M102 is een missend object in de bekende catalogus van Charles Messier. Er zijn twee mogelijke scenario's. Een eerste is dat Charles Messier een dubbele observatie heeft gedaan van M101 en dus nooit het sterrenstelsel heeft gezien dat wij nu kennen als M102. Een tweede scenario, en wellicht de meest waarschijnlijke, is dat M102 eigenlijk NGC 5866 is, een sterrenstelsel in het sterrenbeeld Draco (Draak). Ook andere, minder waarschijnlijke kandidaatstelsels, zijn door diverse astronomen naar voren geschoven.
Ganymedes is niet enkel de grootste maan van Jupiter maar is eveneens ook de grootste maan uit ons zonnestelsel. Deze maan heeft een diameter van 5 268 kilometer en is hiermee groter dan de planeet Mercurius. De naam Ganymedes is afkomstig van de zoon van de mythische koning Tros die de oprichter was van Troje en deze maan werd in 1610 ontdekt door Galilei Galileo. De Amerikaanse Hubble Space Telescope heeft ontdekt dat de atmosfeer van Ganymedes rijk zou zijn aan zuurstof maar in tegenstelling tot op aarde is dit geen teken of bewijs voor enige vorm van leven.
Titan is de grootste maan van de prachtige planeet Saturnus en werd op 25 maart 1655 ontdekt door de Nederlandse astronoom Christiaan Huygens. Deze maan is groter dan de planeten Mercurius en Pluto en is de tweede grootste maan, na Ganymedes rond Jupiter, uit ons zonnestelsel.
NGC 4565, ook gekend als 'Caldwell 38', is een spiraalvormig sterrenstelsel dat we terugvinden in het sterrenbeeld Hoofdhaar (Coma Berenices). Dit sterrenstelsel heeft een helderheid van magnitude 10.1 en werd ontdekt door William Herschel in het jaar 1785. NGC 4565 bevindt zich op een afstand van 30 tot 50 miljoen lichtjaar van de Aarde en heeft door zijn opmerkelijk uiterlijk ook de bijnaam 'Needle Galaxy'. Vanaf de Aarde kijk je als waarnemer namelijk recht op de rand van dit sterrenstelsel. Hierdoor kan je een donkere band materie waarnemen die rondom het stelsel loopt. Dit deep-sky object is dan ook een prachtig voorbeeld van een zogeheten 'edge-on' spiraalstelsel. Tot dit sterrenstelsel behoren ook nog eens ongeveer 240 bolvormige sterrenhopen. NGC 4565 is bij goede omstandigheden al zichtbaar met een kleine telescoop en is een ware must voor elke fan van deep-sky objecten. Vlakbij NGC 4565 kunnen we ook een ander spiraalvormig sterrenstelsel terugvinden (NGC 4562). Dit zwakkere stelsel heeft een helderheid van magnitude 14.
Sterrenbeeld: Hoofdhaar (Coma Berenices)
Magnitude: 9,5
Coördinaten:


Iapetus is de derde grootste maan van Saturnus en werd in 1671 ontdekt door Giovanni Cassini. Wellicht is dit de meest opvallende maan rond Saturnus aangezien Iapetus aan één kant veel donkerder is dan aan de andere kant. De naam Iapetus is, net zoals veel namen van hemellichamen, afkomstig uit de Griekse mythologie waar het één van de namen van de Titanen was. Iapetus is een hemelobject dat vol mysteries zit en waar wetenschappers een zeer grote interesse in tonen door de vele bijzondere kenmerken. Veel informatie die we vandaag de dag kennen over deze maan is afkomstig van de Cassini ruimtesonde die zich sinds 2004 in een baan om Saturnus bevindt en al meerdere malen scheervluchten maakte langs Iapetus.
NGC 4449 is een opmerkelijk sterrenstelsel in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden). Wanneer je dit stelsel bestudeert, kan je een grote gelijkenis opmerken met de bekende Grote Magelhaanse Wolk. Zo heeft NGC 4449 ongeveer dezelfde omvang alsook dezelfde helderheid als de Grote Magelhaanse Wolk. Aan de buitenzijden van dit object kan je grote wolken van stof en gas waarnemen terwijl de kern (een balk die door het stelsel loopt) dan weer bestaat uit vele jonge sterren (niet ouder als 5 miljoen jaar oud). De vele donkere plekken die men heeft waargenomen in dit sterrenstelsel zijn plaatsen waar in de toekomst nog vele sterren kunnen geboren worden. NGC 4449 wordt door astronomen ook omschreven als een zogeheten 'starburststelsel'. Dit zijn sterrenstelsels waarin met een uitzonderlijk hoge snelheid stervorming plaatsvindt. Het hemelobject is ongeveer 12,5 miljoen lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd op 27 april 1788 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel. NGC 4449 maakt deel uit van de Canes Venatici-groep.
Een maansverduistering is een astronomisch fenomeen dat plaatsvindt wanneer de Zon, de Aarde en de Maan zich op één lijn bevinden met de Aarde in het midden. Normaal weerkaatst de maan het zonlicht terug naar de Aarde maar tijdens een maansverduistering kan de Maan geen zonlicht opvangen omdat de Aarde in de weg staat. Het zonlicht dat zich op dat moment door de aardatmosfeer doordringt, kleurt rood waardoor op de maan een rode gloed te zien is.
Iedereen kent wel onze ster die wij 'de zon' noemen. De zon is een bol van gas en is immens heet. Het hemelobject heeft een gewicht dat 3 000 000 maal zo zwaar en 1 miljoen maal zo groot is als de Aarde. De hitte wordt opgewekt door nucleaire reacties in de kern. In die kern wordt waterstof tot helium omgezet. Die kernfusies zorgen ervoor dat er een grote hoeveelheid energie vrijkomt.
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het sterrenbeeld Centaurus (Centaur).

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.