Op 27 juni 1982 ging de vierde Amerikaanse Space Shuttle-missie van start toen de krachtige raketmotoren van het ruimteveer Columbia tot ontbranding werden gebracht op het lanceercomplex 39A van het Kennedy Space Center. Dit was de laatste testmissie van het Space Transportation System (STS) programma van de ruimtevaartorganisatie NASA. Aan boord van het ruimteveer Columbia bevonden zich twee astronauten die ondermeer medische experimenten uitvoerden op zichzelf in het kader van verschillende studentenprojecten. In het laadruim van het ruimteveer bevond zich voor het eerst een commerciële vracht alsook voor het eerst een geheime lading afkomstig van het Amerikaanse leger. Na deze vierde testmissie werd de Space Shuttle door de NASA officieel als operationeel verklaard.
STS-3 was de derde bemande Amerikaanse Space Shuttle-missie. Deze ruimtevlucht ging op 22 maart 1982 van start en werd uitgevoerd met het ruimteveer Columbia. Dit was de eerste lancering van een Amerikaans ruimteveer waarbij de External Tank (ET) niet wit was geverfd maar in z’n oorspronkelijke kleur gelaten werd om op deze manier overtollig gewicht te besparen. Ook was dit de eerste en enige missie waarbij op de White Sands Space Harbor landingsbaan in de Amerikaanse staat New Mexico werd geland. Doel van deze derde Space Transportation System (STS) missie was om het Remote Manipulator System (RMS) robotarm verder te testen en om voor het eerst verschillende experimenten in het ruimteveer uit te voeren.
De STS-2 ruimtemissie was de tweede bemande Amerikaanse Space Shuttle-missie uit het Space Transportation System (STS) programma van de ruimtevaartorganisatie NASA. Deze ruimtevlucht ging van start op 12 november 1981 en werd uitgevoerd met het ruimteveer Columbia dat bemand werd door twee Amerikaanse astronauten. Gedurende deze ruimtevlucht werd voor het eerst het Remote Manipulator System (RMS) gebruikt. Deze Canadese robotarm zou later gebruikt worden om satellieten met op te vangen of uit te zetten of om onderdelen aan een ruimtestation vast te hechten. Opvallend aan de STS-2 missie was dat dit de laatste keer was dat een ruimtevlucht werd uitgevoerd met astronauten die voor het eerst de ruimte ingingen.
De Skylab Rescue Mission maakte deel uit van het Amerikaanse Skylab ruimteprogramma. Het was een reserve Saturn IB raket met aangepaste Apollo ruimtecapsule die kon worden ingezet indien een Skylab bemanning in het ruimtestation zou moeten gered worden indien er zich plots een probleem zou voorgedaan hebben met hun ruimtecapsule waardoor de bemanning niet meer kon terugkeren naar de Aarde.
De laatste bemande ruimtemissie naar het Amerikaanse ruimtestation Skylab luisterde naar de naam Skylab 4 (SL-4) en werd op 16 november 1973 gelanceerd vanop het Kennedy Space Center in Florida. Aan boord van de Apollo ruimtecapsule bevonden zich de astronauten Gerald Carr, William Pogue en Edward Gibson die maar liefst 83 dagen in het ruimtestation verbleven.
De tweede bemande ruimtemissie naar het Amerikaanse ruimtestation kreeg de naam Skylab 3 (SL-3) en werd op 28 juli 1973 gelanceerd vanop het Kennedy Space Center in Florida. Astronaut Alan Bean, die eerder al een ruimtevlucht maakte en hierbij op de maan wandelde, was gezagvoerder tijdens deze missie en hij werd bijgestaan door piloot Jack Lousma en Owen Garriott.
De eerste bemanning die het Amerikaanse ruimtestation Skylab zou bezoeken, kreeg de naam Skylab 2 en werd op 25 mei 1973 gelanceerd vanop het Kennedy Space Center door middel van een Saturn IB raket. De ervaren astronaut Pete Conrad, die eerder al twee ruimtevluchten maakte tijdens het Gemini ruimteprogramma en eveneens op de maan wandelde, was gezagvoerder van deze missie.
De Gemini 9A missie zal wellicht de geschiedenis in gaan als één van de meest besproken en bewogen bemande ruimtemissie uit het Amerikaanse Gemini ruimtevaartprogramma. Vier maanden voor de Gemini 9 ruimtecapsule zou gelanceerd worden, kwamen de astronauten voor deze missie, Elliot See en Charles Basset, op 28 februari 1966 om het leven toen hun T-38 straalvliegtuig het dak van een hangar raakte waarin zich ironisch genoeg de Gemini 9 ruimtecapsule op dat moment bevond. Door dit tragische ongeval werden reserveastronauten Tom Stafford en Eugene Cernan opgeroepen om de plaats in te nemen van hun verongelukte collega's.
De Amerikaanse Gemini 8 ruimtemissie was de zesde van tien bemande ruimtevluchten uit het Gemini ruimteprogramma. Tijdens deze vlucht zou Amerika voor het eerst in zijn ruimtevaartgeschiedenis een koppeling uitvoeren in een baan om de Aarde tussen twee ruimtetuigen. Gezagvoerder van de Gemini 8 ruimtecapsule was Neil Armstrong. Armstrong werd bijgestaan door piloot David Scott die tijdens deze missie de tweede ruimtewandeling zou moeten uitvoeren uit het Gemini ruimteprogramma.
De Gemini 10 ruimtemissie was de 14de Amerikaanse bemande ruimtemissie en ging van start op 21 juli 1966. Aan boord van deze 10de Gemini ruimtevlucht bevonden zich de astronauten John Young en Michael Collins. Voor Young was dit na zijn Gemini 3 ruimteavontuur zijn tweede missie. Honderd minuten voor de Gemini 10 ruimtecapsule gelanceerd werd met de twee astronauten aan boord van op lanceercomplex 19 op de Cape Canaveral lanceerbasis, werd vanop een ander lanceerplatform de 299ste Amerikaanse Atlas raket gelanceerd waarvan de Agena rakettrap zou gebruikt worden door de Gemini 10 astronauten om met te koppelen.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.