M2, ook gekend als NGC 7089, is een bolvormige sterrenhoop, ver weg van de Melkweg, in een regio met weinig heldere sterren. M2, gelegen in het sterrenbeeld Aquarius (Waterman) bevat ongeveer 100 000 sterren en is 13 miljard jaar oud. De absolute magnitude van het object is -10. M2 is het 'showbeest' in het sterrenbeeld Aquarius en is gemakkelijk zichtbaar met een binoculair. Onder een goed donkere hemel kan het object zelfs zichtbaar zijn met het blote oog maar de kans is klein in het sterk lichtvervuilde België en Nederland. Zoek naar een helder centrum met een lichtere buitenste grens. In het centrum kan je geen sterren onderscheiden, maar bij een grote vergroting kan het misschien enkele sterren tonen aan de randen.
De 'Grote Hercules cluster' of M13 is één van de kostbaarste juwelen aan de nachtelijke hemel en de beste bolvormige sterrenhoop die op het noordelijke halfrond kan worden waargenomen. Enkel Omega Centauri en 47 Tucanae zijn helderder. Deze bekkende bolhoop, gelegen in het sterrenbeeld Hercules, bevat ongeveer 400 000 sterren en heeft een werkelijke diameter van ongeveer 140 lichtjaar. In het centrum is de dichtheid enorm hoog. M13 werd geselecteerd als een doel voor één van de eerste radioberichten om naar mogelijk intelligent buitenaards leven te sturen vanaf de Arecibo Observatorium in Puerto Rico. Indien een vreemde intelligente beschaving in de 'Grote Hercules Groep' bestaat, zullen wij hun antwoord na 50 000 jaar nog niet ontvangen hebben doordat M13 op een afstand van 25 000 lichtjaar van de Aarde is verwijderd.
M15, ook gekend als NGC 7078, is een bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Pegasus met een werkelijke diameter van ongeveer 87 lichtjaar. Over de afstand bestaat nog enige discussie, waarschijnlijk ongeveer 15 kiloparsec (± 45 000 lichtjaar). Tot nu toe werden er meer dan 100 variabele sterren in de sterrenhoop ontdekt, meestal van het type RR Lyrae (enkel C centauri en M3 hebben er meer). In 1928 ontdekte FG Pease met de telescoop van de Mount Wilson sterrenwacht in de Verenigde Staten een planetaire nevel, Pease 1. Daarmee is M15 is één van een handvol bolvormige sterrenhopen die een planetaire nevel bevat.
M21 is een open sterrenhoop in het sterrenbeeld Sagittarius (Schutter) van ongeveer 4,6 miljoen jaar oud. Deze cluster bevat een 60-tal sterren en het object bevindt zich in de buurt van de bekende Trifidnevel (M20). De afstand tot M21 wordt geschat op 4 250 lichtjaar.
M49 is een helder elliptisch sterrenstelsel dicht bij het centrum van de bekende Virgocluster. De Virgocluster is een cluster van ongeveer 2 000 sterrenstelsels in het noordelijk deel van het sterrenbeeld Virgo (Maagd). Het stelsel M49 is één van de grotere die deel uitmaken van de Virgocluster (enkel M60 en M87 zijn groter) en is van het type E4. De lengte van de lange as van M49 meet 160 000 lichtjaar wat overeenkomt met 9' op Aarde. Het sterrenstelsel heeft ook een begeleider, NGC 4470. In 1969 werd er in M49 een supernova waargenomen (1969Q). M49 bevindt zich op een afstand van 60 miljoen lichtjaar.
M58 is één van de vier balkspiraalstelsels in de bekende catalogus van de Franse kometenjager Charles Messier. Dit sterrenstelsel is ook lid van de bekene Virgocluster waarin zich tal van sterrenstelsels bevinden. Dit sterrenstelsel bevindt zich op een afstand van ongeveer 62 miljoen lichtjaar en heeft vanaf de Aarde gezien een grootte van 5′,9 × 4′,7. Tot op heden zijn er in M58 twee supernovae ontdekt.
M80, ook gekend als NGC 6093, is een kleine bolvormige sterrenhoop in het sterrenbeeld Scorpius (Schorpioen). De bolhoop meet slechts 5' in diameter, hoewel hij in werkelijkheid ongeveer even groot is als M4. M80 staat dan ook op een veel grotere afstand, namelijk 36 000 lichtjaar. Momenteel zijn er een vijftal variabele sterren ontdekt in deze sterrenhoop, wat opvallend weinig is. In de 19de eeuw werd er een nova in deze bolhoop ontdekt die magnitude 7 bereikte. M80 bevat alles samen enkele honderdduizenden sterren. In deze bolhoop zijn vrij veel zogeheten 'blue stragglers' waargenomen. Dit zijn sterren die veel jonger lijken dan de leeftijd van de sterrenhoop als geheel. Wellicht zijn deze sterren ontstaan door botsingen van twee sterren of wellicht doordat oudere sterren een deel van hun buitenste lagen hebben verloren door dichte naderingen van andere sterren in deze cluster.
M84 is een elliptisch sterrenstelsel dat gelegen is in het hart van de Virgocluster, vlak naast M86. Niet zo ver van dit koppel ligt ook NGC 4388, een iets zwakker stelsel. M84 is reeds lang bekend als een mooi voorbeeld van een elliptisch sterrenstelsel. Dit stelsel is van het type E1. Op 18 mei 1957 werd in het M84sterrenstelsel supernovae 1957B ontdekt die magnitude 14 bereikte. Ook in 1991 werd een supernovae (sn1991bg ) ontdekt die eveneens een maximale magnitude van 14 bereikte. De Hubble Space Telescope heeft daarnaast ook nog een massief centraal object ontdekt in M84 van 300 miljoen zonnemassa's dat een dubbele jet veroorzaakt weg van kern van het stelsel.
M100 is een prachtig spiraalvormig sterrenstelsel dat deel uitmaakt van de enorme Virgocluster van sterrenstelsels. We bekijken het object van bovenaan waardoor de spiraalstructuur zeer mooi waar te nemen is. Astronomen hebben de afstand tot M100 bepaald op 60 miljoen lichtjaar. Deze afstand kon worden bepaald door middel van de Hubble Space Telescope gebruikmakend van Cepheïden (een bepaald type variabele sterren). M100 diende trouwens ook als test voor de Hubble ruimtetelescoop waardoor men enkele fouten heeft kunnen ontdekken in de optiek van de Hubble Space Telescope. Gedurende de 20e eeuw zijn niet minder dan vier supernova's binnen dit stelsel waargenomen (1901B, 1914A, 1959E en 1979C). Van deze laatste is de magnitude in april 1979 opgeklommen tot 11,6. Voor zulk verafgelegen sterrenstelsel is dit zeer zeldzaam. De diameter van M100 is groter dan die van onze Melkweg en bedraagt ongeveer 120 000 lichtjaar.
M102 is een missend object in de bekende catalogus van Charles Messier. Er zijn twee mogelijke scenario's. Een eerste is dat Charles Messier een dubbele observatie heeft gedaan van M101 en dus nooit het sterrenstelsel heeft gezien dat wij nu kennen als M102. Een tweede scenario, en wellicht de meest waarschijnlijke, is dat M102 eigenlijk NGC 5866 is, een sterrenstelsel in het sterrenbeeld Draco (Draak). Ook andere, minder waarschijnlijke kandidaatstelsels, zijn door diverse astronomen naar voren geschoven.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.