallen experimenten uitvoerden. Dit was de zesde maal dat een Spacelab Long Module configuratie gebruikt werd in het vrachtruim van een ruimteveer. In totaal bevonden zich tijdens deze missie meer dan 30 wetenschappelijke experimenten in het ruimteveer die ontwikkeld werden door meer dan 100 onderzoekers. Gedurende meer dan dertien dagen werkten minstens vier ruimtevaarders de klok rond in het USML ruimtelabo. Dit was de eerste maal dat een ruimteveer bijna veertien dagen in de ruimte bleef. Dit nieuwe record werd mogelijk gemaakt doordat het ruimteveer voorzien werd van het Extended-Duration Orbiter Pallet dat zich eveneens in het vrachtruim van de Columbia bevond.
De Priroda module was de zevende en laatste module dat door Rusland in de ruimte gebracht werd in het kader van het Mir ruimteprogramma. Net als bij de bouw van de Spektr module kampte de bouw van dit onderdeel ook met serieuze budgettaire problemen. Uiteindelijk besliste de Verenigde Staten de afwerking van beide modules zelf te financieren met als tegenprestatie dat er tussen de 600 en 700 kilogram aan Amerikaanse experimenten werden ondergebracht in beide modules.
De Japanese Experiment Module (JEM) is de grootste Japanse bijdrage tot het internationale ruimtestation ISS. In Japan wordt dit gedeelte van het ISS ook wel 'Kibo' genoemd wat in het Nederlands zoveel betekent als 'hoop'. Dit Japanse ruimtelaboratorium werd ontwikkeld door het Japanse ruimtevaartagentschap JAXA en bestaat uit verschillende grote onderdelen die tijdens drie verschillende Space Shuttle missies naar het ruimtestation werden gebracht. .
De STS-40 Space Shuttle missie was de 11de bemande ruimtevlucht die werd uitgevoerd met het ruimteveer Columbia. Dit was eveneens de vijfde Spacelab missie. Aan boord van de Columbia bevonden zich zeven astronauten. Het ruimteveer werd op 5 juni 1991 gelanceerd vanop het Kennedy Space Center waarna het ruimtetuig 9 dagen in een baan om de Aarde verbleef. In het laadruim van de Columbia bevond zich meer dan 12 ton aan vracht met als belangrijkste onderdeel het Spacelab ruimtelabo waarin de astronauten konden leven en werken. Deze eerste “Spacelab Life Sciences” missie stond helemaal in het teken van wetenschappelijk biologisch onderzoek. Ze kan algemeen omschreven worden als een uiterst succesvolle ruimtemissie.
Het Amerikaanse ruimteveer Challenger stond tijdens de STS-61-A missie volledig in het teken van het Duits wetenschappelijk ruimteonderzoek aangezien zich in het vrachtruim van het ruimteveer de Spacelab Long Module bevond die voor deze ruimtereis gecharterd werd door West-Duitsland. Voor het eerst vlogen maar liefst 8 astronauten mee met een Amerikaans ruimteveer en twee hiervan waren Duitse Payload Specialists die verantwoordelijk waren voor het merendeel van de wetenschappelijke experimenten aan boord van het Spacelab D1 ruimtelabo. Dit was de eerste maal dat een STS missie grotendeels gefinancierd en gecontroleerd werd door een ander land. Dit was eveneens ook de vierde vlucht waarbij het Spacelab ruimtelabo werd gebruikt. Na deze succesvolle Duitse Space Shuttle missie zou het ruimteveer Challenger nooit meer de ruimte ingaan aangezien het bij zijn volgende lancering zou vernietigd worden en zijn crew hierbij om het leven zou komen.
Op 29 april 1985 werd voor een zevende maal het Amerikaanse ruimteveer Challenger gelanceerd vanop het Kennedy Space Center in Florida. Deze STS-51-B missie stond volledig in het teken van wetenschappelijk onderzoek aan boord van het ruimtelabo Spacelab dat zich in het laadruim van het ruimteveer bevond en voor een tweede maal de ruimte inging. Aan boord van de Challenger bevonden zich zeven astronauten en naast de verschillende wetenschappelijke intsrumenten bevonden zich ook twee aapjes en 24 knaagdieren in het ruimteveer waarmee men de symptomen en gevolgen van ruimteziekte onderzocht. Deze missie duurde iets meer dan 7 dagen en doordat vrijwel alle wetenschappelijke experimenten probleemloos werden uitgevoerd werd deze missie een groot succes.
Op 27 juni 1982 ging de vierde Amerikaanse Space Shuttle-missie van start toen de krachtige raketmotoren van het ruimteveer Columbia tot ontbranding werden gebracht op het lanceercomplex 39A van het Kennedy Space Center. Dit was de laatste testmissie van het Space Transportation System (STS) programma van de ruimtevaartorganisatie NASA. Aan boord van het ruimteveer Columbia bevonden zich twee astronauten die ondermeer medische experimenten uitvoerden op zichzelf in het kader van verschillende studentenprojecten. In het laadruim van het ruimteveer bevond zich voor het eerst een commerciële vracht alsook voor het eerst een geheime lading afkomstig van het Amerikaanse leger. Na deze vierde testmissie werd de Space Shuttle door de NASA officieel als operationeel verklaard.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.