M89, ook gekend als NGC 4552, is een elliptisch sterrenstelsel in het sterrenbeeld Virgo (Maagd) dat behoord tot de bekende Virgocluster van sterrenstelsels. Op slechts 40' van het sterrenstelsel vind men M90, een ander lid van de Virgocluster. M89 is van het type E0. Dit zijn elliptische sterrenstelsels maar zijn bijna volledig bolvormig. Het stelsel M89 is ook bekend als een zwakke radiobron.
M100 is een prachtig spiraalvormig sterrenstelsel dat deel uitmaakt van de enorme Virgocluster van sterrenstelsels. We bekijken het object van bovenaan waardoor de spiraalstructuur zeer mooi waar te nemen is. Astronomen hebben de afstand tot M100 bepaald op 60 miljoen lichtjaar. Deze afstand kon worden bepaald door middel van de Hubble Space Telescope gebruikmakend van Cepheïden (een bepaald type variabele sterren). M100 diende trouwens ook als test voor de Hubble ruimtetelescoop waardoor men enkele fouten heeft kunnen ontdekken in de optiek van de Hubble Space Telescope. Gedurende de 20e eeuw zijn niet minder dan vier supernova's binnen dit stelsel waargenomen (1901B, 1914A, 1959E en 1979C). Van deze laatste is de magnitude in april 1979 opgeklommen tot 11,6. Voor zulk verafgelegen sterrenstelsel is dit zeer zeldzaam. De diameter van M100 is groter dan die van onze Melkweg en bedraagt ongeveer 120 000 lichtjaar.
M102 is een missend object in de bekende catalogus van Charles Messier. Er zijn twee mogelijke scenario's. Een eerste is dat Charles Messier een dubbele observatie heeft gedaan van M101 en dus nooit het sterrenstelsel heeft gezien dat wij nu kennen als M102. Een tweede scenario, en wellicht de meest waarschijnlijke, is dat M102 eigenlijk NGC 5866 is, een sterrenstelsel in het sterrenbeeld Draco (Draak). Ook andere, minder waarschijnlijke kandidaatstelsels, zijn door diverse astronomen naar voren geschoven.
M103, ook gekend als NGC 7654, is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Cassiopeia van ongeveer 170 sterren dat op 8 000 lichtjaar van ons verwijderd is. De jonge cluster bevat voornamelijk hete blauwe sterren. M103 is samen met M52 het noordelijkst gelegen Messierobject en het hele jaar door zichtbaar.
NGC 7789 is open sterrenhoop in het sterrenbeeld Cassiopeia van magnitude 6.7. Deze open sterrenhoop is makkelijk in een binoculair te zien als een wazig vlekje. Door de telescoop is het een zwerm van vele, even heldere, sterren. Alle leden van NGC 7789 schijnen met een helderheid van ongeveer magnitude 11 en deze open sterrenhoop is, vanop Aarde gezien, zo'n 16' groot. Voor sommigen is het onbegrijpelijk hoe de Franse kometenjager Charles Messier dit object over het hoofd heeft kunnen zien toen hij zijn bekende cataloog met 'komeetachtige' objecten samenstelde. Het object ligt ongeveer 7 600 lichtjaar van de Aarde verwijderd en werd in 1783 ontdekt door de Duits-Britse astronoom Caroline Herschel, zus van de bekende astronoom William Herschel. Hierdoor kreeg deze open cluster ook de bijnaam 'Caroline's Rose'.
De planetaire nevel NGC 2438 in het sterrenbeeld Puppis (Achtersteven) heeft een schijnbare helderheid van magnitude van 10.8. Deze mooie nevel ligt vlakbij het Messierobject M46 maar de ster die NGC 2438 veroorzaakt heeft was geen lid van deze cluster. NGC 2438 is, vanaf de Aarde gezien, 1.1 boogminuut groot en staat ongeveer 2 900 lichtjaar van ons vandaan. De centrale ster, een witte dwerg, heeft een magnitude van 17.5 en heeft een temperatuur van 74 700 graden Celsius. Waarnemers hebben baat bij het gebruik van een UHC of OIII-filter bij lage en hoge vergrotingen om dit object goed te kunnen waarnemen. Deze planetaire nevel werd op 19 maart 1768 ontdekt door de Duits-Britse astronoom William Herschel.
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het kleine en minder bekende sterrenbeeld Kameleon (Chamaeleon).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het sterrenbeeld Hoofdhaar (Coma Berenices).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het sterrenbeeld Noorderkroon (Corona Borealis).
Een sterrenbeeld is een verzameling sterren die ogenschijnlijk een figuur vormen wanneer we deze sterren met denkbeeldige lijnen verbinden. Vanop aarde lijken deze sterren die een sterrenbeeld vormen dicht bij elkaar te staan maar in het heelal bevinden deze sterren zich vele licthjaren van elkaar. Sterrenbeelden hebben een rijke geschiedenis en hebben veelal namen gekregen die afkomstig zijn uit de Griekse of Romeinse mythologie of van dieren. de huidige indeling van de sterrenbeelden is voornamelijk gebaseerd op de sterrenatlas die in 1603 werd uitgegeven door de Duitse sterrenkundige Johannes Bayer. In dit artikel bespreken we het minder bekende sterrenbeeld Oven (Fornax).

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida het Amerikaanse onbemande ruimtetuig Gemini 2. Dit was de tweede missie uit NASA's Gemini ruimteprogramma dat de opvolger was het Mercury programma dat Amerika's eerste bemande ruimteprogramma was. Na 18 minuten en 16 seconden was deze testvlucht afgelopen. Doel van de onbemande Gemini 2 testvlucht was het testen van het hitteschild van de nieuwe Gemini ruimtecapsule die plaats bood aan twee astronauten. Na de Gemini 2 testvlucht werd deze ruimtecapsule opnieuw opgelapt en in november 1966 een tweede keer gelanceerd in het kader van het militaire ruimteprogramma Manned Orbiting Laboratory (MOL). Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.