Het fotograferen van deep-sky objecten hoeft niet altijd met een dure CCD-camera. Ook met de klassieke spiegelreflexcamera's kan men mooie resultaten bereiken. De goedkopere digitale fototoestellen kunnen vaak maar 15 seconden belichten en zijn daarom ongeschikt voor aan deep-skyfotografie te doen.
De laatste vijftien jaar gebruiken, meer gevorderde, astrofotografen voornamelijk CCD-camera's voor het maken van prachtige deep-sky opnamen. Deze hebben het voordeel van één (of meer) lichtgevoelige chip(s) en een sterke koeling, om de ruis te verminderen. Zo kan men zeer lang belichten zonder telkens zogenaamde 'dark frames' (opnames met de lenskap op) te moeten maken. Grote en dure versies van de CCD-camera's werden oorspronkelijk enkel gebruikt bij de professionele telescopen, maar zijn de laatste jaren ook verkrijgbaar voor amateur-fotografen.
De eenvoudigste manier op de objecten in ons zonnestelsel te fotograferen is nog altijd met een klassieke (spiegelreflex)camera, zowel digitaal als met film.
Iedereen kan NLC's of 'oplichtende nachtwolken' observeren. Er is geen telescoop of andere dure apparatuur voor nodig. Het enige wat je nodig hebt, is een mooi open zicht in de richting van de zonsondergang. Maar hoe rapporteer je nu een waarneming van een NLC? Wat moet er in staan? We zochten het even voor u uit en geven in dit artikel een voorbeeldwaarneming.
In dit artikel wordt de volledige bouw van het dubbelarmig volgplankje besproken. Voor je echter begint met de bouw moet je op de hoogte zijn van de werking en het gebruik van het volgplankje.
Het is een waardige FAQ in de astrofotografie: 'Hoe lang moet ik belichten'? Het hangt van veel factoren af, die worden uitgelegd in 2 onderverdelingen. Eerst worden enkele basismethoden uitgelegd, daarna worden de verschillende factoren besproken en vervolgens gaan we de goede belichtingstijd voor jouw doel, camera, hemelomstandigheden, film, ? berekenen.
I.Werking
Na het maken van die eerste foto's heb je waarschijnlijk al vlug de drang naar
een systeem dat ervoor zorgt dat de sterren bij belichtingstijden langer dan
ong. 30 sec zich tonen als sterren, en niet als strepen. Of u wilt niet alleen
sterren fotograferen, maar ook de melkweg en deep-sky objecten zoals heldere
nevels, sterrenstelsels en sterrenhopen. Een goedkoop alternatief dat zelf te
maken is, is het volgplankje (vertaald van 'barndoor mount').
Het principe van het volgplankje berust op het roteren van de camera rond een
as die parallel staat met de aardas (of ongeveer de Poolster).
Het volgplankje bestaat uit twee plankjes, die aan de rechterkant verbonden
zijn met een scharnier. Het vaste plankje (dat dus niet zal bewegen), staat
zodanig gekanteld dat het naar de Poolster wijst. Met een bout met eraan gemonteerd
hendeltje kan de tweede plank weggeduwd worden van de eerste plank. De camera,
die zo dicht mogelijk bij het scharnier is gemonteerd, beweegt en roteert mee.
De snelheid van de rotatie van het tweede plankje moet zo zijn dat deze een
volledige ronde in n dag maakt. Dit is de ook de tijd waarin de sterren 1
ronde voltooien.
We beginnen met het meest eenvoudige, het statief. Het statief zorgt ervoor dat de camera gericht kan worden naar elk punt van de hemel, en dat de camera vast en stil staat. Foto's nemen uit de hand overdag mag omdat de belichtingstijd zeer kort is. 's Nachts is de minste trilling fataal omdat de sluiter langer open is.
De meest aangeraden camera is de 24x36 mm spiegelreflexcamera. 24x36 mm staat voor het negatiefformaat. Er bestaan ook 45x60 en 60x60 mm formaten, maar deze worden maar zeer zelden toegepast in de sterrenfotografie. Om u te laten kennismaken met de camera leggen we aan de hand van een Nikon FM3 de functies uit.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.