In de nacht van vrijdag 20 op zaterdag 21 juli 2012 heeft Japan zijn derde onbemande ISS-bevoorradingsmodule succesvol in de ruimte gebracht. De HTV-3 cargomodule, die in Japan ook gekend is onder de naam 'Kounotori-3', vertrok om 04u06 Belgische tijd aan boord van een krachtige H-2B draagraket vanop de aan de kust gelegen lanceerbasis Tanegashima. Vijftien minuten na de start van de lancering werd het 17,5 ton zware bevoorradingstuig probleemloos uitgezet in een lage baan om de Aarde.
Voor het eerst in de geschiedenis van de ruimtevaart is een private ruimtecapsule op weg naar het internationaal ruimtestation ISS om dit te bevoorraden. De Dragon ruimtecapsule werd op dinsdag 22 mei 2012 vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida gelanceerd bovenop een bijhorende Falcon 9 draagraket.
Op donderdag 29 maart 2012 heeft de derde Europese ATV-vrachtmodule zich probleemloos vastgehecht aan het internationaal ruimtestation ISS. Het meer dan twintig ton zware onbemande ruimtetuig hechtte zich om 00u31 Belgische tijd boven de Stille Oceaan automatisch vast aan de Russische Zvezda module.
Op donderdag 23 maart 2012 bracht Europa met succes zijn derde Automated Transfer Vehicle (ATV) in de ruimte. De 61ste Ariane 5 draagraket vertrok om 05u34 Belgische tijd vanop het ELA-3 lanceerplatform op de Europese lanceerbasis in Frans-Guyana en zette 63 minuten later probleemloos de 20,7 ton zware onbemande vrachtmodule uit in een lage baan om de Aarde op een hoogte van 270 kilometer.
De Russische Progress ruimtetuigen zijn onbemande bevoorradingscapsules die in de ruimte gebracht worden door middel van Russische Soyuz draagraketten en waarvan het ontwerp afgeleidt werd van dat van de Soyuz ruimtetuigen. Toen de Sovjet Unie begin de jaren 70 begon met zijn langdurige bemande ruimtemissies zocht men een manier om kosmonauten in de ruimte te bevoorraden aangezien deze maar een beperkte hoeveelheid cargo konden meenemen met de Soyuz ruimtecapsules.
De H-II Transfer Vehicle (HTV) werd door Japan ontworpen om het Japanse ruimtelaboratorium aan het internationaal ruimtestation ISS te bevoorraden. Deze onbemande cilindervormige module heeft een lengte van 10 meter, een diameter van 4,4 meter en werd in september 2009 voor het eerst gelanceerd door een krachtige H-2B raket vanop de Japanse Tanegashima lanceerbasis.
De Multi-Purpose Logistics Module (MPLM) was een grote, cilindervormige container dat kon worden meegenomen aan boord van het vrachtruim van het Amerikaanse ruimteveer. Deze module deed dienst als vracht of cargomodule bij het bevoorraden van het internationale ruimtestation ISS. De MPLM bevoorradingsmodules werkten in dienst, en waren ook eigendom, van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA maar werden gebouwd door Italië. Dankzij deze modules kon men het ISS extra bevoorraden tijdens bemande ruimtemissie met Amerikaanse ruimteveren.
Wanneer veel tijd, knutselwerk en geduld in een creatie van gerecycleerd afval gestoken werd, is het echt niet de bedoeling om dat in een mum van tijd terug ongedaan te maken. Hoe enerverend kan het niet zijn om te zien hoe die gloednieuwe raket op de straatstenen kapot geslagen wordt. Wie hoopt er niet vurig om z’n raket meer dan één keer te gebruiken. Het probleem met alle voorgaande modellen was het niet of nauwelijks aanwezig zijn van een parachute systeem dat werkt. Het is nu eenmaal niet zo eenvoudig een stuk plastic op de juiste manier aan de raket vast te maken zodat bij terugkomst naar de aarde het ding op het juiste moment geopend wordt. De ene keer gaat de parachute te vroeg open en stuitert de raket na een gebrekkige lancering terug naar beneden. De andere keer opent de parachute zich helemaal niet en blijft er van het ding na afloop niet veel meer over.Er werden al veel systemen ontworpen met de hoop eindelijk eens het juiste te vinden. Maar keer op keer leek er toch steeds iets onverwachts fout te gaan. In dit artikel wordt dan ook getracht een parachutesysteem uit te leggen dat nooit meer zal falen. Maar bij dit schrijven hou ik mij vast aan tafel. Er kan altijd wel iets fout gaan, en een systeem is nooit optimaal, noch perfect.
Europa is na Rusland en Amerika één van de belangrijkste partners uit het ISS ruimtestation programma. Dit is ondermeer te danken aan de ontwikkeling van de Automated Transfer Vehicle (ATV) die het ISS voorziet van nieuwe levensmiddelen, brandstof en zuurstof. Dit onbemande ruimtetuig werd ontwikkeld door de leden van de European Space Agency (ESA) en kan drie maal meer cargo in de ruimte brengen dan de verouderde Russische Progress bevoorradingsruimtetuigen.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.