Surveyor 4 was de vierde Maanlander uit het Amerikaanse Surveyor ruimteprogramma. Deze Maanverkenner werd op 14 juli 1967 in de ruimte gebracht vanop Cape Canaveral en bereikte probleemloos onze trouwe buur op 17 juli 1967. Net als zijn voorgangers werd Surveyor 4 uitgerust met een televisiecamera, tal van sensoren en een graafarm waarmee men de Maanbodem kon onderzoeken. Ondanks de probleemloze vlucht naar de Maan kwam er op 17 juli 1967 een abrupt einde aan deze missie toen men 2,5 minuten voordat Surveyor 4 zou landen op het Maanoppervlak alle communicatie verloor met het ruimtetuig.
Al eeuwen lang droomt de mens er van om de Aarde te verlaten en nieuwe werelden te ontdekken. Toch heeft het geduurd tot 1961 eer de mens zijn eerste stapjes zette in 'de ruimte'. Vandaag de dag leven en werken verschillende mensen permanent in een baan om de Aarde en is ruimtevaart onmisbaar geworden in onze moderne technologische maatschappij. In dit artikel wordt aan de hand van een uitgebreide tijdlijn een overzicht gegeven van alle belangrijke mijlpalen en verwezenlijkingen uit zowel de bemande alsook de onbemande ruimtevaart.
Het David Florida Laboratory werd in september 1972 geopend en is de belangrijkste assemblage en testfaciliteit van de Canadian Space Agency (CSA). Dit complex bevindt zich in Shirley's Bay ten westen van Ottowa en werd genoemd naar een pionier van het Canadese ruimtevaartprogramma C. David Florida. Sinds zijn opening is het David Florida Laboratory enkel maar uitgebreid waardoor het vandaag de dag beschikt over tal van testruimten en technische faciliteiten. In het verleden werden naast Canadese satellieten zoals Radarsat-1 in het David Florida Laboratory ook kunstmanen voor Brazilië, Indonesië en Europa getest. Het Britse telecommunicatiebedrijf Inmarsat gebruikt het David Florida Laboratory als zijn belangrijkste faciliteit voor het testen van antennes. Daarnaast liet het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA in dit centrum ook het Orbiter Boom Sensor System ontwikkelen waarmee het hitteschild van de ruimteveren gecontroleerd worden tijdens elke missie. Het David Florida Laboratory is één van de weinige plaatsen op de wereld waar men de simulatie van een lancering en de vijandige omgeving van de ruimte kan nabootsen.
De 50ste Amerikaanse Space Shuttle missie vond in september 1992 plaats en werd uitgevoerd met het ruimteveer Endeavour. Deze Spacelab-J missie werd uitgevoerd in opdracht van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA en het Japanse ruimtevaartagentschap NASDA. In het vrachtruim van het ruimteveer bevond zich het Spacelab ruimtelabo waarin 44 experimenten en onderzoeken werden uitgevoerd op vlak van materiaalonderzoek en life sciences. De STS-47 bemanning bestond uit zes Amerikaanse ruimtevaarders en één Japanse. Opvallend aan deze bemanning was dat er zich voor het eerst een getrouwd koppel tussen bevond en voor het eerst ook een Afro-Amerikaanse vrouw de ruimte zou ingaan. Net als vele andere Spacelab missies was ook deze ruimtevlucht een groot succes en werden tal van belangrijke wetenschappelijke onderzoeken uitgevoerd.
De STS-99 ruimtemissie ging op 11 februari 2000 van start en behoort tot één van NASA's meest succesvolle wetenschappelijke Space Shuttle-missies. Het hoofddoel van deze ruimtevlucht was het uitvoeren van het Shuttle Radar Topography Mission project. Deze ruimtemissie werd uitgevoerd met het ruimteveer Endeavour en aan boord van de ruimtependel bevonden zich vier Amerikaanse ruimtevaarders, één Japanse en één Duitse ruimtevaarder. Met deze Shuttle Radar Topography Mission (SRTM) wou De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA en het National Imagery and Mapping Agency (NIMA) in samenwerking met de Japanse en Europese ruimtevaartorganisaties een digitaal hoogtemodel maken van het hele aardoppervlak door middel van radartechnologie. De gegevens die afkomstig waren van deze missie zouden gebruikt worden voor tal van toepassingen waaronder het maken van betere kaarten of het plaatsen van telefoonmasten.
De STS-70 Space Shuttle missie had als belangrijkste taak het uitzetten van een nieuwe Amerikaanse Tracking and Data Relay Satellite (TDRS) kunstmaan. Deze ruimtevlucht werd uitgevoerd met het ruimteveer Discovery en aan boord van de ruimtependel bevonden zich vijf Amerikaanse ruimtevaarders. Het ruimteveer Discovery vertrok op 13 juli 1995 vanop het Kennedy Space Center en bleef 8 dagen en 22 uur in een baan om de Aarde. Tijdens deze missie werd voor het eerst gebruik gemaakt van een vernieuwde Space Shuttle Main Engine en een vernieuwde Mission Control Room die zich in gebouw 30 van het Johnson Space Center in Houston bevond. Deze Amerikaanse bemande ruimtevlucht zal ongetwijfeld de geschiedenis ingaan als de "Woodpecker Mission" aangezien de External Tank van de Space Shuttle net voor de lancering ernstige schade opliep door spechten waardoor de lancering vertraging opliep. Dit was de 100ste Amerikaanse bemande ruimtevlucht en was de 21ste missie met het ruimteveer Discovery.
De 55ste Amerikaanse Space Shuttle missie werd uitgevoerd met het ruimteveer Columbia en stond helemaal in het teken van wetenschappelijk onderzoek. Tijdens deze STS-55 ruimtemissie bevonden zich zeven ruimtevaarders en het Spacelab ruimtelaboratorium aan boord van het ruimteveer Columbia. Dit was de tweede maal (na de STS-61-A missie) dat een Spacelab-missie in het teken stond van Duits ruimteonderzoek. Hierdoor bevonden zich onder de zeven bemanningsleden dan ook twee Duitse ruimtevaarders. Na enkele mislukte lanceerpogingen vertrok het ruimteveer Columbia uiteindelijk op 26 april 1993 voor een negendaagse missie. Tijdens deze "D-2" missie werd de 100ste vluchtdag in de ruimte gevierd van het ruimteveer Columbia.
In januari 1986 vond de 24ste Space Shuttle missie plaats. Het was meer dan 2 jaar geleden dat het ruimteveer Columbia nog eens de ruimte inging. Deze STS-61-C ruimtevlucht werd na de missie door de pers omschreven als "Mission Impossible" aangezien er acht pogingen nodig waren om de Columbia in de ruimte te krijgen. Aan boord bevonden zich zeven bemanningsleden, waaronder de eerste ruimtevaarder van Costa Rica evenals de tweede Amerikaanse senator. In het vrachtruim van het ruimteveer bevond zich een communicatiesatelliet die in een baan om de Aarde moest uitgezet worden. Nadat de lancering enkele malen was uitgesteld, werd de Columbia uiteindelijk op 12 januari 1986 gelanceerd vanop het Kennedy Space Center. Tien dagen nadat de Columbia opnieuw geland was op de Edwards Air Force Base explodeerde het ruimteveer Challenger tijdens de lancering waarbij zeven astronauten om het leven kwamen. Hierdoor zou het twee en een half jaar duren voordat er weer een Space Shuttle de ruimte zou ingaan.
STS-88 zal ongetwijfeld de geschiedenis ingaan als één van de meest historische Space Shuttle missies. Tijdens deze 11 dagen durende ruimtevlucht werd de eerste Amerikaanse module vastgehecht aan een Russische module. Later zouden deze twee woon- en werkmodules de basis vormen van het internationaal ruimtestation ISS. De zes ruimtevaarders aan boord van het ruimteveer Endeavour vertrokken op 4 december 1998 en voerden tijdens hun missie drie ruimtewandelingen uit. Aan boord van het ruimteveer Endeavour bevond zich ondermeer de 5,4 meter lange Unity (Node 1) koppelingsmodule die in opdracht van het Amerikaanse ruimtevaartagentschap NASA gebouwd werd door het lucht- en ruimtevaartbedrijf Boeing. Aan deze Unity koppelingsmodule zouden later nog verschillende andere modules vastgehecht worden. Dit was de eerste Space Shuttle missie in het kader van de assemblage van het internationaal ruimtestation.
Op 4 mei 1989 werd de Amerikaanse Magellan Venusverkenner in de ruimte gebracht. Deze 1 ton zware ruimtesonde was het eerste tuig voor planetair onderzoek dat gelanceerd werd door middel van een Space Shuttle. Dit was tevens ook de eerste Amerikaanse ruimtesonde richting Venus sinds 1978.

Lancering vanop de Cape Canaveral lanceerbasis in Florida van de Amerikaanse ruimtesonde New Horizons. Dit is de eerste missie van een ruimtesonde naar de dwergplaneet Pluto. Eind februari 2007 bereikte New Horizons de planeet Jupiter waarbij de ruimtesonde gebruik kon maken van een zwaartekrachtslinger. Op 8 juni 2008 vloog New Horizons de omloopbaan van de planeet Saturnus voorbij en op 18 maart 2011 de baan van de planeet Uranus. In juli 2015 moet het ruimtetuig uiteindelijk aankomen bij Pluto en zijn manen. Aan boord van de sonde bevindt zich een deel van de as van de ontdekker van Pluto, Clyde Tombaugh. Foto: NASA
Deze website wordt aan onze bezoekers blijvend gratis aangeboden maar om de hoge kosten om de site online te houden te drukken moeten we wel het nodige budget kunnen verzamelen. Ook jij kunt uw bijdrage leveren door ons te ondersteunen met uw donatie zodat we u blijvend kunnen voorzien van het laatste nieuws en artikelen boordevol informatie.